Marso 1, 2026
Six-thirty pa lang, gising na ako. Ginusto ko pang matulog
muli, pero ayaw na ng mga mata ko. Nag-tablet na lang muna ako bago bumangon.
Naramdaman kong nasa baba na si Emily. Umasa akong maghahanda siya ng
masaganang almusal, pero nilagang itlog at pandesal lang ang nasa mesa. Okey na
rin.
Nagbabad muna ako ng mga labahan, bago ako humarap sa
desktop para ipagpatuloy ang paggawa ng lesson plan. Bandang alas-9. Nabasa ko
ang chat ni Hermie. OTW na raw siya para ihatid ang aquarium na pinaglumaan
niya. Naghanda ako sa pagdating niya. Nag-abang ako sa garden. Habang
nag-aabang, nagdilig na rin ako at nagtabas ng mga malalago at tuyong dahon.
Nakapagwalis din ako at nakapag-repot bago siya dumating.
Medyo nalungkot ako kasi nabasag ang aquarium. Umalog daw siya
sa may lubak, bandang entrance ng subdivision. Nanghinayang ako. Lalo na’t
inabutan ko siya ng P500. Although, hindi naman na ako lugi dahil may iba pa
siyang dala, gaya ng aeration-filter, light, floor mat, pump, shells, at iba
pa. Worth it na rin naman. Naisip kong gamitin pa rin ang aquarium na iyon sa
gagawin kong terrarium or moss garden.
Pagkaalis niya, ipinagpatuloy ko ang paggawa ng LP. Naglaba
na rin ako. Almost 1 na ako natapos.
Past 2, sinubukan kong manood ng cartoon sa tablet, pero
inantok lang ako, kaya pinagbigyan ko. Katulad kahapon, naistorbo na naman ako
ang pag-idlip ko dahil sa pagligo ni Zillion.
Bago mag-8, tapos ko na ang lesson plan. Hindi na ako
nakalabas para magpa-cash in--- allowance ni Hanna. Kako, bukas ko na siya
padadalhan. Isasabay ko na rin ang cash gift ko kay Zildjian.
Dahil Sunday ngayon, nahirapan na naman akong matulog nang
maaga. Malaking epekto talaga sa akin ang maghapong pagkababad ko sa desktop.
Gayunpaman, nag-pray ako sa Diyos na bigyan niya ako ng mahimbing na tulog.
Marso 2, 2026
Kahit paano, mahaba-haba rin ang naging tulog ko. Kaya lang,
wala pang 3:30, gising na ako. Nagselpon na lang ako bago ako bumaba.
Past 4, umalis na ako sa bahay. Bago mag-6, nasa school na
ako. Nagkape at nag-almusal agad ako sa classroom ni Ms. Krizzy, since wala pa
siya. Tapos na akong kumain nang dumating. Kailangan ko kasing gawin iyon dahil
sa flag ceremony.
Ngayong araw, nagturo ako sa mga Grade 6 ng mga uri ng
salita (wika) ginagamit ng mga Pilipino—ang lalawiganin, kolokyal, balbal,
pormal, banyaga, at makabago. Enjoy na enjoy sila sa palaro ko. Bitin nga ang
oras. Sa Faith, nag-overtime ako. Napansin ko nang parang nainis sa akin ang
kasunod ko. Haist!
Past 1:30, umuwi na ako. Kumain at nagpalinis lang ako. Hindi
na ako nag-a-ARAL. Kinurakot naman nila ang budget. Ni walang materials na
ibinibigay. Haist! Ang gobyerno talaga.
Past 3:30 nasa bahay na ako. Agad akong naglatag ng folding
bed sa sala, pero nauna pang mahiga si Herming. Hindi tuloy ako masyadong nakaidlip.
Past 4:30, bago magmeryenda, nagdilig muna ako ng mga
halaman. Pagkatapos, gumawa na ako ng PPT ng demo teaching ko, kahit hindi ko
pa napa-check-an kay Ma’am Joann at sa principal. Hindi ko gusto ang ideya
nila. Bakit kailangan pa nilang check-an?
Bago mag-8, nakapag-dinner na ako. Tumigil na rin ako sa
paggawa ng PPT para makapagpahinga na.
Marso 3, 2026
Ninetieth birthday ngayon ni ZJ. Hindi ko kaagad siya
nabati. Nagti-test na ang mga estudyante ko nang mai-chat ko. Okey lang naman.
At least, hindi ko nakalimutan. Pinaalala ko pa nga sa kaniya na nagpadala ako
ng pera sa ate niya kahapon. Nagpasalamat naman siya.
Naging maayos naman ang unang araw ng unit test ng Love.
Maingay pa rin sila habang nagti-test, kaya nakakabuwisit. Mas gusto ko pa ang
regular na araw kasi ang bilis ng oras, lalo na kapag nagpapalitan ng klase.
Dahil naipasa ko kay Ma’am Joan, ang aking MT, ang aking
drafted lesson plan, pinuntahan niya ako sa classroom para sa kaunting
pagbabago. Kahit labag sa kalooban ko, sinunod ko na lang. Pero inilahad ko sa
kaniya ang plano ko o dahilan ko kung bakit iyon ang ginawa ko.
Nang malaman niyang hindi ko na magamit sa editing ang
laptop ko, bumalik siya para pahiramin ako. Napilitan akong i-edit ang leson
plan ko. Agad ko namang naibalik iyon sa kaniya. Nagpatulong pa akong makuha
ang edited version sa laptop niya kasi nag-malfunction ang hard drive ko.
Pina-eedit pa nga niya sa akin ang PPT ko. Kako, almost done
na iyon. Kinuha nga niya ang file para may backup ako. Very supportive naman
siya sa akin.
Pagkatapos ng klase, nag-SIKAP naman kami. Kanina lang ako
naghanda ng activity namin kasi akala ko shortened o wala munang SIKAP dahil
may unit test. Mabuti na lang, nakatulong ang bago kong tablet.
Naging masaya naman ang SIKAP namin. Natuto rin ako mula sa
activity at mga tanong na ginawa ko, I mean, ipinagawa ko sa AI.
Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Mga 4:30 na ako
dumating. Nag-stay muna ako sa kuwarto bago nagmeryenda at gumawa ng PPT.
Mga 7:30, ready na ang PPT ko. Ready na rin ako sa
observation.
Marso 4, 2026
Halos sabay kaming dumating ni Ms. Krizzy sa school, kaya
sabay kaming nakapag-almusal. Nakapagkuwentuhan pa kami bago ako umakyat. Hindi
na ako nagtagal doon kasi alam kong may mga naghihintay nang estudyante sa akin
sa 5th floor. At hindi nga ako nagkamali.
Agad kong pinasimulan ang ikalawang araw ng unit test.
Ganoon pa rin ang mga ugali nila. Panay lang ang sermon ko. Reverse psychology
na nga ang ginagawa ko. Wala pa rin. Kaunting tiis pa, matatapos din ang
Kalbaryo ko sa kanila. Baka tanggapin ko na ang pakiusap sa akin ni Ma’am
Madz—na ako na ang maghawak ng cream section next school year. Gustong-gusto ko
rin iyon. Tumanggi lang ako noong una kasi sa kaniya ibinigay ni Ma’am Vi.
Nahiya naman akong agawin iyon sa kaniya. Gusto ko kasing mabigyan ng buhay ang
journalism. Kung ako ang hahawak ng cream section, every day is a journalism
day. Maisasakatuparan ko rin ang pagtuturo ng creative writing.
Wala pang 12, natapos nang lahat ang test namin.
Nakapag-check na rin kami ng mga papel. Kaya lang, may mga absent. Hindi talaga
sila mapagpahalaga sa edukasyon. Napakahihina ng mga estudyante ngayon. Tama si
Robin Padilla. Weak ang kabataan ngayon. Hindi man lahat, pero majority.
Pagkatapos kong maihatid sa gate ang mga estudyante ko,
kumain muna ako. Alam kong may meeting pa sa principal ang mga applicants ng
reclass, pero hindi agad ako nakapunta. Inuna ko muna ang sikmura ko.
Natuwa ako sa effort niya na bigyan kami ng ideas about COI
and NCOI, pero hindi ako pabor na kami ang magpaalmusal sa mga principals na
mag-oobserve sa amin. Gayunpaman, hindi na ako kumibo kasi wala naman susuporta
sa akin. Lahat halos ng kasamahan ko ay hindi umalma.
Pinaiwan kami ni Mareng Janelyn pagkatapos ng meeting. Sabi
niya, huwag daw naming sabihin sa iba ang tungkol sa NCOI. Sinabi niya kung ano
ang dapat naming gawin, ihanda, at asahan. STAR ang gagamitin. Situation. Task.
Action. Result/Resolution. Ihanda na raw namin iyon, batay sa aming portfolio.
Past 2, tapos na kami. Umuwi agad ako. Past 4 naman ako
dumating sa bahay.
Nalungkot ako nang madiskubre kong walang internet
connection. Andami ko pa namang gustong gawin. Naisip kong pinutulan na kami ng
Converge kasi parang hindi na-account ang binayad ko. Kababayad ko lang noong
Feb 2, tapos dalawang buwan na raw ang bill ko. Nagbayad uli ako ng isang
buwan. February 5 iyon. Sobra-sobra na. Alam ko, updated ako. Good payer ako.
Ayaw kong nagkakapatong-patong ang mga bills ko. Nakalista na nga ang mga
binabayaran ko para hindi ako malito.
Sana wala lang talagang connection ang buong subdivision.
Sana hindi lang kami.
Hindi ako nakapaghanda ng activity sa SIKAP bukas.
Nakakainis! Mabuti na lang, sa Lunes pa ako oobserbahan.
Marso 5, 2026
Nakapag-almusal kami ni Ms. Krizzy nang sabay, pero dumating
si Putz, Ma’am Milo, at Ma’am Rem nang patapos na ako. Nagkuwentuhan kami
tungkol sa observation na magaganap sa Lunes. Naputol lang iyon nang dumating
si Papang nang may dalang hiniwa-hiwang lechon. Marahil, tira iyon sa birthday
ni Ate Marilyn. Bukas na namin iyon uulamin. Papaksiwin muna ni Ms. Krizzy.
Dahil nasa demo teaching sina Ma’am Amy at Sir Jess, kasama
si Sir Rolly, hindi kami nagpalitan ng klase. Nagpasulat lang ako sa Love ng
tula tungkol sa Buwan ng Kababaihan. Ang haba ng oras, pero iilan lang ang
nakapagsulat at nakapag-perform. Panay ang sermon at pagalit ko sa kanila.
Mahihinang nilalang talaga sila. Sobra. Anim na oras ang ginugol nila, pero
wala pang kuwenta ang gawa. Nakailang samples na ako, wala pa ring kabuluhan.
Sana nagpalitan na lang pala ng klase. Ang bagal tuloy ng oras. Nag-extend pa
sila hanggang SIKAP time. Pinauwi ko na lang ang iba, basta nakapagsulat at
nakapagbasa ng gawa. Haist! Hindi pa sila handang mag-Grade 7.
