Followers

Tuesday, March 31, 2026

Ang Aking Journal -- Marso 2026

 Marso 1, 2026

Six-thirty pa lang, gising na ako. Ginusto ko pang matulog muli, pero ayaw na ng mga mata ko. Nag-tablet na lang muna ako bago bumangon. Naramdaman kong nasa baba na si Emily. Umasa akong maghahanda siya ng masaganang almusal, pero nilagang itlog at pandesal lang ang nasa mesa. Okey na rin.

 

Nagbabad muna ako ng mga labahan, bago ako humarap sa desktop para ipagpatuloy ang paggawa ng lesson plan. Bandang alas-9. Nabasa ko ang chat ni Hermie. OTW na raw siya para ihatid ang aquarium na pinaglumaan niya. Naghanda ako sa pagdating niya. Nag-abang ako sa garden. Habang nag-aabang, nagdilig na rin ako at nagtabas ng mga malalago at tuyong dahon. Nakapagwalis din ako at nakapag-repot bago siya dumating.

 

Medyo nalungkot ako kasi nabasag ang aquarium. Umalog daw siya sa may lubak, bandang entrance ng subdivision. Nanghinayang ako. Lalo na’t inabutan ko siya ng P500. Although, hindi naman na ako lugi dahil may iba pa siyang dala, gaya ng aeration-filter, light, floor mat, pump, shells, at iba pa. Worth it na rin naman. Naisip kong gamitin pa rin ang aquarium na iyon sa gagawin kong terrarium or moss garden.

 

Pagkaalis niya, ipinagpatuloy ko ang paggawa ng LP. Naglaba na rin ako. Almost 1 na ako natapos.

 

Past 2, sinubukan kong manood ng cartoon sa tablet, pero inantok lang ako, kaya pinagbigyan ko. Katulad kahapon, naistorbo na naman ako ang pag-idlip ko dahil sa pagligo ni Zillion.

 

Bago mag-8, tapos ko na ang lesson plan. Hindi na ako nakalabas para magpa-cash in--- allowance ni Hanna. Kako, bukas ko na siya padadalhan. Isasabay ko na rin ang cash gift ko kay Zildjian.

 

Dahil Sunday ngayon, nahirapan na naman akong matulog nang maaga. Malaking epekto talaga sa akin ang maghapong pagkababad ko sa desktop. Gayunpaman, nag-pray ako sa Diyos na bigyan niya ako ng mahimbing na tulog.

 

 

 

Marso 2, 2026

Kahit paano, mahaba-haba rin ang naging tulog ko. Kaya lang, wala pang 3:30, gising na ako. Nagselpon na lang ako bago ako bumaba.

 

Past 4, umalis na ako sa bahay. Bago mag-6, nasa school na ako. Nagkape at nag-almusal agad ako sa classroom ni Ms. Krizzy, since wala pa siya. Tapos na akong kumain nang dumating. Kailangan ko kasing gawin iyon dahil sa flag ceremony.

 

Ngayong araw, nagturo ako sa mga Grade 6 ng mga uri ng salita (wika) ginagamit ng mga Pilipino—ang lalawiganin, kolokyal, balbal, pormal, banyaga, at makabago. Enjoy na enjoy sila sa palaro ko. Bitin nga ang oras. Sa Faith, nag-overtime ako. Napansin ko nang parang nainis sa akin ang kasunod ko. Haist!

 

Past 1:30, umuwi na ako. Kumain at nagpalinis lang ako. Hindi na ako nag-a-ARAL. Kinurakot naman nila ang budget. Ni walang materials na ibinibigay. Haist! Ang gobyerno talaga.

 

Past 3:30 nasa bahay na ako. Agad akong naglatag ng folding bed sa sala, pero nauna pang mahiga si Herming. Hindi tuloy ako masyadong nakaidlip.

 

Past 4:30, bago magmeryenda, nagdilig muna ako ng mga halaman. Pagkatapos, gumawa na ako ng PPT ng demo teaching ko, kahit hindi ko pa napa-check-an kay Ma’am Joann at sa principal. Hindi ko gusto ang ideya nila. Bakit kailangan pa nilang check-an?

 

Bago mag-8, nakapag-dinner na ako. Tumigil na rin ako sa paggawa ng PPT para makapagpahinga na.

 

 

 

Marso 3, 2026

Ninetieth birthday ngayon ni ZJ. Hindi ko kaagad siya nabati. Nagti-test na ang mga estudyante ko nang mai-chat ko. Okey lang naman. At least, hindi ko nakalimutan. Pinaalala ko pa nga sa kaniya na nagpadala ako ng pera sa ate niya kahapon. Nagpasalamat naman siya.

 

Naging maayos naman ang unang araw ng unit test ng Love. Maingay pa rin sila habang nagti-test, kaya nakakabuwisit. Mas gusto ko pa ang regular na araw kasi ang bilis ng oras, lalo na kapag nagpapalitan ng klase.

 

Dahil naipasa ko kay Ma’am Joan, ang aking MT, ang aking drafted lesson plan, pinuntahan niya ako sa classroom para sa kaunting pagbabago. Kahit labag sa kalooban ko, sinunod ko na lang. Pero inilahad ko sa kaniya ang plano ko o dahilan ko kung bakit iyon ang ginawa ko.

 

Nang malaman niyang hindi ko na magamit sa editing ang laptop ko, bumalik siya para pahiramin ako. Napilitan akong i-edit ang leson plan ko. Agad ko namang naibalik iyon sa kaniya. Nagpatulong pa akong makuha ang edited version sa laptop niya kasi nag-malfunction ang hard drive ko.

 

Pina-eedit pa nga niya sa akin ang PPT ko. Kako, almost done na iyon. Kinuha nga niya ang file para may backup ako. Very supportive naman siya sa akin.

 

Pagkatapos ng klase, nag-SIKAP naman kami. Kanina lang ako naghanda ng activity namin kasi akala ko shortened o wala munang SIKAP dahil may unit test. Mabuti na lang, nakatulong ang bago kong tablet.

 

Naging masaya naman ang SIKAP namin. Natuto rin ako mula sa activity at mga tanong na ginawa ko, I mean, ipinagawa ko sa AI. 

 

Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Mga 4:30 na ako dumating. Nag-stay muna ako sa kuwarto bago nagmeryenda at gumawa ng PPT.

 

Mga 7:30, ready na ang PPT ko. Ready na rin ako sa observation.

 

 

 

Marso 4, 2026

Halos sabay kaming dumating ni Ms. Krizzy sa school, kaya sabay kaming nakapag-almusal. Nakapagkuwentuhan pa kami bago ako umakyat. Hindi na ako nagtagal doon kasi alam kong may mga naghihintay nang estudyante sa akin sa 5th floor. At hindi nga ako nagkamali.

 

Agad kong pinasimulan ang ikalawang araw ng unit test. Ganoon pa rin ang mga ugali nila. Panay lang ang sermon ko. Reverse psychology na nga ang ginagawa ko. Wala pa rin. Kaunting tiis pa, matatapos din ang Kalbaryo ko sa kanila. Baka tanggapin ko na ang pakiusap sa akin ni Ma’am Madz—na ako na ang maghawak ng cream section next school year. Gustong-gusto ko rin iyon. Tumanggi lang ako noong una kasi sa kaniya ibinigay ni Ma’am Vi. Nahiya naman akong agawin iyon sa kaniya. Gusto ko kasing mabigyan ng buhay ang journalism. Kung ako ang hahawak ng cream section, every day is a journalism day. Maisasakatuparan ko rin ang pagtuturo ng creative writing.

 

Wala pang 12, natapos nang lahat ang test namin. Nakapag-check na rin kami ng mga papel. Kaya lang, may mga absent. Hindi talaga sila mapagpahalaga sa edukasyon. Napakahihina ng mga estudyante ngayon. Tama si Robin Padilla. Weak ang kabataan ngayon. Hindi man lahat, pero majority.

 

Pagkatapos kong maihatid sa gate ang mga estudyante ko, kumain muna ako. Alam kong may meeting pa sa principal ang mga applicants ng reclass, pero hindi agad ako nakapunta. Inuna ko muna ang sikmura ko.

 

Natuwa ako sa effort niya na bigyan kami ng ideas about COI and NCOI, pero hindi ako pabor na kami ang magpaalmusal sa mga principals na mag-oobserve sa amin. Gayunpaman, hindi na ako kumibo kasi wala naman susuporta sa akin. Lahat halos ng kasamahan ko ay hindi umalma.

 

Pinaiwan kami ni Mareng Janelyn pagkatapos ng meeting. Sabi niya, huwag daw naming sabihin sa iba ang tungkol sa NCOI. Sinabi niya kung ano ang dapat naming gawin, ihanda, at asahan. STAR ang gagamitin. Situation. Task. Action. Result/Resolution. Ihanda na raw namin iyon, batay sa aming portfolio.

 

Past 2, tapos na kami. Umuwi agad ako. Past 4 naman ako dumating sa bahay.

 

Nalungkot ako nang madiskubre kong walang internet connection. Andami ko pa namang gustong gawin. Naisip kong pinutulan na kami ng Converge kasi parang hindi na-account ang binayad ko. Kababayad ko lang noong Feb 2, tapos dalawang buwan na raw ang bill ko. Nagbayad uli ako ng isang buwan. February 5 iyon. Sobra-sobra na. Alam ko, updated ako. Good payer ako. Ayaw kong nagkakapatong-patong ang mga bills ko. Nakalista na nga ang mga binabayaran ko para hindi ako malito.

 

Sana wala lang talagang connection ang buong subdivision. Sana hindi lang kami.

 

Hindi ako nakapaghanda ng activity sa SIKAP bukas. Nakakainis! Mabuti na lang, sa Lunes pa ako oobserbahan.

 

 

 

 Marso 5, 2026

Nakapag-almusal kami ni Ms. Krizzy nang sabay, pero dumating si Putz, Ma’am Milo, at Ma’am Rem nang patapos na ako. Nagkuwentuhan kami tungkol sa observation na magaganap sa Lunes. Naputol lang iyon nang dumating si Papang nang may dalang hiniwa-hiwang lechon. Marahil, tira iyon sa birthday ni Ate Marilyn. Bukas na namin iyon uulamin. Papaksiwin muna ni Ms. Krizzy.

 

Dahil nasa demo teaching sina Ma’am Amy at Sir Jess, kasama si Sir Rolly, hindi kami nagpalitan ng klase. Nagpasulat lang ako sa Love ng tula tungkol sa Buwan ng Kababaihan. Ang haba ng oras, pero iilan lang ang nakapagsulat at nakapag-perform. Panay ang sermon at pagalit ko sa kanila. Mahihinang nilalang talaga sila. Sobra. Anim na oras ang ginugol nila, pero wala pang kuwenta ang gawa. Nakailang samples na ako, wala pa ring kabuluhan. Sana nagpalitan na lang pala ng klase. Ang bagal tuloy ng oras. Nag-extend pa sila hanggang SIKAP time. Pinauwi ko na lang ang iba, basta nakapagsulat at nakapagbasa ng gawa. Haist! Hindi pa sila handang mag-Grade 7.

 

Naging mabilis naman ang SIKAP. Kung kailan nagpagawa lang ako ng solar system, gamit ang pinagdikit-dikit na bond paper at coloring materials, saka naman naging mabilis ang oras. Okey lang naman. Gusto ko nga iyon, e.

 

Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Marami akong dapat gawin sa bahay, kasama na ang pagtukoy kung bakit wala kaming internet connection.

 

Bago ako nagdilig, tinanong ko si Emily kung kami lang ba sa subdivision ang walang internet connection. Sinabi niyang may pumutok daw na poste ng kuryente kahapon ng 10 AM. Ang tagal daw nakabalik ang kuryente. Nang bumalik, wala na ring connection ang wifi. Dapat ni-report na, kako. Aniya, nagkaroon na raw ang iba.

 

Pagkatapos kong magdilig, nagmeryenda muna ako, saka gumawa ng listahan ng graduating pupils. Ako na lang ang hindi pa nagpasa, kaya kailangan kong gumawa ng paraan upang maipasa ko iyon. Mabuti na lang, nakapag-load ako kanina sa school, gamit ang sira kong phone at ang natitirang GCash ko.