Naging mabilis naman ang SIKAP. Kung kailan nagpagawa lang
ako ng solar system, gamit ang pinagdikit-dikit na bond paper at coloring
materials, saka naman naging mabilis ang oras. Okey lang naman. Gusto ko nga
iyon, e.
Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Marami akong dapat gawin
sa bahay, kasama na ang pagtukoy kung bakit wala kaming internet connection.
Bago ako nagdilig, tinanong ko si Emily kung kami lang ba sa
subdivision ang walang internet connection. Sinabi niyang may pumutok daw na
poste ng kuryente kahapon ng 10 AM. Ang tagal daw nakabalik ang kuryente. Nang
bumalik, wala na ring connection ang wifi. Dapat ni-report na, kako. Aniya,
nagkaroon na raw ang iba.
Pagkatapos kong magdilig, nagmeryenda muna ako, saka gumawa
ng listahan ng graduating pupils. Ako na lang ang hindi pa nagpasa, kaya
kailangan kong gumawa ng paraan upang maipasa ko iyon. Mabuti na lang,
nakapag-load ako kanina sa school, gamit ang sira kong phone at ang natitirang
GCash ko.
Nang bumalik si Emily mula sa kakilala, i-reset ko raw ang
modem. Ginawa ko naman, pero wala pa ring nangyari. Nanood pa nga ako ng videos
sa Youtube. Wala ring nangyari. Nasa Converge na talaga ang problema. Sila ang
nakakaalam kung paano ma-restore ang connection. Tumawag na ako sa ClickCall
(ba iyon?). Nabigyan ako ng ticket. Hindi ko naman alam kung para saan iyon.
Nilista ko lang.
Nagawan ko ng paraan na maipasa ang files at ang SIKAP MOV
ko. Salamat sa Bluetooth ng bagong tablet at sirang cellphone ko. Nai-connect
ko rin ang tablet ko sa desktop para makuha ang files at MOV. Hindi na ako
masyadong malungkot. Bukas, kung wala pa ring connection, mapipilitan akong
bumili ng broadband. Sayang lang ang binayad kong P3000+ kanina sa Converge.
Kay aga-aga kong nag-pay bills para lang makabalik ang connection, hindi ko pa
rin pala mapakikinabangan. Nakakabuwisit!
You sent
Marso 5, 2026
Nakapag-almusal kami ni Ms. Krizzy nang sabay, pero dumating
si Putz, Ma’am Milo, at Ma’am Rem nang patapos na ako. Nagkuwentuhan kami
tungkol sa observation na magaganap sa Lunes. Naputol lang iyon nang dumating
si Papang nang may dalang hiniwa-hiwang lechon. Marahil, tira iyon sa birthday
ni Ate Marilyn. Bukas na namin iyon uulamin. Papaksiwin muna ni Ms. Krizzy.
Dahil nasa demo teaching sina Ma’am Amy at Sir Jess, kasama
si Sir Rolly, hindi kami nagpalitan ng klase. Nagpasulat lang ako sa Love ng
tula tungkol sa Buwan ng Kababaihan. Ang haba ng oras, pero iilan lang ang
nakapagsulat at nakapag-perform. Panay ang sermon at pagalit ko sa kanila.
Mahihinang nilalang talaga sila. Sobra. Anim na oras ang ginugol nila, pero
wala pang kuwenta ang gawa. Nakailang samples na ako, wala pa ring kabuluhan.
Sana nagpalitan na lang pala ng klase. Ang bagal tuloy ng oras. Nag-extend pa
sila hanggang SIKAP time. Pinauwi ko na lang ang iba, basta nakapagsulat at
nakapagbasa ng gawa. Haist! Hindi pa sila handang mag-Grade 7.
Naging mabilis naman ang SIKAP. Kung kailan nagpagawa lang
ako ng solar system, gamit ang pinagdikit-dikit na bond paper at coloring
materials, saka naman naging mabilis ang oras. Okey lang naman. Gusto ko nga
iyon, e.
Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Marami akong dapat gawin
sa bahay, kasama na ang pagtukoy kung bakit wala kaming internet connection.
Bago ako nagdilig, tinanong ko si Emily kung kami lang ba sa
subdivision ang walang internet connection. Sinabi niyang may pumutok daw na
poste ng kuryente kahapon ng 10 AM. Ang tagal daw nakabalik ang kuryente. Nang
bumalik, wala na ring connection ang wifi. Dapat ni-report na, kako. Aniya,
nagkaroon na raw ang iba.
Pagkatapos kong magdilig, nagmeryenda muna ako, saka gumawa
ng listahan ng graduating pupils. Ako na lang ang hindi pa nagpasa, kaya
kailangan kong gumawa ng paraan upang maipasa ko iyon. Mabuti na lang,
nakapag-load ako kanina sa school, gamit ang sira kong phone at ang natitirang
GCash ko.
Nang bumalik si Emily mula sa kakilala, i-reset ko raw ang
modem. Ginawa ko naman, pero wala pa ring nangyari. Nanood pa nga ako ng videos
sa Youtube. Wala ring nangyari. Nasa Converge na talaga ang problema. Sila ang
nakakaalam kung paano ma-restore ang connection. Tumawag na ako sa Click2Call.
Nabigyan ako ng ticket. Hindi ko naman alam kung para saan iyon. Nilista ko
lang.
Nagawan ko ng paraan na maipasa ang files at ang SIKAP MOV
ko. Salamat sa Bluetooth ng bagong tablet at sirang cellphone ko. Nai-connect
ko rin ang tablet ko sa desktop para makuha ang files at MOV. Hindi na ako
masyadong malungkot. Bukas, kung wala pa ring connection, mapipilitan akong
bumili ng broadband. Sayang lang ang binayad kong P3000+ kanina sa Converge.
Kay aga-aga kong nag-pay bills para lang makabalik ang connection, hindi ko pa
rin pala mapakikinabangan. Nakakabuwisit!
Marso 6, 2026
Natulog akong malungkot dahil sa kawalan ng internet
connection, at nagising nang malungkot. Nanghihinayang ako sa binayad ko. Sana
pala hindi na ako nagbayad kung hindi na nila ibabalik ang internet namin.
Sa school, hindi naman uminit ang ulo ko. Bago nagsimula ang
general meeting of graduating parents, nakapagbasa ako ng kuwentong pambata, na
may kaugnayan sa Buwan ng Kababaihan. Pinasulat ko rin sila. Iyon ang ginawa
nila habang nasa meeting ako, at habang nagpi-print ako ng lesson plan ko para
sa observation sa Lunes. Naging tahimik naman daw sila sabi ni Ma’am Amy, nang
pumasok siya upang tanungin kung sino-sino pa ang hindi nakapag-unit test. Pero
sabi ni Elysse, na siyang pinagkatiwalaan ko, may mga nagpasaway raw.
Pagkatapos ng recess, hinarap ko na sila. Nagdo-drawing ako
habang nagsusulat sila. Aliw na aliw sila kapag sila ang dinodrowing ko.
Marahil ay nagkainteres din ang iba na mag-drawing, sa halip an dumaldal.
Pagkatapos ng klase, nagsalo-salo kaming Tupa group sa room
ni Ms. Krizzy. Wala lang si Ate Bel. Busog na busog ako lechon paksiw at
dalawang order na kanin. Nagpabili pa ng softdrink si Tiyay, kaya solb ang
tanghalian.
Mga 2, pagkatapos kong dalhin sa opisina ang lesson plan ko,
umuwi na ako. Tumambay muna ako saglit sa PITX para magpalamig at mag-wifi.
Alam kong wala pa ring internet connection sa bahay.
Hindi nga ako nagkamali. Wala pa rin! Kahit anong
troubleshooting na ginawa ko, wala talaga. Halos baklasin ko na ang box. Paulit-ulit
ko nang ni-reset. At andami ko pang pinanood na YT videos. Pare-pareho lang.
Nasa kanila na ang problema. Tumawag pa nga ulit ako sa Click2Call, pero hindi
na ako na-accommodate. Maghihintay na lang ako, at bibili ng portable wifi. Sa
halip na mainis, nag-digital illustrate na lang ako. At kahit paano, connected
pa rin ang data ko sa internet. Mabuti na lang, medyo malakas ang signal ng
Globe.
Masaya naman akong natulog. Kahit paano natatanggap-tanggap
ko na ang kabulukan ng Converge. It’s about time na rin siguro na magpalit ng
service provider.
Marso 7, 2026
Bandang alas-8 na ako nagising. Masarap pang matulog kahit
medyo mainit na sa madaling araw. Nag-stay muna ako sa kuwarto ko habang
sinusubukang mapagana ang modem. Nang sumuko ako, nag-cellphone at nag-tablet
na lang ako.
Nang kumatok si Emily para ihingi si Zillion ng P300, mga
past 8:30 na. Binigyan ko naman agad kasi kagabi pa sila nagsabi. May outing
yata sila magkakaklase. Nang bumaba ako, paalis na si Ion. Sinabihan kong
mag-ingat kasi graduating siya.
Quarter to nine na ako nakapagkape at nakakain. Champorado
lang ang meron sa mesa. Okey na iyon kaysa wala. Kabibigay ko lang din naman ng
pera.
Pagkatapos mag-almusal, humarap na ako sa desktop.
Nag-encode ako ng journal ko noong April 21, 2009. Since wala naman kaming
internet, at tanging data lang ang connection ko, minabuti kong pakinabangan
ang oras ko.
Paminsan-minsan, sumisilip ako sa FB ko hanggang mabasa ko
ang tungkol sa kapareho kong problema sa Converge Support. Kaya kaagad akong
nag-chat. Natuwa naman ako nang may nag-reply. Automated iyon sa una, pero
pagkatapos ng ilang tanong—na nangunguha ng impormasyon, hindi na AI ang kausap
ko. Nagtatagalog na siya, although my English pa rin. Natuwa ako kasi may
tutulong na sa akin. Kailangan ko lang maghintay ulit.
Pagkatapos mananghalian, ipinahinga ko muna ang mga kamay at
mata ko sa pag-eencode. Nahiga ako sa folding bed. Hindi ako nakatulog agad
kasi palakad-lakad si Emily. Naligo pa. Haist! Gayunpaman, nakapagpahinga ako.
May sumang balinghoy naman pagbangon ko, kaya nagkape na ako, at nagpatuloy sa
pag-encode hanggang dumating si Sir Hermie.
Hindi ko nabasa na pupunta siya—may dalang dalawang halamang
nakapaso. Ang isa ay copper snake plant. Ang isa pa ay variegated elephant ear.
Akala ko manghihingi lang siya uli ng halaman—nabigyan ko na nga--- hindi pala.
Bumili siya ng beer at yelo. Aguy! Napasabak ako sa inuman hanggang 9:30 ng
gabi. Nagkuwentuhan din kami kaya natagalan ang pag-ubos namin sa dalawang
grande.
Kumain muna ako bago ako umakyat. Paghiga ko, inaantok na
ako. Pinagbigyan ko muna para mawala ang pagkahilo at antok ko. Nagising ako
bandang 10 para magsipilyo. Hindi na ako nakapag-cellphone o tablet.
Marso 8, 2026
Past 7 ako namulat. Gustuhin ko mang matulog ulit, hindi na
ako pinagbigyan ng mga mata ko. Nagsulat na lang ako ng journal ko, na hindi ko
naisulat kagabi bago ako bumaba bandang 8:15. Pagkababad ko ng mga labahan ko,
nagluto ako ng almusal. Siyempre, tulog pa ang aking reyna at prinsipe.
Pagkatapos mag-almusal, bumalik ako sa aking kuwarto.
Binalikan ko ang PPT, na gagamitin ko bukas sa observation. May ilang bahaging
dapat kong i-edit. Pagkatapos nito, nag-explore ako sa tablet ko. Natutuhan ko
na rin kung paano mabuksan ang mga files ko.
Bandang 9:30, nag-encode ako ng dati kong journal, na nasa
notebook pa. Kailangang ma-encode ko na ang mga iyon bago mawala. Sobrang dami
pa.
Hindi pa nga ako nakakapagsimulang mag-encode, tumawag sa
akin ang technician na ipinadala ng Converge. Papunta na raw sila. Hindi pa
lumipas ang sampung minuto, dumating na sila sa bahay. At wala pang 30 minutes,
naayos na ang connection. Thank God!
Napansin o na-appreciate ng technician ang rock collection
ko. Baka katulad niya rin akong collector. Mabuti, hindi niya napansin ang
kalat at kaguluhan sa kuwarto.
Inilaan ko ang maghapon ko, pagkatapos kong maglaba, sa
pag-eencode ng journal entries ko noong May 2009. Naalala ko tuloy ang mga
nangyari noon, gaya ng corneal transplant ni Mama at ang paglabas ng LET
result, kung saan kabilang ako sa mga pumasa. Andami kong pagod noong bago,
habang, at pagkatapos operahan si Mama, pero napalitan iyon ng biyaya.
Pagkatapos kumain, umidlip ako. Gaya kahapon, hindi na naman
ako nahimbing, pero ayos lang.
Bago ako natulog, ni-review ko ang PPT, na gagamitin ko
bukas sa observation. Sana naisagawa ko nang maayos.
Marso 9, 2026
Nag-aalmusal ako nang datnan ako ni Ms. Krizzy sa kaniyang
classroom. Nauna na ako kasi may flag ceremony kami.
Pagdating sa classroom, binasahan ko muna ang Love ng sample
ng sanaysay tungkol sa pagdiriwang ng Buwan ng Kababaihan, saka pinasulat ko
sila. At gaya noong Huwebes at Biyernes, ang tatagal na naman nilang nakagawa.
Anim na oras ang ginugol nila. Karamihan sa kanila, walang nagawa. Ang
hihihinang nilalang talaga nila. Nakisabay pa sila sa stress ko.
Very late nang dumating ang mga observer. Sa halip na 9:30
ako oobserbahan, past 11 na. gayunpaman, naging matagumpay ang aking demo.
Hindi man nila natapos, malamang nahanap na nila ang dapat makita. Sana lang ay
mataas ang rating na ibigay nila sa akin. Malaki rin ang gastos ko. Nag-ambag
ako ng P200 para sa almusal at lunch nila. Bumili pa ako ng chocolates cookies
at softdrinks para sa kanilang tatlo. Form of bribery iyon, pero dahil iyon ang
sinabi ng principal, sinunod ko. Bias din iyon, at posibleng hindi mabigyan ng
tamang rating ang teacher, depende sa halaga at sarap ng inihaing pagkain. Haist!
DepEd, kailan ka magbabago?
Dahil sa demo, nakalimutan ko nang kumain. Gutom na gutom
ako pagdating ko sa PITX. Kaya kumain ako sa paborito kong Chinese fast food
chain. Almost P200 tuloy ang late lunch ko, pero okey lang. Solb naman.
Tumambay muna ako roon, saka nakigamit ng wifi bago bumiyahe
pa-Tanza.
Past 4 ako dumating sa bahay. Nahiga ako sa folding bed para
sana umidlip, pero hindi ako inantok. Inabutan na lamang ako ni Emily.
Past 5, umakyat ako. Doon ako nag-tablet. Nag-illustrate
ako.
Marso 10, 2026
Maaga akong nakarating sa school, pero nagkasabay-sabay
kaming bumili ng almusal nina Papang at Ma’am Vi. Sabay-sabay rin kaming kumain
sa classroom ni Ms. Krizzy. Naabutan niya kaming kumakain. Nagkuwentuhan lang
kami tungkol sa ECP at demo teaching na naganap kahapon.
Sa Love, hindi ako nagturo o nagpagawa ng kahit anong
activity dahil sa inis ko sa kanila kahapon. Kako, bawal silang sumulat-sulat
sa papel o notebook. Dapat nagdadaldalan lang sila. Ipinalista ko ang tahimik.
Sa una, hindi sila makapagdaldal, pero dahil inililista ang
tahimik, madaldal na sila nang tumagal. Matapos ang isang period, pinatigil ko
sila, at sinabihan kong “Pinanindigan talaga ninyo. Talaga ngang mabunganga
kayo.”
Nagpalitan kami ng klase. Hindi ko alam kung useful pa ang
pagpapalitan, gayong dapat na nga naming ihanda ang 4th Quarters
grades para sa nalalapit sa school forms cross-checking. Na-bad trip lang tuloy
ako lalo sa Charity. Wala nga silang ganang mag-aral noon, ngayon pa kayang
naaamoy na nila ang graduation. May listahan na nga ng graduates, pero hindi pa
aminin sa mga estudyante na may grades na sila. Puro na lang lokohan.
Pagkatapos ng recess, hindi na kami nagpalitan. Pinabasa ko
ang mga estudyante ko. Andami ko na namang natuklasan. May nagbasa ng ‘Diyos
Rizal’ na dapat ay Jose Rizal. Last time, may nagbasa rin ng Jose Rizal ay
Jesus Rizal. Aguy! Hindi ba nila kilala ang pambansang bayani? Ano’ng klase ng
henerasyon ang mayroon ngayon. Kapag nagbabasa, ang hihina ng boses. Kapag
dumadaldal, ang lalakas. Kapag magbabasa, nahihiya. Pero kapag nagpapasaway,
walanghiya! Ang isa ngang malaking bulas na lalaking estudyante, ayaw magbasa
sa harapan. Ang laki ng ulo, pero hiyang-hiyang magbasa sa harapan. Mabuti sana
kung mahiyain talaga. Chinat ko na nga kunwari ang nanay, ayaw talaga. Napailing
na lang ako. Kawawang henerasyon.
Pagkatapos ng klase, nag-SIKAP kami. Thirteen lang ang
dumalo. Okey lang naman kasi patapos na. Next week daw ay culminating program
na. Salamat naman kung ganoon.
Past 4, nasa bahay na ako. Nag-stay lang muna ako sa kuwarto
bago ako bumaba para magdilig ng mga halaman. Nagmeryenda naman ako roon habang
nanonood ng RSPC awarding of school papers. Inabangan ko ang Sinag. Wala! Okey
lang naman. Matagal ko nang natanggap. Kulang na kulang talaga ang oras para
mapaganda ang quality. Kulang din ang effort ng division at school para
mapaigting ang campus journalism. Minsan for compliance lang talaga. At contest
lang ang habol, hindi ang magpahayag ng katotohanan, kaalaman, at balita.
Nakapagkuwentuhan kami ni Ma’am Vi kanina sa classroom ko.
Pareho kami ng saloobin tungkol sa maling sistema ng ECP sa Pasay. Magkakaroon
kasi ng pagbabago ng pagtanggap ng trabaho kapag may na-promote na hindi pa
angkop—dahil sa length of service at kakayahan na rin. Gaya ng kaibigan kong
T2, na mahusay namang guro dahil hinubog na siya ng panahon. Hindi siya
nag-apply for ECP, pero very qualified at deserving niyang ma-promote. So,
kapag nagkataon, mauungasan pa siya ng bagito sa serbisyo. So unfair.
Nakakalungkot. At posibleng sa halip na pagbutihan niya ang serbisyo, hindi na
lang dahil iisipin niyang lugi siya. Mababa ang sahod niya, pero todo effort
siya. Kaya ako, I will work for my salary.
Marso 11, 2026
Isang subo na lang ang almusal ko nang dumating si Ms.
Krizzy. Nauna akong dumating sa kaniya. Late si Papang. Pero nakapagkuwentuhan
pa kami. Naabutan pa kami ni Ate Bel. Ang bilis lang ng oras. Six-twenty-one na
nang nagpaalam ako sa kanila para umakyat na.
Marami ang absent sa klase ko. Mabuti naman kasi wala naman
silang gagawin kundi ang magpasaway. At hindi nila kaya ang mga activities, gaya
ng pagsulat ng sanaysay.
Habang nagpapasulat, panay naman ang dating ng mga magulang
para magbayad. Hindi man gaano karami, pero kahit paano ay naragdagan ang
listahan. May pumunta pang guardian para alamin kung sino ang nagnakaw ng
cellphone ng alaga niya kahapon. Wala siyang nakuhang sagot. Bukod sa sinabi
kong “Mahirap pong mambintang,” hindi ko pa siya masyadong kinampihan. Binigyan
ko ng emphasis ang sinabi kong bawal mag-cellphone sa klase.
Medyo hindi ako stress ngayon sa klase ko. Masaya akong
humarap sa kanila. Nakipagbiruan ako. Napa-perform ko ang karamihan sa kanila.
Nag-share sila ng hindi makalilimutang karanasan sa klase namin.
Hindi pa tapos maglinis ang ilang estudyante ko, na nahuli
sa paggawa ng activity, nagpaalam na ako sa kanila. Kako, gutom na gutom na
talaga ako. Hindi ako nagmeryenda dahil walang binigay sa akin ang canteen.
Ngayong buwan, dalawang beses na. Sold out pa naman ang laman ng tray. Wala
talaga akong makain.
Pagkatapos kong kumain sa karinderya, umuwi na ako. Bago
mag-3:30, nasa bahay na ako. Agad akong naglagay ng grades sa cards. Mga past 7
na ako natapos maglagay ng grades at mag-average. May mga ‘passed’ at
‘promoted’ na rin. Saka na ang number of school days. Kailangan ko pang aralin
ang NCOI ko bukas.
Marso 12, 2026
Nakapag-almusal na ako nang dumating si Ms. Krizzy. Late
naman si Papang at Ate Bel, pero nakapagsalo-salo pa sila. Hindi talaga namin
nakakasalo si Ma’am Edith.
Inihanda ko lang ang Love, na iiwan ko dahil sa NCOI.
Nakapagpaalam na ako kina Ma’am Wylenne at Ma’am Madz. Pababantayan niya kay
Sir Klyde, ang kaniyang intern, ang klase ko. Siyempre, iiwanan kong may gawain
ang Love. May mga tagalista pa sila.
Past 8 na yata kami nakaalis sa school dahil sa hintayan.
Lima kaming candidates for Teacher VI—ako, si Ma’am Vi, si Ma’am Mel, si Mareng
Lorie, at si Mareng Janelyn. Hindi namin nakasabay ang huli dahil nag-diarrhea
pa. Pero pagdating namin sa JRES, nandoon na siya. Palibhasa, man motor siya.