 

Nang bumalik si Emily mula sa kakilala, i-reset ko raw ang modem. Ginawa ko naman, pero wala pa ring nangyari. Nanood pa nga ako ng videos sa Youtube. Wala ring nangyari. Nasa Converge na talaga ang problema. Sila ang nakakaalam kung paano ma-restore ang connection. Tumawag na ako sa ClickCall (ba iyon?). Nabigyan ako ng ticket. Hindi ko naman alam kung para saan iyon. Nilista ko lang.

 

Nagawan ko ng paraan na maipasa ang files at ang SIKAP MOV ko. Salamat sa Bluetooth ng bagong tablet at sirang cellphone ko. Nai-connect ko rin ang tablet ko sa desktop para makuha ang files at MOV. Hindi na ako masyadong malungkot. Bukas, kung wala pa ring connection, mapipilitan akong bumili ng broadband. Sayang lang ang binayad kong P3000+ kanina sa Converge. Kay aga-aga kong nag-pay bills para lang makabalik ang connection, hindi ko pa rin pala mapakikinabangan. Nakakabuwisit!

You sent

Marso 5, 2026

Nakapag-almusal kami ni Ms. Krizzy nang sabay, pero dumating si Putz, Ma’am Milo, at Ma’am Rem nang patapos na ako. Nagkuwentuhan kami tungkol sa observation na magaganap sa Lunes. Naputol lang iyon nang dumating si Papang nang may dalang hiniwa-hiwang lechon. Marahil, tira iyon sa birthday ni Ate Marilyn. Bukas na namin iyon uulamin. Papaksiwin muna ni Ms. Krizzy.

 

Dahil nasa demo teaching sina Ma’am Amy at Sir Jess, kasama si Sir Rolly, hindi kami nagpalitan ng klase. Nagpasulat lang ako sa Love ng tula tungkol sa Buwan ng Kababaihan. Ang haba ng oras, pero iilan lang ang nakapagsulat at nakapag-perform. Panay ang sermon at pagalit ko sa kanila. Mahihinang nilalang talaga sila. Sobra. Anim na oras ang ginugol nila, pero wala pang kuwenta ang gawa. Nakailang samples na ako, wala pa ring kabuluhan. Sana nagpalitan na lang pala ng klase. Ang bagal tuloy ng oras. Nag-extend pa sila hanggang SIKAP time. Pinauwi ko na lang ang iba, basta nakapagsulat at nakapagbasa ng gawa. Haist! Hindi pa sila handang mag-Grade 7.

 

Naging mabilis naman ang SIKAP. Kung kailan nagpagawa lang ako ng solar system, gamit ang pinagdikit-dikit na bond paper at coloring materials, saka naman naging mabilis ang oras. Okey lang naman. Gusto ko nga iyon, e.

 

Umuwi agad ako pagkatapos ng SIKAP. Marami akong dapat gawin sa bahay, kasama na ang pagtukoy kung bakit wala kaming internet connection.

 

Bago ako nagdilig, tinanong ko si Emily kung kami lang ba sa subdivision ang walang internet connection. Sinabi niyang may pumutok daw na poste ng kuryente kahapon ng 10 AM. Ang tagal daw nakabalik ang kuryente. Nang bumalik, wala na ring connection ang wifi. Dapat ni-report na, kako. Aniya, nagkaroon na raw ang iba.

 

Pagkatapos kong magdilig, nagmeryenda muna ako, saka gumawa ng listahan ng graduating pupils. Ako na lang ang hindi pa nagpasa, kaya kailangan kong gumawa ng paraan upang maipasa ko iyon. Mabuti na lang, nakapag-load ako kanina sa school, gamit ang sira kong phone at ang natitirang GCash ko.

 

Nang bumalik si Emily mula sa kakilala, i-reset ko raw ang modem. Ginawa ko naman, pero wala pa ring nangyari. Nanood pa nga ako ng videos sa Youtube. Wala ring nangyari. Nasa Converge na talaga ang problema. Sila ang nakakaalam kung paano ma-restore ang connection. Tumawag na ako sa Click2Call. Nabigyan ako ng ticket. Hindi ko naman alam kung para saan iyon. Nilista ko lang.

 

Nagawan ko ng paraan na maipasa ang files at ang SIKAP MOV ko. Salamat sa Bluetooth ng bagong tablet at sirang cellphone ko. Nai-connect ko rin ang tablet ko sa desktop para makuha ang files at MOV. Hindi na ako masyadong malungkot. Bukas, kung wala pa ring connection, mapipilitan akong bumili ng broadband. Sayang lang ang binayad kong P3000+ kanina sa Converge. Kay aga-aga kong nag-pay bills para lang makabalik ang connection, hindi ko pa rin pala mapakikinabangan. Nakakabuwisit!

 

 

 

Marso 6, 2026

Natulog akong malungkot dahil sa kawalan ng internet connection, at nagising nang malungkot. Nanghihinayang ako sa binayad ko. Sana pala hindi na ako nagbayad kung hindi na nila ibabalik ang internet namin.

 

Sa school, hindi naman uminit ang ulo ko. Bago nagsimula ang general meeting of graduating parents, nakapagbasa ako ng kuwentong pambata, na may kaugnayan sa Buwan ng Kababaihan. Pinasulat ko rin sila. Iyon ang ginawa nila habang nasa meeting ako, at habang nagpi-print ako ng lesson plan ko para sa observation sa Lunes. Naging tahimik naman daw sila sabi ni Ma’am Amy, nang pumasok siya upang tanungin kung sino-sino pa ang hindi nakapag-unit test. Pero sabi ni Elysse, na siyang pinagkatiwalaan ko, may mga nagpasaway raw.

 

Pagkatapos ng recess, hinarap ko na sila. Nagdo-drawing ako habang nagsusulat sila. Aliw na aliw sila kapag sila ang dinodrowing ko. Marahil ay nagkainteres din ang iba na mag-drawing, sa halip an dumaldal.

 

Pagkatapos ng klase, nagsalo-salo kaming Tupa group sa room ni Ms. Krizzy. Wala lang si Ate Bel. Busog na busog ako lechon paksiw at dalawang order na kanin. Nagpabili pa ng softdrink si Tiyay, kaya solb ang tanghalian.