Hindi pa naman nagsimula agad ang annotation ng NCOI dahil
wala pa ang iba. Hinintay pang dumating ang taga-ABES. Saka nagpa-print pa ng
annotation form. Mga past 9:30 na nang nagsimula kaming magsulat.
Nakaka-pressure, pero, mabuti na lang, pinabuklat sa amin ang mga MOVs namin.
Kahapon, kuwento ng mga T4 at T5, hindi raw sila pinayagang humawak ng MOVs.
Nagawa ko naman agad ang annotation. Sa aming lima, ako ang
naunang natapos. Ako rin ang unang na-interview. Parang nagkuwentuhan lang sa
interview. Naibida ko ang kakayahan kong magsulat at mga libro ko dahil sa
tanong na paano ko isinasagawa ang HRPTA meeting. Sakto namang aspirant
textbook writer ang isa sa mga interviewer kaya natuwa siya. Sabi nila, bihira
daw ang katulad ko. Kinuha niya ang contact number ko. Posibleng magkasama kami
sa isang publishing sa mga susunod na araw. Doon pa lang, panalo na ako kung
sakali. Pero sana mapabilang ako sa unang 100 na mabibigyan ng position o new
item.
Mabilis lang natapos ang interview. Wala pang 15 minutes,
may tinawag nang kasunod—si Mareng Janelyn. Hindi muna ako umalis. Hinintay ko
silang makatapos. Mga past 11 na kami nakaalis sa JRES.
Hindi muna kami dumiretso sa kani-kaniya naming classroom.
Nag-lunch kami sa school canteen, saka nagkuwentuhan. At bago mag-12:50,
bumalik na ako sa Love. Pinasalamatan ko muna sina Sir Klyde at Ma’am Madz.
Ilang minuto lang ang lumipas, nag-SIKAP na kami. Iyon na
ang huling session namin ngayong school year. Tagumpay kong matatawag ito.
Kumpara sa NUMERO, gustong-gusto ko ang SIKAP. Walang stress masyado. Na-enjoy
ko rin ang Science. Marami akong natutuhan sa mga lesson at sa mga bata.
Ngayong araw, sa halip na ako ang magtatanong, ang dalawang
grupo (boys and girls) ang pinagawa ko ng tanong mula sa mga lessons sa
Science—from 1st to 4th quarter. Kapag nasagot ng
kabilang team ang tanong, puntos ng nakasagot. Kapag hindi nasagot, ang
natanong ang may puntos. Nakakatuwa rin ang palaro ko. Alam kong may mga natutuhan
sila sa Science at SIKAP.
Pagkatapos nito, agad akong bumiyahe pauwi. Bago mag-5, nasa
bahay na ako. Pero bago iyon, napadaan ako sa Japan surplus store upang
maghanap ng pots na mga drainage hole. Nakakuha ako sa pader ng maliit na fern.
Gusto kong itanim iyon doon. Sa halip na isang pots lang. maraming items akong
nabili. Pero worth it naman kasi P135 lang lahat. Mahigit sampung piraso na.
Mula P5 at P20 kasi ang mga presyo.
Pagkatapos magmeryenda, naglagay ako ng grades sa cards.
Pagkatapos, nanood na lang ako ng Reels tungkol sa mga crafts, arts, pottery,
moss, at kung ano-ano pang hilig ko. At bago ako bumaba para mag-desktop,
nag-illustrate ako sa tablet ko. Nakakaadik na. Kung wala lang akong ibang
gagawin, popokusan ko talaga ito.
Marso 13, 2026
Nag-adjust ako ng 30 minutes sa paggising dahil wala namang
pasok ang mga Grade 6 ngayon. May thanksgiving mass lamang kami.
Past six na ako nakarating sa school. Halos magkasunod lang
kami ni Ms. Krizzy, kaya magkasabay kaming nag-almusal. Wala si Papang.
Pagkatapos naming magkuwentuhan at mag-almusal, nag-stay na
ako sa library, kung saan naroon sina Sir Jess at Ma’am Wylenne. Nagdatingan
naman ang iba naming kasamahan. Nag-usap-usap kami tungkol sa stage decoration
sa graduation day bago kami nagtungo sa Our Lady of Sorrows parish Church.
Past 8 na kami bumiyahe patungo roon. Nasa loob na ng
simbahan ang mga estudyante at parents. Kami na lang yata ang hinihintay.
Nagsimula naman agad pagkatapos ng ilang minuto.
Maayos namang naisagawa ang misa. Napaka-solemn.
Napakababait ng mga bata. Sana ganoon sa tunay nilang buhay. Inantok naman ako
sa homily ng pari, although maganda naman ang kaniyang mensahe. Napapikit nga
ako nang saglit.
Past 10, nakabalik na kami sa school. Wala kaming food
bonding ngayon, hindi gaya last year. Nag-treat sa amin si Ma’am Amy sa MOA.
Nag-stay na lang ako sa classroom ko para maglagay ng grades
sa SF 10. Nalagyan ko ang original copies bago mag-12:30. Sa bahay ko na
gagawin ang duplicate.
Bumaba na ako pagkatapos niyon. Tumambay ako sa classroom ni
Ms. Krizzy habang naghihintay ng oras. Past 1, nag-out na ako para kumain at
umuwi.
Past 3:30, nasa bahay na ako. Nawala ang antok ko nang nasa
kama na ako, kaya pinagbigyan ko muna ang sarili ko sap ag-scroll sa FB. Siguro
bago mag-5, saka ako inantok. Nakatulog naman siguro ako.
Bago mag-six, nagkakape at nagmemeryenda na ako. Lumabas
naman ako bandang 7 pm upang bumili ng cat food. At bago ako nag-dinner,
nag-encode ako ng names ng klase ko sa templates ng Good Moral Certificate.
Marso 14, 2026
Past 6, gising na ako. Naghanda muna ako ng almusal bago
naligo at umalis. Patungo ako sa SM Megatrade Hall para sa ikatlong araw ng
Philippine Book Festival 2026. Balak kong bumisita ulit sa booth ng St.
Bernadette Publishing para humingi ng update sa aming royalty fee. Long overdue
na sila.
Medyo napaaga ako sa pagpunta. Nakalimutan kong 10 am pala
nagbubukas ang SM. Mabuti na lang, na-traffic ako sa Ayala. (Sobrang lamig nga
lang sa carousel bus, lalo na’t kakaunti ang pasahero.) At malayo ang nilakad
ko pagkababa ko sa bus. Hindi pa tapos ang ginagawang footbridge doon. Next
time na pupunta ako roon, siguradong hindi na ako daraan sa MRT station.
Pumila pa ako sa may mall entrance bago nakapasok. Hinintay
pa kasi nilang mag-10. At pagdating sa venue ng PBF, pumila rin ako. Mabilis
lang naman.
Sa loob, andami na agad ng tao. Muli kong na-realize na
marami pa rin talaga ang bookworms sa Pilipinas, kabilang na ako. At hindi lang
reading materials ang naroon. May mga artworks din at ibang visual arts. Pera
nga lang ang kulang upang ma-avail mo. Gusto ko nga sanang makabili ng
handwoven cloth o ethnic men clothing, pero hanggang tingin lang ako. Naunawaan
ko namang sobrang mahal doon dahil mahal din ang rent nila sa venue.
Na-enjoy ko window shopping. Na-enjoy ko ang kabuuan.
Picturesque. Bawat sulok yata ay magandang anggulo. Wala lang akong kasama para
mapiktyuran ako. Nagkasya na lamang ako sa selfie.
Magla-lunch na sana ako nang tinawag ako ni Sir Eric. Siya
ang shepherd namin noon sa Gawad Teodora Alonso 2025 sa NCR. Kasama niya ang
male partner niya. Nag-request ako ng selfie sa kaniya, at nagpresenta ang
partner niya na kuhaan kami. Grabe! Ang lakas ng recall niya. Tumatak marahil
sa kaniya ang story kong ‘Ang Kadang-Kadang ni Dang-Dang.’ Sabi naman niya,
makita raw uli kami next year. Sana nga, mapabilang na ako sa national
finalist, at sa regional siyempre (muna).
Na-entertainNa-entertain ako nang husto sa book launching ng
libro ni Pepot Atienza na ‘Kaloka Ka, Lolo.’ Nakakatawa ang tatlong bading na
performers.
Pagkatapos niyon, nanood naman ako ng ‘Pitch, Please’ ng
PaperKatbooks at GMA Films. First time ko iyon. In fact, nag-send ako ng
logline ng ‘Hindi Ako Mahal ni Mama’ sa pag-aakalang puwede ang kuwentong
pambata. Pero habang pinakikinggan ko ang 37 loglines na binasa ng host, mga
nobela pala iyon, na maaaring i-print at gawing pelikula. Hindi na rin ako
masyadong umaasa na mapapabilang ako sa matatawag. Sabi ng Ma’am Kat, 296 ang
nagpasa, pero 37 lang ang nakapasok at sasalang sa 2nd review. Naroon ang 7
judges para mamili ng mga pasok sa panlasa nila.
Kahit paano, natuto ako sa proseso ng pitching. Kapag
nagustuhan nila ang story idea mo, gamit ang logline, may callback na
tinatawag. Minsan naman pasok na agad. Pag-uusapan na lang ang proseso.
Pagkatapos mabasa ang 37 entries (out of 296), naglaan ng
ialng minuto para sa on-the-spot pitching. Interesado ako, pero hindi ko alam
kung paano sasabihin o gagawin, kaya nakinig at nag-obserba muna ako.
Na-inspire ako nang may napili mula sa mga nag-pitch. Kako, madali lang pala.
Kaya pumila ako. Ako na yata ang nasa dulo, pero may dumugtong pa sa likod
paglipas ng ilang minuto.
Handang-handa na akong i-pitch ang novel kong ‘Dumb Found.’
Kaya lang, sinabihan kami na 10 minutes na lang. Overtime na rin kasi talaga.
May susunod pang activity roon. Bigo ako nang dalawang beses. Hindi iyon para
sa akin. Pero hindi ako masyadong nalungkot. Mas nalungkot ako kasi hindi
nakarating si Ma’am Joann. Gusto ko sanang dalawa kaming bibisita sa booth ng
St. Bernadette.
Pagkatapos niyon, dumalo naman ako sa isa pang
launching-slash-talk about ‘Modern Gods.’ Nauuso na naman ngayon (hindi naman
talaga naluma) ang tungkol sa mga spirits, gods and goddess, folklore, at
myths. Interesado ako sa paksang ito, lalo na’t sinusulat ko ang ‘Elias
Maticas: Ang Batang Parabulong.’ Kaya lang, sobrang antok ko. Nasa komportable
akong upuan, at malamig pa, kaya hindi ko talaga kinaya. Napapikit ako sa
bandang hulihang bahagi ng panayam. Gayunpaman, interesado akong makabili ng
akda ni Ms. Faye Villanueva na 'Bulawan.’