 

Mga 2, pagkatapos kong dalhin sa opisina ang lesson plan ko, umuwi na ako. Tumambay muna ako saglit sa PITX para magpalamig at mag-wifi. Alam kong wala pa ring internet connection sa bahay.

 

Hindi nga ako nagkamali. Wala pa rin! Kahit anong troubleshooting na ginawa ko, wala talaga. Halos baklasin ko na ang box. Paulit-ulit ko nang ni-reset. At andami ko pang pinanood na YT videos. Pare-pareho lang. Nasa kanila na ang problema. Tumawag pa nga ulit ako sa Click2Call, pero hindi na ako na-accommodate. Maghihintay na lang ako, at bibili ng portable wifi. Sa halip na mainis, nag-digital illustrate na lang ako. At kahit paano, connected pa rin ang data ko sa internet. Mabuti na lang, medyo malakas ang signal ng Globe.

 

Masaya naman akong natulog. Kahit paano natatanggap-tanggap ko na ang kabulukan ng Converge. It’s about time na rin siguro na magpalit ng service provider.

 

 

 

Marso 7, 2026

Bandang alas-8 na ako nagising. Masarap pang matulog kahit medyo mainit na sa madaling araw. Nag-stay muna ako sa kuwarto ko habang sinusubukang mapagana ang modem. Nang sumuko ako, nag-cellphone at nag-tablet na lang ako.

 

Nang kumatok si Emily para ihingi si Zillion ng P300, mga past 8:30 na. Binigyan ko naman agad kasi kagabi pa sila nagsabi. May outing yata sila magkakaklase. Nang bumaba ako, paalis na si Ion. Sinabihan kong mag-ingat kasi graduating siya.

 

Quarter to nine na ako nakapagkape at nakakain. Champorado lang ang meron sa mesa. Okey na iyon kaysa wala. Kabibigay ko lang din naman ng pera.

 

Pagkatapos mag-almusal, humarap na ako sa desktop. Nag-encode ako ng journal ko noong April 21, 2009. Since wala naman kaming internet, at tanging data lang ang connection ko, minabuti kong pakinabangan ang oras ko.

 

Paminsan-minsan, sumisilip ako sa FB ko hanggang mabasa ko ang tungkol sa kapareho kong problema sa Converge Support. Kaya kaagad akong nag-chat. Natuwa naman ako nang may nag-reply. Automated iyon sa una, pero pagkatapos ng ilang tanong—na nangunguha ng impormasyon, hindi na AI ang kausap ko. Nagtatagalog na siya, although my English pa rin. Natuwa ako kasi may tutulong na sa akin. Kailangan ko lang maghintay ulit.

 

Pagkatapos mananghalian, ipinahinga ko muna ang mga kamay at mata ko sa pag-eencode. Nahiga ako sa folding bed. Hindi ako nakatulog agad kasi palakad-lakad si Emily. Naligo pa. Haist! Gayunpaman, nakapagpahinga ako. May sumang balinghoy naman pagbangon ko, kaya nagkape na ako, at nagpatuloy sa pag-encode hanggang dumating si Sir Hermie.

 

Hindi ko nabasa na pupunta siya—may dalang dalawang halamang nakapaso. Ang isa ay copper snake plant. Ang isa pa ay variegated elephant ear. Akala ko manghihingi lang siya uli ng halaman—nabigyan ko na nga--- hindi pala. Bumili siya ng beer at yelo. Aguy! Napasabak ako sa inuman hanggang 9:30 ng gabi. Nagkuwentuhan din kami kaya natagalan ang pag-ubos namin sa dalawang grande. 

 

Kumain muna ako bago ako umakyat. Paghiga ko, inaantok na ako. Pinagbigyan ko muna para mawala ang pagkahilo at antok ko. Nagising ako bandang 10 para magsipilyo. Hindi na ako nakapag-cellphone o tablet.

 

 

 

Marso 8, 2026

Past 7 ako namulat. Gustuhin ko mang matulog ulit, hindi na ako pinagbigyan ng mga mata ko. Nagsulat na lang ako ng journal ko, na hindi ko naisulat kagabi bago ako bumaba bandang 8:15. Pagkababad ko ng mga labahan ko, nagluto ako ng almusal. Siyempre, tulog pa ang aking reyna at prinsipe.

 

Pagkatapos mag-almusal, bumalik ako sa aking kuwarto. Binalikan ko ang PPT, na gagamitin ko bukas sa observation. May ilang bahaging dapat kong i-edit. Pagkatapos nito, nag-explore ako sa tablet ko. Natutuhan ko na rin kung paano mabuksan ang mga files ko.

 

Bandang 9:30, nag-encode ako ng dati kong journal, na nasa notebook pa. Kailangang ma-encode ko na ang mga iyon bago mawala. Sobrang dami pa.

 

Hindi pa nga ako nakakapagsimulang mag-encode, tumawag sa akin ang technician na ipinadala ng Converge. Papunta na raw sila. Hindi pa lumipas ang sampung minuto, dumating na sila sa bahay. At wala pang 30 minutes, naayos na ang connection. Thank God!

 

Napansin o na-appreciate ng technician ang rock collection ko. Baka katulad niya rin akong collector. Mabuti, hindi niya napansin ang kalat at kaguluhan sa kuwarto.

 

Inilaan ko ang maghapon ko, pagkatapos kong maglaba, sa pag-eencode ng journal entries ko noong May 2009. Naalala ko tuloy ang mga nangyari noon, gaya ng corneal transplant ni Mama at ang paglabas ng LET result, kung saan kabilang ako sa mga pumasa. Andami kong pagod noong bago, habang, at pagkatapos operahan si Mama, pero napalitan iyon ng biyaya.

 

Pagkatapos kumain, umidlip ako. Gaya kahapon, hindi na naman ako nahimbing, pero ayos lang.

 

Bago ako natulog, ni-review ko ang PPT, na gagamitin ko bukas sa observation. Sana naisagawa ko nang maayos.

 

 

 

Marso 9, 2026

Nag-aalmusal ako nang datnan ako ni Ms. Krizzy sa kaniyang classroom. Nauna na ako kasi may flag ceremony kami.

 

Pagdating sa classroom, binasahan ko muna ang Love ng sample ng sanaysay tungkol sa pagdiriwang ng Buwan ng Kababaihan, saka pinasulat ko sila. At gaya noong Huwebes at Biyernes, ang tatagal na naman nilang nakagawa. Anim na oras ang ginugol nila. Karamihan sa kanila, walang nagawa. Ang hihihinang nilalang talaga nila. Nakisabay pa sila sa stress ko.

 

Very late nang dumating ang mga observer. Sa halip na 9:30 ako oobserbahan, past 11 na. gayunpaman, naging matagumpay ang aking demo. Hindi man nila natapos, malamang nahanap na nila ang dapat makita. Sana lang ay mataas ang rating na ibigay nila sa akin. Malaki rin ang gastos ko. Nag-ambag ako ng P200 para sa almusal at lunch nila. Bumili pa ako ng chocolates cookies at softdrinks para sa kanilang tatlo. Form of bribery iyon, pero dahil iyon ang sinabi ng principal, sinunod ko. Bias din iyon, at posibleng hindi mabigyan ng tamang rating ang teacher, depende sa halaga at sarap ng inihaing pagkain. Haist! DepEd, kailan ka magbabago?

 

Dahil sa demo, nakalimutan ko nang kumain. Gutom na gutom ako pagdating ko sa PITX. Kaya kumain ako sa paborito kong Chinese fast food chain. Almost P200 tuloy ang late lunch ko, pero okey lang. Solb naman.

 

Tumambay muna ako roon, saka nakigamit ng wifi bago bumiyahe pa-Tanza.

 

Past 4 ako dumating sa bahay. Nahiga ako sa folding bed para sana umidlip, pero hindi ako inantok. Inabutan na lamang ako ni Emily.

 

Past 5, umakyat ako. Doon ako nag-tablet. Nag-illustrate ako.

 

 

 

Marso 10, 2026

Maaga akong nakarating sa school, pero nagkasabay-sabay kaming bumili ng almusal nina Papang at Ma’am Vi. Sabay-sabay rin kaming kumain sa classroom ni Ms. Krizzy. Naabutan niya kaming kumakain. Nagkuwentuhan lang kami tungkol sa ECP at demo teaching na naganap kahapon.

 

Sa Love, hindi ako nagturo o nagpagawa ng kahit anong activity dahil sa inis ko sa kanila kahapon. Kako, bawal silang sumulat-sulat sa papel o notebook. Dapat nagdadaldalan lang sila. Ipinalista ko ang tahimik.

 

Sa una, hindi sila makapagdaldal, pero dahil inililista ang tahimik, madaldal na sila nang tumagal. Matapos ang isang period, pinatigil ko sila, at sinabihan kong “Pinanindigan talaga ninyo. Talaga ngang mabunganga kayo.”

 

Nagpalitan kami ng klase. Hindi ko alam kung useful pa ang pagpapalitan, gayong dapat na nga naming ihanda ang 4th Quarters grades para sa nalalapit sa school forms cross-checking. Na-bad trip lang tuloy ako lalo sa Charity. Wala nga silang ganang mag-aral noon, ngayon pa kayang naaamoy na nila ang graduation. May listahan na nga ng graduates, pero hindi pa aminin sa mga estudyante na may grades na sila. Puro na lang lokohan.

 

Pagkatapos ng recess, hindi na kami nagpalitan. Pinabasa ko ang mga estudyante ko. Andami ko na namang natuklasan. May nagbasa ng ‘Diyos Rizal’ na dapat ay Jose Rizal. Last time, may nagbasa rin ng Jose Rizal ay Jesus Rizal. Aguy! Hindi ba nila kilala ang pambansang bayani? Ano’ng klase ng henerasyon ang mayroon ngayon. Kapag nagbabasa, ang hihina ng boses. Kapag dumadaldal, ang lalakas. Kapag magbabasa, nahihiya. Pero kapag nagpapasaway, walanghiya! Ang isa ngang malaking bulas na lalaking estudyante, ayaw magbasa sa harapan. Ang laki ng ulo, pero hiyang-hiyang magbasa sa harapan. Mabuti sana kung mahiyain talaga. Chinat ko na nga kunwari ang nanay, ayaw talaga. Napailing na lang ako. Kawawang henerasyon.

 

Pagkatapos ng klase, nag-SIKAP kami. Thirteen lang ang dumalo. Okey lang naman kasi patapos na. Next week daw ay culminating program na. Salamat naman kung ganoon.

 

Past 4, nasa bahay na ako. Nag-stay lang muna ako sa kuwarto bago ako bumaba para magdilig ng mga halaman. Nagmeryenda naman ako roon habang nanonood ng RSPC awarding of school papers. Inabangan ko ang Sinag. Wala! Okey lang naman. Matagal ko nang natanggap. Kulang na kulang talaga ang oras para mapaganda ang quality. Kulang din ang effort ng division at school para mapaigting ang campus journalism. Minsan for compliance lang talaga. At contest lang ang habol, hindi ang magpahayag ng katotohanan, kaalaman, at balita.

 

Nakapagkuwentuhan kami ni Ma’am Vi kanina sa classroom ko. Pareho kami ng saloobin tungkol sa maling sistema ng ECP sa Pasay. Magkakaroon kasi ng pagbabago ng pagtanggap ng trabaho kapag may na-promote na hindi pa angkop—dahil sa length of service at kakayahan na rin. Gaya ng kaibigan kong T2, na mahusay namang guro dahil hinubog na siya ng panahon. Hindi siya nag-apply for ECP, pero very qualified at deserving niyang ma-promote. So, kapag nagkataon, mauungasan pa siya ng bagito sa serbisyo. So unfair. Nakakalungkot. At posibleng sa halip na pagbutihan niya ang serbisyo, hindi na lang dahil iisipin niyang lugi siya. Mababa ang sahod niya, pero todo effort siya. Kaya ako, I will work for my salary.

 

 

 

Marso 11, 2026

Isang subo na lang ang almusal ko nang dumating si Ms. Krizzy. Nauna akong dumating sa kaniya. Late si Papang. Pero nakapagkuwentuhan pa kami. Naabutan pa kami ni Ate Bel. Ang bilis lang ng oras. Six-twenty-one na nang nagpaalam ako sa kanila para umakyat na.