Lalo akong nalungkot nang wala nang seminar o workshop sa
mga oras na iyon. Nagpatuloy pa rin ako sa paghihintay kay Ma’am Joann
pagkatapos kong magmeryenda at mag-ikot-ikot uli. Hindi ako napansin ng Ma’am
Remy sa kanilang booth, lalo na’t may kausap siya. Kaya nagkasya na lang ako sa
isang upuan habang nag-iilustrate at manaka-nakang sumisilip sa Messenger.
Mabuti, may free wifi roon.
Naiguhit ko na ang baboy-ramo roon, pero hindi pa rin
nag-chat si Ma’am Joann, kung darating siya o hindi. Pero nagsabi naman siya na
“kung matatapos niya ang card, pupunta siya.” Inisip ko na lang na hindi niya
natapos. Kaya wala pang 7 pm, pumunta na uli ako sa booth ng St. Bernadette.
Sakto dahil dalawa na lang sila roon. Paunti na rin kasi ang mga bookworms
dahil hanggang 8 pm lang iyon.
Nakilala agad ako ni Ma’am Remy. Ipinakilala niya ako sa
kasama niya. Agad naman akong nangumusta. Sinabi ko pa, “Update po.”
Hiyang-hiya siyang nagpaliwanag. Hindi pa raw nagbayad ang
mga SDOs na nagpa-deliver sa kanila, pero this month daw. Meron naman daw
talaga kaming matatanggap dahil may mga orders.
Sabi ko, “Sana nga po kasi ito ang ginagamit ko sa
outrerach. Noong February nga po ay galing ako sa Tugegarao para mag-outreach.
Ang laki ng gastos ko. Kung sa sahod ko pa kukunin~”
Siya na nga ang nagtuloy sa pahayag ko. Kaya marahil kusa na
siyang nagsabi na ibibigay na lagi niya muna sa akin ang P10k na benta nila
ngayong araw upang hindi masayang ang pagpunta ko.
Lihim akong natuwa— tuwang-tuwa ako. Iba ang kilig. Kung
nabigo ako sa pitching, may kapalit naman pala ang sakit.
Nagkuwentuhan pa kami pagkatapos niyang iabot sa akin ang
pera. Pinapirma na lang niya ako sa planner niya. Ibig sabihin niyon, may
kasunod pa iyon. Matatanggap na namin nina Ma’am Joann ang matagal na naming
inaasam.
Sa kuwentuhan namin, naikuwento niya ang ilang kabiguan sa
bidding sa DepEd. Nasabi ko rin na may mga manok na silang publishing, kaya
mahirap makapasok. Ikinuwento ko rin ang tungkol sa GTA. Isa ito sa mga dahilan
kung bakit hindi na masyadong nagpu-purchase ang DepEd ng mga storybooks.
Napag-usapan rin namin ang mga textbooks nila at planong
chapbooks. Nagparamdam ako na willing akong magsulat uli para sa kanila. Nasabi
ko rin tuloy na may lalabas akong textbooks ngayong bagong school year.
Dahil sa tuwa, bumalik ako sa Kawangis Publishing. Kahit
hindi pa ako makakabili ng karugtong ng ‘Incognito,' pumunta pa rin ako para
bumili ng ‘Bulawan.’
Grabe ang pag-sales talk ng isang staff roon. Last copy na
raw iyon. Kahit hindi niya sabihin, bibili talaga ako. Ayaw kong umuwing walang
nabili, ni isa.
Pinaghintay ako ng 15 minutes dahil lalagyan daw ng drawing
ng author-illustrator na si Ms. Faye ang isang bakanteng pahina. Willing to
wait ako, kako, kaya pinaupo ako roon.
Habang naghihintay, kinausap ako noong nag-sales talk sa
akin. Tinanong niya ako kung nagdodrowing din ako. Kako, nag-aaral pa lang.
Marami pa siyang tanong, na nakalimutan ko kung paano nauwi sa paghahanap niya
sa akin ng sample ng gawa ko. Parang nabanggit kong guro ako at nagsusulat din
ako ng mga kuwentong pambata, kaya nag-aaral akong mag-illustrate.
Nang interesado siyang makita ang mga gawa ko, naisip ko
kaagad ang ‘Hindi Ako Mahal ni Mama.’ Sa ikalawang pagkakataon, ipi-pitch ko
ito. This time, hindi ako ang may kagustuhan.
Nang makita niya ang PPT ng akda at guhit ko, nagustuhan
niya ang art style at story idea. Gusto niyang maging bahagi ako ng kanilang
publishing at kumita, kagaya ng mga librong ipinakita niya sa akin mula sa
display. Pagkatapos, tinawag niya ang asawa ni Ms. Faye na si Sir Aria upang
ipakita ang akda ko. Ipinaliwanag niya na may dalawa silang publishing, na
maaaring magbigay sa aking akda ng pagkakataong mailagay sa market. Binigyan
nila ako ng calling card—dalawa. Ang isa ay para sa akin. Ang isa naman ay para
isulat ko sa likod ang aking pangalan, phone number, at email address.
Pagkalipas ng ilang saglit, nagpaalam na ako-- kinikilig
ako. Kaya pala ako nabigo sa pitching, may nakalaan palang oportunidad, na mas
malaki, para sa akin. Nagpasalamat ako sa Panginoon habang binabaybay ko ang
labasan.
Past 10:30 na ako nakarating sa bahay. Nagkape na lang ako,
saka kumain ng isang pirasong pan de coco. Busog pa ako sa ligaya. May P10k na,
may chance pang makapag-publish ng akda. Wow! Worth it ang gastos ko kanina sa
book festival.
Before 12 na ako inantok. Hindi na ako nakapagsulat.
Marso 15, 2026
Maaga akong nagising dahil sa lamig, pero hindi agad ako
bumangon. Nag-tablet lang ako. Siguro mga 8 am na ako bumaba nang maramdaman
kong may almusal na. Alam kong naghanda na ang maybahay ko.
Nagbabad muna ako ng mga damit ko bago ako nag-almusal.
Pagkatapos niyon, nagsulat na ako ng grades sa duplicate ng SF 10.
Pagkatapos kong makapagsampay ng mga nilabhan ko, nanood ako
ng live ng Day 4 ng PBF 2026. Andami kong natutuhan sa mga panelista at mga
bagong manunulat.
Naglaan naman ako ng oras sa pagtulog bandang 2:30 ng hapon
pagkatapos maligo. Past 5 na ako nagising.
Nakapagkape na ako nang tinapos ko ang pagsusulat sa SF 10.
Isinunod ko naman ang panonood ng live ng PBF.
Ngayong araw, naikuwento ko sa chat kay Ma’am Joann ang mga
mangyari kahapon. Hindi naman niya sinabi sa akin kung nakapunta siya sa PBF o
hindi. Wala rin naman siyang post.
Marso 17, 2026
Naabutan ako ni Ms. Krizzy na nag-aalmusal. Samantala,
dumaan lang si Papang. Sa classroom niya na raw siya kakain. Hindi siya
nakatikim ng dala ni Ms. Krizzy—adobong paa ng manok. Ang sarap! Ang lambot!
Nadatnan naman ako nina Ma’am Joan R at Ma’am Wylenne doon
habang kumakain. Itinuloy ko lang habang nakikipagkuwentuhan.
Pagkatapos niyon, tumungo na ako sa covered court para sa
aming second day of rehearsal. Mainit ang ulo ng aming kasamang MT. Natatakot
ako. Pakiramdam ko, kasama ako sa init ng ulo niya. Kaya naman, tumulong ako sa
pagdidisiplina ng mga bata, lalo na ang Love. Pero may mga pasaway talagang
estudyante, kahit paulit-ulit sawayin, hindi pa rin tumitigil. Meron ding
nahihirapang sumunod sa simpleng panuto.
Mga past 9 na natapos ang practice namin. Recess na.
Bibilangin ko na sana ang mga paninda sa tray, nang ipatawag ako para dumalo sa
deliberation of honors.
Almost done na nang dumating ako. Pinagsalita na lang kami
isa-isa. Maikli lang ang sinabi ko. Hinakayat ko lang silang maging supportive
sa mga anak, pero huwag stress-in dahil kapag nai-stress ang mga bata, lalo
nagma-malfunction. Hinikayat ko rin silang lumingon sa pinanggalingan. Sinabi
kong kadalasan ang mga estudyante sa cream section ay hindi namamansin kapag
nakaalis na sila sa school. Ang lalo kong binigyang-diin ay lumingon at
tumulong sila sa amin—gaya sa sports at journalism, upang makabuo ng mga
katulad nilang estudyante.
Pagkatapos ng photo op, umakyat na ako at napag-recess.
Pagkatapos ng recess, nagsermon ako nang husto dahil sa
katamaran nila. Sobra-sobra ang katamaran at pagiging irresponsable nila, gaya
ng ilang mga magulang nila. Nakakabahala na ang kawalang pagpapahalaga at pokus
sa edukasyon ng mga estudyante ngayon. Malayong-malayo sila sa panahon ko dati. Kahit anong pag-iinspire sa kanila, balewala.
May ilang nai-inspire, pero sana karamihan.
Sobrang sakit ng ulo ko pagkatapos kong magsermon. Lumala
iyon hanggang mag-uuwian. Akala ko, gutom lang ako, pero mas lumala pa.
Naduduwal na ako.
Habang nagsi-SIKAP nga kami, wala ako sa wisyo. Pinauwi ko
na sila agad para maisagawa ang cross checking of SF10.
Habang nagtsetsek, grabe ang sakit. Noon ko lamang iyon
naranasan. Nasusuka pa ako. Mabuti, nakayanan ko hanggang sa matapos ako.
Kakaunti lang ang mali ko. Dalawang bura, at dalawang quarters na blanko.
Past 2, tapos na ang checking. Ibinalik ko muna sa classroom
ang forms ko. Gusto ko sanang magpahinga muna roon, pero mas pinili kong bumaba
na. Inalam ko ang issue na kinasasangkutan ng Grade 6 teachers dahil sa
deliberation, honors, at voluntary contribution ng parents. Haist! May mga
magulang talaga na parang nabibili ang karangalan. Hindi nila kilala ang
kanilang anak.
Sabay kami ni Ma’am Wylenne sa pagbiyahe pa-Cavite.
Nakapagkuwentuhan kami tungkol sa issue. Kahit paano, naunawaan ko. Nakakainis
lang, na nakakatawa.
Nang nasa bus na ako pa-Cavite, nawala-wala nang kaunti ang
sakit. Siguro dahil sa lamig. At nakaidlip din ako kahit paano.
Pagdating sa bahay, pinagbigyan ko ang sarili ko. Natulog
ako. Past 5 na ako nagising para magdilig ng mga halaman at magmeryenda. Mas
okey-okey na ang pakiramdam ko.
Dahil wala na akong gagawing school works, nag-digital
illustrate na ako. Nakatatlong figures ako. Nakapag-post pa ako sa FB groups at
pages ko.
Hindi na muna ako nag-dinner. Uminom lang ako ng First Vita
Plus melon, saka kumain ng isang hiwa ng pakwan. Okey na ako. Bukas na ako
babawi.
Marso 18, 2026
Tapos na akong mag-almusal nang dumating si Ms. Krizzy.