 

Marami ang absent sa klase ko. Mabuti naman kasi wala naman silang gagawin kundi ang magpasaway. At hindi nila kaya ang mga activities, gaya ng pagsulat ng sanaysay.

 

Habang nagpapasulat, panay naman ang dating ng mga magulang para magbayad. Hindi man gaano karami, pero kahit paano ay naragdagan ang listahan. May pumunta pang guardian para alamin kung sino ang nagnakaw ng cellphone ng alaga niya kahapon. Wala siyang nakuhang sagot. Bukod sa sinabi kong “Mahirap pong mambintang,” hindi ko pa siya masyadong kinampihan. Binigyan ko ng emphasis ang sinabi kong bawal mag-cellphone sa klase.

 

Medyo hindi ako stress ngayon sa klase ko. Masaya akong humarap sa kanila. Nakipagbiruan ako. Napa-perform ko ang karamihan sa kanila. Nag-share sila ng hindi makalilimutang karanasan sa klase namin.

 

Hindi pa tapos maglinis ang ilang estudyante ko, na nahuli sa paggawa ng activity, nagpaalam na ako sa kanila. Kako, gutom na gutom na talaga ako. Hindi ako nagmeryenda dahil walang binigay sa akin ang canteen. Ngayong buwan, dalawang beses na. Sold out pa naman ang laman ng tray. Wala talaga akong makain.

 

Pagkatapos kong kumain sa karinderya, umuwi na ako. Bago mag-3:30, nasa bahay na ako. Agad akong naglagay ng grades sa cards. Mga past 7 na ako natapos maglagay ng grades at mag-average. May mga ‘passed’ at ‘promoted’ na rin. Saka na ang number of school days. Kailangan ko pang aralin ang NCOI ko bukas.

 

 

 

Marso 12, 2026

Nakapag-almusal na ako nang dumating si Ms. Krizzy. Late naman si Papang at Ate Bel, pero nakapagsalo-salo pa sila. Hindi talaga namin nakakasalo si Ma’am Edith.

 

Inihanda ko lang ang Love, na iiwan ko dahil sa NCOI. Nakapagpaalam na ako kina Ma’am Wylenne at Ma’am Madz. Pababantayan niya kay Sir Klyde, ang kaniyang intern, ang klase ko. Siyempre, iiwanan kong may gawain ang Love. May mga tagalista pa sila.

 

Past 8 na yata kami nakaalis sa school dahil sa hintayan. Lima kaming candidates for Teacher VI—ako, si Ma’am Vi, si Ma’am Mel, si Mareng Lorie, at si Mareng Janelyn. Hindi namin nakasabay ang huli dahil nag-diarrhea pa. Pero pagdating namin sa JRES, nandoon na siya. Palibhasa, man motor siya.

 

Hindi pa naman nagsimula agad ang annotation ng NCOI dahil wala pa ang iba. Hinintay pang dumating ang taga-ABES. Saka nagpa-print pa ng annotation form. Mga past 9:30 na nang nagsimula kaming magsulat. Nakaka-pressure, pero, mabuti na lang, pinabuklat sa amin ang mga MOVs namin. Kahapon, kuwento ng mga T4 at T5, hindi raw sila pinayagang humawak ng MOVs.

 

Nagawa ko naman agad ang annotation. Sa aming lima, ako ang naunang natapos. Ako rin ang unang na-interview. Parang nagkuwentuhan lang sa interview. Naibida ko ang kakayahan kong magsulat at mga libro ko dahil sa tanong na paano ko isinasagawa ang HRPTA meeting. Sakto namang aspirant textbook writer ang isa sa mga interviewer kaya natuwa siya. Sabi nila, bihira daw ang katulad ko. Kinuha niya ang contact number ko. Posibleng magkasama kami sa isang publishing sa mga susunod na araw. Doon pa lang, panalo na ako kung sakali. Pero sana mapabilang ako sa unang 100 na mabibigyan ng position o new item.

 

Mabilis lang natapos ang interview. Wala pang 15 minutes, may tinawag nang kasunod—si Mareng Janelyn. Hindi muna ako umalis. Hinintay ko silang makatapos. Mga past 11 na kami nakaalis sa JRES.

 

Hindi muna kami dumiretso sa kani-kaniya naming classroom. Nag-lunch kami sa school canteen, saka nagkuwentuhan. At bago mag-12:50, bumalik na ako sa Love. Pinasalamatan ko muna sina Sir Klyde at Ma’am Madz.

 

Ilang minuto lang ang lumipas, nag-SIKAP na kami. Iyon na ang huling session namin ngayong school year. Tagumpay kong matatawag ito. Kumpara sa NUMERO, gustong-gusto ko ang SIKAP. Walang stress masyado. Na-enjoy ko rin ang Science. Marami akong natutuhan sa mga lesson at sa mga bata.

 

Ngayong araw, sa halip na ako ang magtatanong, ang dalawang grupo (boys and girls) ang pinagawa ko ng tanong mula sa mga lessons sa Science—from 1st to 4th quarter. Kapag nasagot ng kabilang team ang tanong, puntos ng nakasagot. Kapag hindi nasagot, ang natanong ang may puntos. Nakakatuwa rin ang palaro ko. Alam kong may mga natutuhan sila sa Science at SIKAP.

 

Pagkatapos nito, agad akong bumiyahe pauwi. Bago mag-5, nasa bahay na ako. Pero bago iyon, napadaan ako sa Japan surplus store upang maghanap ng pots na mga drainage hole. Nakakuha ako sa pader ng maliit na fern. Gusto kong itanim iyon doon. Sa halip na isang pots lang. maraming items akong nabili. Pero worth it naman kasi P135 lang lahat. Mahigit sampung piraso na. Mula P5 at P20 kasi ang mga presyo.

 

Pagkatapos magmeryenda, naglagay ako ng grades sa cards. Pagkatapos, nanood na lang ako ng Reels tungkol sa mga crafts, arts, pottery, moss, at kung ano-ano pang hilig ko. At bago ako bumaba para mag-desktop, nag-illustrate ako sa tablet ko. Nakakaadik na. Kung wala lang akong ibang gagawin, popokusan ko talaga ito.