Nagkukuwentuhan naman kami nang dumating si Papang. Kumuha muna sila ng pagkain
sa canteen saka nag-almusal kami ng mainit-inti na issue tungkol sa parent na
nabigong masungkit ang inaasam na honors ng anak, kaya nagtatalak sa ka-close
na guro. Grabe, tahasan niyang sinabing nakakatamad nang gawin ang obligasyon
niya bilang officer ng graduating parents.
Maya-maya, nagsimula na ang graduation practice. Ikatlong
araw na namin. May tatlo pa ring absent sa klase ko. Buwisit talaga, lalo na
ang isang babaeng atleta (kuno). May marami pa ang absent kaysa present.
Nakakabuwisit na Sistema. Kung puwede lang talagang ibagsak, ginawa ko na.
Sobrang tamad, pero ga-graduate pa. Haist! Goodluck sa high school niya.
Medyo maayos naman ang practice namin. May iilang pasaway pa
rin, pero hindi namin sila pinalalampas. Natatameme kapag nako-call ang
pangalan.
Past 9, nakapasok na kami sa classroom. Nagpagawa muna ako
ng salaysay sa kanila habang hinihintay ang recess.
Recess n asana nang ipatawag ako ni Ma’am Wylenne kasi
dumating na raw ang mga officers ng graduating parents. Kakausapin namin sila
tungkol sa issue nila. Past 10 na kami nakapagsimula kasi hinintay pa namin si
Sir Jess sa practice ng Kinder Moving Up.
Sa meeting, wala naman silang nabanggit na issue. Sa halip,
naglista pa ng mga bibilhing bulaklak, dahon, paso, at floral foam sa Dangwa.
Nagtatawanan pa sila at nagbibiruan. Haist! Sayang lang ang oras ko. Nagutuman
lang ang mga estudyante ko.
Eleven, pinauwi na namin ang mga estudyante. Supposedly,
periodic test nila ngayon, kaya shortened ang classes.
Tumambay naman muna ako sa classroom ni Ms. Krizzy bago ako
nag-time out para kumain sa karinderya at umuwi.
Past 3:30, nasa bahay na ako. Hindi na ako umidlip. Agad
akong nag-illustrate. Nakadalawang figures ako bago ako bumaba para gumamit ng
desktop. Doon ako gumawa ng SIKAP certificates. Nagsulat na rin ako ng journal.
Mag-eencode sana ako ng average ng klase ko, pero nadiskubre
kong may problema ang LIS kaya nagpatulog agad ako sa ICT coordinator. Aniya,
nagdagdag ng facility ang CO. ARAL yata, kaya nawawala ang mga adviser. Sabi sa
LIS ko, missing daw ang adviser. Kaya pala hindi ko mapindot ang pencil icon sa
Grading. Haist!
Marso 19, 2026
Kahit nag-adjust ako ng gising-- 4am, naabutan ko pa rin si
Ms. Krizzy. Halos magkasunod lang kaming dumating. Sakto rin ang dating ko kasi
kakukulo lang ng pinainit niyang tubig. Nagkasabay-sabay pa nga kaming
nag-almusal nina Papang.
Ikaapat na araw ng practice. Medyo maayos na kami. May
sari-sarili nang upuan ang mga Grade 6. Pero nang dumating ang principal,
binago niya ang bilang ng upuan sa bawat hilera. Kung dating by 10, ngayon ay
gusto niyang by 13. Haist! Hindi na lang ako umimik. Sumunod na lang ako.
Past 9 na nang makaakyat kami. Pinasulat ko sila uli ng
salaysay. Walang nakagawa ng assignment. Mga tamad talaga sila. Nakakabanas!
Isa pang nakakabanas na pangyayari ay ang pag-chat ng
magulang. Huwag ko na lang daw isama sa graduation ang anak niya. Pinapunta ko
para makausap din ni Sir Jess. Pero dahil okupado siya sa moving up rehearsal,
ako na lang ang kumausap.
Sinermonan ko ang nanay. Ipinamukha ko sa kaniya na tama ang
asawa niya-- may kasalanan siya kung bakit tamad at matigas ang ulo ng anak
niya. Kako, huwag silang magdesisyon ng paurong. Tinanong ko siya, "Kung
maggi-Grade 6 uli ang anak mo, masisigurado mo ba na magbabago na siya? Ako pa
rin naman ang guro niya. Siyempre, hindi na ako papayag. Ilipat mo ng ibang
section o ng school ang anak mo."
Naiyak siya bago kami nagtapos. Sana makapag-isip-isip sila
nang maayos bago mag-decide.
After recess, uwian na. Ten-thirty. Kailangan din kasi
naming maghanda para sa cross checking with the supervisors. Nakaka-stress. Hindi ko alam kung mabubunot ako o hindi.
Dalawa sa amin ang pipiliin. Last year sina Ma'ammadz at Ma'am Wylenne.
Nag-lunch kaming advisers sa karinderya bago ang checking.
Tinawag pa kami (ni Sir Archie) ni Ms. Krizzy para makisalo sa kanila. May fish
fillet, chopseuy, at spaghetti roon. Sumubo lang ako nang kaunti kasi busog na
ako.
Matagal-tagal pa kaming naghintay sa mga supervisor.
Nakaidlip na nga ako sa conference room. At nang dumating, sinabihan ni Sir
Jess sina Sir Joel at Ma'am Madz na sila na lang ang i-cross check. Pumayag
naman silang dalawa. Natuwa naman ako.
Habang nagtsetesk sila, nag-illustrate naman ako. Bago sila
natapos, nakatapos na rin ako ng isang figure.
Past 5 na ako nakauwi. Nagdilig muna ako ng mga halaman bago
ako nagkape. Pagkatapos magkape, nag-illustrate muna ako, saka nagbasa ng
valedictory address ng honor student namin. Nag-edit din ako at nagdagdag ng
ilang pahayag.
Marso 20, 2026
Past 6:30, gising na ako. Pero sumubok akong matulog uli.
Nabigo nga lang ako. Nabasa ko naman ang chat ni Jhon. Bibisitahin niya raw
ako. Nagulat ako, hindi lang dahil bibisita siya, kundi dahil galing siya sa
Calamba. Nag-aaral daw siya roon. Pumayag naman akong mag-stay siya hanggang
Sunday kasi ayaw niyang umuwi sa Lucena.
Habang naghihintay, gumawa muna ako ng kung ano-ano sa aking
tablet. Mga past 11 na siya dumating. Nagulat naman ang aking mag-ina sa
pagdating niya. Four years ago kasi pagkatapos ng pandemic, siya huling pumunta
rito.
Mabuti, nagluto si Emily ng ginisang monggo at pritong
sapsap. Masarap ang aming pinagsaluhan.
Hindi ako ngayon nakapag-stay maghapon sa aking kuwarto kasi
hinayaan ko si Jhon na matulog doon. Sinubukan ko namang umidlip sa folding
bed, pero hindi ako masyadong nakatulog dahil sa init.
Three-thirty, saka ko lang nakita ang post ng BookMarked
Books. Naiyak talaga ako sa tuwa nang mabasa ko ang pangalan ko, na isa sa
dalawang winners ng Lunsad Series: Chapbook Edition, na sinalihan ko noong
November 2025. Akala ko nga, hindi ako napili.
First time kong maiyak—hagulhol talaga—dahil sa ligaya. Iba
pala talaga ang pakiramdam ng manalo ka. Hindi lang ito basta panalo. May
chance akong mailunsad sa mahalagang event, gaya ng book fair. At siyempre, may
kikitain ako nito.
Agad kong ni-share ang post na iyon. Pagkatapos, binasa ko
ang akda ko. May minimal na kulang na mga letra at salita akong idinagdag sa
apat nakabanata. Okey lang iyon. Sure naman akong makikita iyon ng editor at
proofreader. Ang mahalaga, maganda ang akda ko. Naiyak nga ulit ako sa ilang
kabanata, lalo na wakas nito.
Lalo akong gaganahang magsulat nito sa bakasyon. Andaming
oportunidad ngayon sa akin. Isa na ang sa Kawangis Publishing. More to come.
Marso 21, 2026
Nahirapan akong matulog kagabi. Para akong namahay. Sa lapag
lang kasi ako nahiga. Si Jhon ang pinahiga ko sa kama. Alas-dos na nang
madaling araw, gising pa ako. Haist! Tapos, alas-7 pa lang, gising na ako.
Nakilaba si Jhon ng mga damit niya. Since hindi siya nakauwi
sa Lucena, dito ko na siya pinalaba. Isinabay na niya ang mga labahan ko. Siya
rin ang nagbanlawa. Ako na lang ang nagsampay.
Past 11, pagkatapos naming maglaba, lumabas ako para bumili
ng ulam. Bumili ako ng pipritohing isda. Bumili na rin ako ng lutong laing.
Parang fiesta tuloy ang tanghalian namin. Nagpa-deliver pa
si Emily ng lumoia Shanghai at pinakbet. Okey lang naman. Hindi naman namin
naubos kaya may pang-ulam pa kami sa hapunan.
Pagkatapos kong maligo, umidlip ako. Binawi ko ang puyat ko.
Mabuti, tahimik ang mag-ina ko sa kuwarto nila. Nakatulog din si Jhon sa
kutson, na nilatag ko sa sala. Alas-kuwatro na kami nagising at nagmeryenda.
Past 6, lumabas kami para magpagupit. Matagal din ang
hinintay namin sa barber shop bago kami nagupitan. Okey lang naman dahil
nagustuhan ko ang gupit kong low fade.
Marso 22, 2026
Past 6:30, gising na ako. Hindi muna ako bumangon. Nagselpon
lang ako. Tulog pa rin namasn si Jhon. Nanood lang ako ng Reels tungkol sa mga
hilig kong arts, hobbies, and collections.
Pagkatapos mag-almusal, nag-digital illustrate naman ako.
Wala man akong natapos, pero kahit paano ay may nasimulan ako.
Bago mag-10, namalengke ako. Sinigang na liempo ang gusto
kong ulamin ngayon. Mabuti, nakabili ako ng sariwa at bata pang karne.
Pinakuluan ko iyon nang matagalan sa mahinang temperatura hanggang sa maluto
pasado alas-onse. Eleven-thirty, natikman ko na ang maasim at malasang
sinigang. Tamang-tama iyon sa ubo ng aking mag-ina, lalo na’t nilagyan ko pa ng
luya.
Past 2, umidlip ako. Past 3 na ako nagising. Agad akong
naglaga ng kamote para sa aming meryenda. Nakapagmeryenda muna si Jhon bago
siya umalis. Babalik na siya sa Calamba— sa mechatronics school niya.
Inilaan ko ang mga bakanteng oras ko, bago matulog, sa
digital illustration, panonood ng Reels, at exercise. Mga past 9:30, nag-off na
ako ng ilaw at wifi.
Marso 23, 2026
Dapat 3:40 ako magigising dahil iyon ang nai-set ko sa
alarm, pero 3:30 pa lang, nagising na ako para umihi. Pagtingin ko, alanganin
nang matulog ulit, kaya bumangon na ako para maghanda sa pagpasok. Kaunting
tiis na lang, matatapos na ang school year. Makakatulog na ako nang
mahaba-haba.
Wala si Ms. Krizzy nang dumating ako sa classroom niya.