 

 

 

Marso 13, 2026

Nag-adjust ako ng 30 minutes sa paggising dahil wala namang pasok ang mga Grade 6 ngayon. May thanksgiving mass lamang kami.

 

Past six na ako nakarating sa school. Halos magkasunod lang kami ni Ms. Krizzy, kaya magkasabay kaming nag-almusal. Wala si Papang.

 

Pagkatapos naming magkuwentuhan at mag-almusal, nag-stay na ako sa library, kung saan naroon sina Sir Jess at Ma’am Wylenne. Nagdatingan naman ang iba naming kasamahan. Nag-usap-usap kami tungkol sa stage decoration sa graduation day bago kami nagtungo sa Our Lady of Sorrows parish Church.

 

Past 8 na kami bumiyahe patungo roon. Nasa loob na ng simbahan ang mga estudyante at parents. Kami na lang yata ang hinihintay. Nagsimula naman agad pagkatapos ng ilang minuto.

 

Maayos namang naisagawa ang misa. Napaka-solemn. Napakababait ng mga bata. Sana ganoon sa tunay nilang buhay. Inantok naman ako sa homily ng pari, although maganda naman ang kaniyang mensahe. Napapikit nga ako nang saglit.

 

Past 10, nakabalik na kami sa school. Wala kaming food bonding ngayon, hindi gaya last year. Nag-treat sa amin si Ma’am Amy sa MOA.

 

Nag-stay na lang ako sa classroom ko para maglagay ng grades sa SF 10. Nalagyan ko ang original copies bago mag-12:30. Sa bahay ko na gagawin ang duplicate.

 

Bumaba na ako pagkatapos niyon. Tumambay ako sa classroom ni Ms. Krizzy habang naghihintay ng oras. Past 1, nag-out na ako para kumain at umuwi.

 

Past 3:30, nasa bahay na ako. Nawala ang antok ko nang nasa kama na ako, kaya pinagbigyan ko muna ang sarili ko sap ag-scroll sa FB. Siguro bago mag-5, saka ako inantok. Nakatulog naman siguro ako.

 

Bago mag-six, nagkakape at nagmemeryenda na ako. Lumabas naman ako bandang 7 pm upang bumili ng cat food. At bago ako nag-dinner, nag-encode ako ng names ng klase ko sa templates ng Good Moral Certificate.

 

 

 

Marso 14, 2026

Past 6, gising na ako. Naghanda muna ako ng almusal bago naligo at umalis. Patungo ako sa SM Megatrade Hall para sa ikatlong araw ng Philippine Book Festival 2026. Balak kong bumisita ulit sa booth ng St. Bernadette Publishing para humingi ng update sa aming royalty fee. Long overdue na sila.

 

Medyo napaaga ako sa pagpunta. Nakalimutan kong 10 am pala nagbubukas ang SM. Mabuti na lang, na-traffic ako sa Ayala. (Sobrang lamig nga lang sa carousel bus, lalo na’t kakaunti ang pasahero.) At malayo ang nilakad ko pagkababa ko sa bus. Hindi pa tapos ang ginagawang footbridge doon. Next time na pupunta ako roon, siguradong hindi na ako daraan sa MRT station.

 

Pumila pa ako sa may mall entrance bago nakapasok. Hinintay pa kasi nilang mag-10. At pagdating sa venue ng PBF, pumila rin ako. Mabilis lang naman.

 

Sa loob, andami na agad ng tao. Muli kong na-realize na marami pa rin talaga ang bookworms sa Pilipinas, kabilang na ako. At hindi lang reading materials ang naroon. May mga artworks din at ibang visual arts. Pera nga lang ang kulang upang ma-avail mo. Gusto ko nga sanang makabili ng handwoven cloth o ethnic men clothing, pero hanggang tingin lang ako. Naunawaan ko namang sobrang mahal doon dahil mahal din ang rent nila sa venue.

 

Na-enjoy ko window shopping. Na-enjoy ko ang kabuuan. Picturesque. Bawat sulok yata ay magandang anggulo. Wala lang akong kasama para mapiktyuran ako. Nagkasya na lamang ako sa selfie.

 

Magla-lunch na sana ako nang tinawag ako ni Sir Eric. Siya ang shepherd namin noon sa Gawad Teodora Alonso 2025 sa NCR. Kasama niya ang male partner niya. Nag-request ako ng selfie sa kaniya, at nagpresenta ang partner niya na kuhaan kami. Grabe! Ang lakas ng recall niya. Tumatak marahil sa kaniya ang story kong ‘Ang Kadang-Kadang ni Dang-Dang.’ Sabi naman niya, makita raw uli kami next year. Sana nga, mapabilang na ako sa national finalist, at sa regional siyempre (muna).

 

Na-entertainNa-entertain ako nang husto sa book launching ng libro ni Pepot Atienza na ‘Kaloka Ka, Lolo.’ Nakakatawa ang tatlong bading na performers.

 

 

Pagkatapos niyon, nanood naman ako ng ‘Pitch, Please’ ng PaperKatbooks at GMA Films. First time ko iyon. In fact, nag-send ako ng logline ng ‘Hindi Ako Mahal ni Mama’ sa pag-aakalang puwede ang kuwentong pambata. Pero habang pinakikinggan ko ang 37 loglines na binasa ng host, mga nobela pala iyon, na maaaring i-print at gawing pelikula. Hindi na rin ako masyadong umaasa na mapapabilang ako sa matatawag. Sabi ng Ma’am Kat, 296 ang nagpasa, pero 37 lang ang nakapasok at sasalang sa 2nd review. Naroon ang 7 judges para mamili ng mga pasok sa panlasa nila.

 

Kahit paano, natuto ako sa proseso ng pitching. Kapag nagustuhan nila ang story idea mo, gamit ang logline, may callback na tinatawag. Minsan naman pasok na agad. Pag-uusapan na lang ang proseso.

 

Pagkatapos mabasa ang 37 entries (out of 296), naglaan ng ialng minuto para sa on-the-spot pitching. Interesado ako, pero hindi ko alam kung paano sasabihin o gagawin, kaya nakinig at nag-obserba muna ako. Na-inspire ako nang may napili mula sa mga nag-pitch. Kako, madali lang pala. Kaya pumila ako. Ako na yata ang nasa dulo, pero may dumugtong pa sa likod paglipas ng ilang minuto.