Naisip kong hindi siya papasok kasi mga ganoong oras siya dumarating. Kaya
naman, nag-almusal na ako. Sakto naman pagkatapos ko, mag-i-start na ang
rehearsal ng graduation. Tumulong na ako.
Maaga kaming natapos sa practice. Wala pang 8:30, nasa
classroom na kami. Andami kasing absent kaya kakaunti ang tinawaga namin para
magpraktis sa pag-akyat sa entablado, mag-shake hands, at mag-bow pagkatapos
matanggap ang diploma. Isa pa, medyo nagamay na ng mga Grade 6 ang mga gagawin.
Sa classroom, pinasulat at pinakabisado ko sa Love ang
“Panunumpa sa Katapatan,” na bibigkasin nila sa graduation. Doon naubos ang
oras namin hanggang mag-uwian bago mag-11 am.
Past 11, nasa library kaming Grade 6 para magsalo-salo ng
mga pagkaing sumobra sa closing party ng Peace at Hope. Mas maraming pagkain
ang nanggaling sa Peace, since nasa kanila ang mga honor students. Kami? Wala.
Mga kuripot ang mga magulang ng estudyante ko. Isa pa, ayaw ko ng ganyan.
Magulo. Makalat. At messy.
Pagkatapos kumain, inihanda namin ang mga ribbons, diploma,
pictures, at iba pa. Wala pang 2:00, umuwi na kami.
Past 3:30, nasa bahay na ako. Nag-stay muna ako sa kkuwarto.
Wala ang aking maybahay, pero hindi ako natulog. Nag-tablet lang ako. Pagdating
niya bandang past 4, saka ako nagkape at nagmeryenda. Mabuti nag-Sharon ako ng
biko—may nameryenda kami.
Past 5, nagdilig ako ng mga halaman. Pagkatapos niyon,
naghanda ako ng susuotin ko bukas sa Recognition Day. Mga 9 pm ko na naplantsa
ang mga napili ko kasi nagbasa muna ako ng mga akda kong ipapasa ko sa Call for
Submissions ng Packing Sheets, na Aninag Series. Kailangang maging bahagi ako
nito.
Marso 24, 2026
Five-thirty ako nagising. Hindi ko kailangang makarating sa
school ng maaga dahil may Moving Up Ceremony lang naman sa umaga, at
Recognition Day naman sa hapon. Walang pasok ang Grade 6 learners. Magiging
maghapon na kami sa school.
Nakasabay ko si Ma’am Wylenne sa bus, kaya sabay rin kaming
nakarating sa school bandang 8:30. Nahuli ako sa almusal nina Papang, Mayora,
Ate Bel, at Ms. Krizzy. Natagalan pa ako bago nakakain kasi bumili pa ako. Gayunpaman,
busog ako nang umakyat ako sa second floor para makihalubilo naman sa mga
kasamahan ko sa Grade 6. Inilaan ko ang oras ko sa pagbabasa at pag-illustrate
doon sa library. Doon na kami inabutan ng lunch.
Pagkatapos naming kainin ni Sir Archie ang pa-lunch ng
office, pumunta naman kami sa salusalo ng Grade 1, courtesy of Ma’am Bel’s
parents. Busog na busog ako. At nang kaming mga Tupa na lang ang nandoon,
nag-Sharon kami. Nanghingi ako ng hamonado at arroz valenciaga. May pahabol pa
ngang cupcakes si Ate Bel. Andami kong maiuuwi sa aking mag-ina. May sweets pa
akong na-Sharon, na dala ni Mayora. At may pili nuts pang bigay si Ma’am Mel.
Paldo!
Nagkuwentuhan muna kami sa classroom ni Ms. Krizzy habang
naghihintay ng pagsisimula ng Moving Up. Mga past 2:30 na nagsimula. Andaming
‘with honors’ at awardees, kaya inabutan kami ng past 5 bago natapos.
Gayunpaman, successful ang event.
Past 7:30 na ako nakauwi kasi nagpa-cash in pa ako para
ibigay ang hinihingi ni ZJ, para sa kaniyang mga huling gastusing bago ang
graduation. Pambayad rin ang iba sa Meralco—na tumaas na naman ng singil.
Marso 25, 2026
Past 6 na ako nakarating sa school. Naghihintay na sa akin
sina Papang at Ms. Krizzy para makapag-almusal kami. Bumili muna ako ng tatlong
kanin kasi may pork steak na baon si Ms. Krizzy. Nakasabay naman namin si Melay
sa pag-aalmusal.
Dumating naman si Putz pagkatapos naming kumain. At
pagkatapos magkuwentuhan, pumunta na kami sa covered court para sa general
rehearsal.
Naging maayos naman iyon. Mabilis at maagang natapos, pero
pinaiwan ko ang mga parents at guardians ng Love para maibigay ko na ang toga,
framed picture, at garland. Nasabihan ko pa sila ng ‘Ang tatamad kasi ng anak
ninyo. Dapat naipamigay na itong mga toga noong pang isang araw. Ayaw magpasa
ng mga hinahanap ko. Tingnan ninyo, wala silang diary.” Wala naman silang
naging violent reactions. Dapat lang naman iyon dahil mapipilitan akong magalit
lalo.
Kinausap ko pa ang absenera kong estudyante, sa harap ng
kaniyang ina. Nalaman ko ang mga dahilan kung bakit siya palaging
absent—cellphone, puyat, at jowa. Pasalamat din ang nanay dahil naiparamdam ko
ang concern ko sa anak niya. Parang nabunutan din ito ng tinik dahil
nakapagsumbong sa akin.
Pagkatapos niyon, tumulong na ako sa stage decoration.
Inabutan kami ng alas-4 doon, pero hindi pa rin tapos. May part 2 pa bukas.
Okey lang naman kasi 3 pm pa naman ang simula. At 10 am ang official time.
Almost 6 na ako nakauwi sa bahay. Habang nagkakape,
nagdidilig ako ng mga halaman. Pagkatapos niyon, saka ko lang nabasa ang email
sa akin ng BookMarked Books, na sent noong Lunes pa.
Agad akong nag-illustrate ng character ni Elias Maticas, na
ilalagay ko sa screenshot ng email para sa aking post ngayong araw. Nais ko
nang simulan ang marketing ng aking kauna-unahang chapbook.
Marso 26, 2026
Alas-5:30 ako bumangon. Gusto ko sanang 6, pero naisip ko
ang mga kasamahan kong papasok nang maaga para sa stage decoration.
Nag-almusal muna ako sa Lola Nena’s-PITX branch, kaya 8:30
na ako nakarating sa school. Naroon na sina Sir Jess, Sir Joel, Ma’am Wy, Ma’am
Amy, at Ma’am Vi, gayundin ang mga officers ng graduating parents. Kasunod ko
naman si Ma’am Madz. Agad akong tumulong. Kaunti na lang naman ang gagawin,
kaya bago mag-12, tapos na kami.
Nagpakain pala ang mga officers. Andaming pagkain. Ang
sasarap pa. Ang daming nakakain. Kaya kahit busog ako, tumikim na ako kasi baka
wala nang kasunod iyon.
Tumambay muna kami sa classroom ni Ms. Krizzy habang
naghihintay ng pagsisimula ng graduation ceremony. Past 2, bihis na kami para
sa photo op ng faculty. At ang sumunod na eksena? Nainis ako sa isa kong
estudyante. Wala sila kahapon sa bigayan ng toga, kaya pumasok nang
nakauniporme lang. Dahil umiiyak na pagkatapos kong pagalitan, at pagkatapos
sisihin ng nanay, napilitan akong umakyat sa 5th floor para kuhaan siya ng
toga. Hayun! Nagsuot siya ng togang gusot-gusot.
Naging maayos at solemn naman ang graduation, maliban sa
pagdating ng city mayor. Haist! Ibinida na naman niya ang mga ginawa at
ginagawa niya para sa mga botante, este para sa mga estudyante. Ayaw ko na lang
sabihin na isang paraan iyon ng pangangampanya. Kailan kaya sila titigil sa
pagpunta sa graduation ceremonies. Hayaan na sana nila ang seremnonya sa mga
taga-DepEd.
Past 5 natapos ang graduation. Natagalan lang kami dahil
marami ang nagpa-picture sa amin. Kami na yatang Grade 6 teachers ang nahuling
kumain at umuwi. Saka ko lang naramdaman ang pagod nang nasa bus na ako. Ang
haba pa naman ng pila sa PITX, at ma-traffic pa. Kaya almost 8 pm na ako
nakauwi.
Malungkot ako nang hindi ko mahanap sa bag ang ‘sea bean’ o
buto ng bayugo ko. Makakalimutin na talaga ako. Hindi ko maalala kung nawala o
nahulog ko kung saan. Ang hula ko, nahulog sa covered court kasi mababaw ang
bulsa ng slacks ko. Naisip ko rin na baka naiwan ko sa room ni Ms. Krizzy. Pero
ayaw ko talaga ang pakiramdam ng nawawalan ng mahalagang bagay. Kinolekta ko
iyon. Sana pala, hindi ko na muna dinala.
Makakalimutin na talaga ako. Kanina, paglabas ko sa bahay
para bumiyahe—bandang alas-6 ng umaga, nakita kong basa ang garden. Iyon pala,
naiwanan kong bukas ang water hose. Aguy! Twelve hours na umaagos ang tubig.
Sayang! Sobrang sayang. Kung kailan krisis, saka pa maradagdagan ang water bill
ko. Haist!
At ngayong gabi, nag-chat si Emily… Naiwan ko raw bukas ang
main door. Aguy! Siguradong maraming lamok ang nakapasok. At mabuti, walang
magnanakaw na nakapasok.
Bago ako natulog, nagsulat ako ng balagtasan na ipi-present
ko bukas sa Women’s Month Celebration. First time kong gagawin ito. First time
din yata na monologue ang balagtasan. Bahala na!
Marso 27, 2026
Hindi naman ako excited sa performance ko, pero nahirapan
akong makatulog mula nang magising ako pasado alas-dos ng madaling araw. Kaya
bumangon na lang ako, saka nagsulat. Dinugtungan ko ang balagtasang isinulat ko
kagabi. Mas gumanda iyon. Mas nagkaroon ng malinaw na pagtalakay sa paksa.
Na-excite tuloy akong magtanghal.
Past 4:30, umalis na ako sa bahay. Maaga akong nakarating sa
school. Nakapag-almusal pa ako sa classroom ni Ms. Krizzy. At nang wala pa
akong kasama sa pagtanggal ng styro letter cuttings sa stage, umakyat muna ako
sa classroom ko. Pinagpraktisan ko roon ang monologong balagtasan ko. Sinisikap
kong maiba ang boses ko sa bawat tauhan, pero hindi ko pa masyado nakuha.
Bahala na, naisaloob ko. Ang mahalaga naman siguro ay ang mensahe.
Almost 9 am na nagsimula ang Women Month’s celebration.
Actually, hindi naman kasi iyon tungkol lang sa kababaihan. Nag-talk si Sir
Jess ng tungkol sa Safe Schools at bullying. Nakukulangan ako palagi sa
pagdadakila sa kababaihan. Hindi mahusay mag-organize ang aming pinuno. Kulang
na kulang. Dry. Kundi pa ako nagtula, wala talagang nabanggit tungkol sa
kahalagahan ng mga babae sa lipunan.
Nagustuhan naman nila ang performance ko. Siguro kung mas
matagal ko itong pinaghandaan ay mas maganda.
Almost 12 na natapos ang seminar. Antok na antok ako habang
nagto-talk si Sir Jess. Maganda naman ang topic, pero dahil kulang ako sa
tulog, talagang aantukin ako.
Nagkaroon kami ng boodle fight pagkatapos ng seminar.
Pinagsaluhan namin ang pritong tilapya, nilagang okra, talong, at talbos ng
kamote, at itlog na maalat. Maraming kanin ang nakahain. Simple man, pero
masaya. Nabusog kaming lahat.
Nagkuwentuhan kaming Tupa group, kasama si Ma’am Vi, pero
wala si Ma’am Mel, habang naghihintay ng time. Pinatawag pa nga kami ni Putz ng
mga kasamahan namin sa Grade 6 para sa photo op, kasama ang ilang graduating
parent-officers at ang apat na Standard stand fan. Donation nila iyon, mula sa
nasobrang pera sa voluntary collection. May nauna pang 2 units, mula naman sa
kanilang president. Sobrang tuwa naman sa kanilang pagkukusa at effort. May
electric na kami, may printer pa. Galing naman iyon sa mga parents ng honor
students ng Grade 6.
Almost 4 pm na ako nakauwi sa bahay. Sobrang init, pero
pinagbigyan ko ang sarili ko. Natulog ako sa kuwarto. Almost 6 pm na ako bumaba
para magmeryenda. Kahit paano ay nabawi sa puyat.
Pagkatapos kong magkape, humarap naman ako sa desktop upang
maglagay ng grades sa LIS. Nai-download ko rin ang mga slides ng Love sa
graduation ceremony. Nai-post ko na rin iyon sa FB ko—nang naka-Only Me.
Pagkatapos mag-dinner, nanood muna ako saglit ng YT video ni
Antonio Cabubas ng ProvinceLifeTV. Na-inspire ako sa kaniyang segment—na
tungkol sa mga batang hornal. Naka-relate ako kahit hindi man eksakto ang mga
gawain ng mga batang iyon. Plano kong sumulat ng kuwentong pambata tungkol sa
napanood kong iyon.
Bago mag-10, nakapag-refresh na ako. Nag-exercise muna ako
nang saglit bago nahiga.
Marso 28, 2026
Past 6:30, gising na ako, pero hindi muna ako bumangon.
Hinayaan kong si Emily ang maghanda ng almusal. Subalit, past 8 na, wala pa
ring makain. Hindi talaga siya maaasahan. Hindi kamahal-mahal. Tuwing Sabado at
Linggo na nga lang ako nasa bahay, hindi pa makapag-almusal nang maayos. Haist!
Past 9:30 na nang makakain ako. Sobrang late na.
Nakapagsimula na nga akong mag-encode ng luma kong diary. Gayunpaman, nanahimik
pa rin ako. Hindi niya maaasahan sa akin ang pagalit o anomang salita. Patuloy
ko siyang hindi kakausapin. Sana magbago na siya. Sana maging maalaga na siya.
Kahit si Zillion, nagmamana na rin sa katamaran niya. Imagine, talo pa sila ng
mayaman kung magising. Haist!
Nag-encode ako nang nag-encode ng diary ko noong May 2009.
Bandang hapon, pagkatapos kong umidlip ay manood ng pelikula sa YT, nag-edit
naman ako ng isa sa mga nobela ko. Gusto kong magsulat ulit ng isang chapter
para sa mga followers ko sa Inkitt, na nag-aabang ng karugtong.
Ngayong araw pala ay nakapag-submit ako ng entries sa call
for submissions ng Packing Sheets at KPub Ph. Parehong chapbook ang hinahanap
nila. Ipinasa ko sa PS ang ‘Sa Isang Yakap’ at ‘Letting Go.’ Ang ‘Kuwarenta:
Simula ng Buhay’ naman ang ipinasa ko sa huli. Sana mapili uli ako.
Marso 29, 2026
Pagkatapos kong mag-almusal, humarap agad ako sa desktop
upang mag-encode ng diary ko. Marami pa akong hindi na-encode, kaya kailangan
kong mag-double time. Isisingit-singit ko
to sa pagsusulat at pag-iilustrate ko, gayundin sa pag-oorganize at
paglilinis ng kuwarto, sala, garden, at study area.
Ngayong araw, nadiskubre kong ayaw nang mag-function ang
cellphone ko. Kung dati, nagagamit ko pa habang naka-charge, ngayon ay hindi
na. Ayaw nang mag-charge. Totally blackout na. Kaya nag-decide na akong bumili.
Bandang 3:30, naglakad ako patungo sa Puregold. Sa Sm sana
ako bibili, pero meron namang naka-display sa Abenson, kaya doon na ako bumili.
Samsung A07 ang nabili ko. Ito raw ang latest, sabi ng salesman. Bukod sa mura
(P6,290), mataas-taas naman ang memory capacity nito (128 GB), kaya binili ko
na nang walang gaanong kuskos-balungos.
Pagdating ko, bandang 5, agad kong pinagana ang new phone
ko. Nagamit ko agad ito nang magkaroon
ng GC kaming magkaklase sa RGCC. Inabot kami ng past 8 sa kakakuwentuhan
at biruan.
At bago ako natulog, may pambihirang ngiti sa aking mga
labi.
Marso 30, 2026
Past 6, naliligo na ako. At pagkatapos ng 30 minutos, nasa
labas na ako.
Moving Up ceremony ngayon ni Zillion. Isa siya sa mga
estudyante ‘with honors,’ kaya dalawang parents ang puwede niyang isama. Late
ko nang nalaman. Kung hindi pa nag-chat si Emily, hindi ko pa nalamang expected
niya akong dadalo rin. Pinababalik nga ako ni Misis, pero hindi ko naman iyon
magagawa dahil marami pa akong dapat ihanda at tapusin para sa bigayan ng cards
bukas. Alam kong matatampo si Ion, pero sana maunawaan niya. Sapat nang kasama
niya ang kaniyang ina. Ako nga noong high school, si Tito Boy lang ang pumunta.
At noong college ako, si Aileen ang pumunta. Ang mahalaga, ga-graduate na siya
sa JHS.
Past 8, nakarating na ako sa school. Naabutan ko si Ms.
Krizzy sa kaniyang classroom. Nagkape muna ako at nag-almusal ng eggpie at
bibingkang binili ko sa PITX, saka ko inasikaso ang cards, pictures, at Good
Moral ng Grade 6-Love.
Nag-print kami ni Sir Archie sa room niya ng Good Moral,
kaya hindi na kami nakaabot sa closing party sa klase ni Ms. Krizzy. Halos
lahat nakakain, pati ang mga janitors at janitress. Kami lang ang hindi.
Mabuti, nagbigay ang officers ng graduating parents ng one-piece chicken meal.
Kahit paano may nakain kami. Saka may tira pang ice cream at cake, kaya sulit
na rin.
Nag-stay ako sa classroom ni Ms. Krizzy hanggang 1:50. At
umuwi bago mag-2:11, kung kailan dapat ako mag-time in para sa anim na oras.
Hindi ko na nahintay.
Sa PITX, nagpalagay muna ako ng tempered glass sa new phone
ko. Binilhan ko na rin ito ng rubber case. Wala naman akong nabiling tempered
glass para sa tablet ko. Next time naman.
Past 4 na ako nakarating sa bahay. Nagdilig muna ako ng mga
halaman bago naglatag ng folding para umidlip. Kahit paano, nakatulog ako.
Alas-sais na ako nagkape at kumain ng toasted siopao, na
binili ko sa Lola Nena’s-PITX kanina.
Marso 31, 2026
Masyado akong napaagang pumasok sa school. Past 5:30 naroon
na ako sa classroom ni Ms. Krizzy. Sinubukan Kong umidlip, pero hindi naman ako
nakatulog. Ang hirap matulog nang nakatalungko sa upuan ng Grade 1. Kaya
nag-almusal na lang ako ng dala kong toasted siopao. Kapartner ng Milo.
Bago dumating si Ms. Krizzy, nai-print ko na ang e-signature
ni Madam sa SIKAP certificate. Nag-almusal na rin kami. May dala siyang Bicol
Express. Dumating na rin si Papang bago kami natapos, saka si Ate Bel.
Pagkatapos niyon, paisa-isa nang dumating ang mga
estudayante, parents, guardians, at ilang nautusan upang kumuha ng card.
Karamihan sa kanila, may kusa at may dalang pambayad sa graduation pictures.
Pero may apat na hindi nagbayad. May isa pang halos awayin ako. Hindi na raw
matapos ang bayarin sa pictures. Kako sa anak niya, “nag-pose kasi ang tatay at
kapatid mo.”
Dahil maldita siya at makunat, hindi ko ipinadala sa anak
niya ang card. Kako, bumalik siya kapag may pambayad na. Gusto ko Lang naman
mag-give back sila dahil 100% ang natanggap na FA ng anak niya kahit absenero.
Hindi na nga siya nag-contribute sa ambagan ng parents sa graduation, ayaw niya
pang bayaran ang pictures. Masasayang iyon Kung isasauli sa photographer. Isa
pa, memories naman ng anak niya iyon.
May mga nilibre ako. Hindi ko na siningil, lalo na’t
patay-malisya at bingi-bingihan din pagkasabi ko ng P140. Isa pa, mababait
naman sila sa akin, Kaya hinayaan ko nang hindi magbayad.
Andami Kong nai-Sharon na pagkain. May bigay na cake si Ate
Bel. May tira pang Bicol Express, kaya pinauwi na sa akin ni Ms. Krizzy.
Binigyan din ako, saka si Ate Bel, ng mommy niya ng banana chips at gaklletas.
At nang umakyat ako sa 5th floor para mag-remit ng benta ng graduation
pictures, binigyan pa ako ng mga kasamahan ko ng pagkain—inasal. Iuwi ko na
lang daw kasi may pinagsaluhan kaming pork at chicken inasal, na pina-deliver
ng parent ng estudyante ni Ms. Krizzy.
Hayun! Punong-puno ang bag ko nang umuwi ako. Bumili pa ako
sa Lola Nena’s ng isang box ng pichi-pichi kasi nag-chat si Emily. Sa bahay daw
nag-lunch ang mga kaklase-kaibigan ni Ion. Magdala pa raw ako ng pagkain.
Past 4 na ako dumating sa bahay. Sobrang init pa rin, kaya
nagpaypay ako sa kuwarto. Ginamit nila sa sala ang electric fan ko. Mabuti,
umalis na rin ang mga bisita pagkatapos ng ilang minuto. Nakatulog na ako. Mga
six pm na ako bumaba para magmeryenda.
Nagsulat ako para sa Inkitt. Gusto ko ulit buhayin ang isa
sa mga nobelang binubuo ko. Hindi ko man natapos ang isang kabanata, pero kahit
paano ay umusad.