 

Handang-handa na akong i-pitch ang novel kong ‘Dumb Found.’ Kaya lang, sinabihan kami na 10 minutes na lang. Overtime na rin kasi talaga. May susunod pang activity roon. Bigo ako nang dalawang beses. Hindi iyon para sa akin. Pero hindi ako masyadong nalungkot. Mas nalungkot ako kasi hindi nakarating si Ma’am Joann. Gusto ko sanang dalawa kaming bibisita sa booth ng St. Bernadette.

 

Pagkatapos niyon, dumalo naman ako sa isa pang launching-slash-talk about ‘Modern Gods.’ Nauuso na naman ngayon (hindi naman talaga naluma) ang tungkol sa mga spirits, gods and goddess, folklore, at myths. Interesado ako sa paksang ito, lalo na’t sinusulat ko ang ‘Elias Maticas: Ang Batang Parabulong.’ Kaya lang, sobrang antok ko. Nasa komportable akong upuan, at malamig pa, kaya hindi ko talaga kinaya. Napapikit ako sa bandang hulihang bahagi ng panayam. Gayunpaman, interesado akong makabili ng akda ni Ms. Faye Villanueva na 'Bulawan.’

 

Lalo akong nalungkot nang wala nang seminar o workshop sa mga oras na iyon. Nagpatuloy pa rin ako sa paghihintay kay Ma’am Joann pagkatapos kong magmeryenda at mag-ikot-ikot uli. Hindi ako napansin ng Ma’am Remy sa kanilang booth, lalo na’t may kausap siya. Kaya nagkasya na lang ako sa isang upuan habang nag-iilustrate at manaka-nakang sumisilip sa Messenger. Mabuti, may free wifi roon.

 

Naiguhit ko na ang baboy-ramo roon, pero hindi pa rin nag-chat si Ma’am Joann, kung darating siya o hindi. Pero nagsabi naman siya na “kung matatapos niya ang card, pupunta siya.” Inisip ko na lang na hindi niya natapos. Kaya wala pang 7 pm, pumunta na uli ako sa booth ng St. Bernadette. Sakto dahil dalawa na lang sila roon. Paunti na rin kasi ang mga bookworms dahil hanggang 8 pm lang iyon.

 

Nakilala agad ako ni Ma’am Remy. Ipinakilala niya ako sa kasama niya. Agad naman akong nangumusta. Sinabi ko pa, “Update po.”

 

Hiyang-hiya siyang nagpaliwanag. Hindi pa raw nagbayad ang mga SDOs na nagpa-deliver sa kanila, pero this month daw. Meron naman daw talaga kaming matatanggap dahil may mga orders.

 

Sabi ko, “Sana nga po kasi ito ang ginagamit ko sa outrerach. Noong February nga po ay galing ako sa Tugegarao para mag-outreach. Ang laki ng gastos ko. Kung sa sahod ko pa kukunin~”

 

Siya na nga ang nagtuloy sa pahayag ko. Kaya marahil kusa na siyang nagsabi na ibibigay na lagi niya muna sa akin ang P10k na benta nila ngayong araw upang hindi masayang ang pagpunta ko.

 

Lihim akong natuwa— tuwang-tuwa ako. Iba ang kilig. Kung nabigo ako sa pitching, may kapalit naman pala ang sakit.

 

Nagkuwentuhan pa kami pagkatapos niyang iabot sa akin ang pera. Pinapirma na lang niya ako sa planner niya. Ibig sabihin niyon, may kasunod pa iyon. Matatanggap na namin nina Ma’am Joann ang matagal na naming inaasam.

 

Sa kuwentuhan namin, naikuwento niya ang ilang kabiguan sa bidding sa DepEd. Nasabi ko rin na may mga manok na silang publishing, kaya mahirap makapasok. Ikinuwento ko rin ang tungkol sa GTA. Isa ito sa mga dahilan kung bakit hindi na masyadong nagpu-purchase ang DepEd ng mga storybooks.

 

Napag-usapan rin namin ang mga textbooks nila at planong chapbooks. Nagparamdam ako na willing akong magsulat uli para sa kanila. Nasabi ko rin tuloy na may lalabas akong textbooks ngayong bagong school year.

 

Dahil sa tuwa, bumalik ako sa Kawangis Publishing. Kahit hindi pa ako makakabili ng karugtong ng ‘Incognito,' pumunta pa rin ako para bumili ng ‘Bulawan.’

 

Grabe ang pag-sales talk ng isang staff roon. Last copy na raw iyon. Kahit hindi niya sabihin, bibili talaga ako. Ayaw kong umuwing walang nabili, ni isa.

 

Pinaghintay ako ng 15 minutes dahil lalagyan daw ng drawing ng author-illustrator na si Ms. Faye ang isang bakanteng pahina. Willing to wait ako, kako, kaya pinaupo ako roon.

 

Habang naghihintay, kinausap ako noong nag-sales talk sa akin. Tinanong niya ako kung nagdodrowing din ako. Kako, nag-aaral pa lang. Marami pa siyang tanong, na nakalimutan ko kung paano nauwi sa paghahanap niya sa akin ng sample ng gawa ko. Parang nabanggit kong guro ako at nagsusulat din ako ng mga kuwentong pambata, kaya nag-aaral akong mag-illustrate.

 

Nang interesado siyang makita ang mga gawa ko, naisip ko kaagad ang ‘Hindi Ako Mahal ni Mama.’ Sa ikalawang pagkakataon, ipi-pitch ko ito. This time, hindi ako ang may kagustuhan.

 

Nang makita niya ang PPT ng akda at guhit ko, nagustuhan niya ang art style at story idea. Gusto niyang maging bahagi ako ng kanilang publishing at kumita, kagaya ng mga librong ipinakita niya sa akin mula sa display. Pagkatapos, tinawag niya ang asawa ni Ms. Faye na si Sir Aria upang ipakita ang akda ko. Ipinaliwanag niya na may dalawa silang publishing, na maaaring magbigay sa aking akda ng pagkakataong mailagay sa market. Binigyan nila ako ng calling card—dalawa. Ang isa ay para sa akin. Ang isa naman ay para isulat ko sa likod ang aking pangalan, phone number, at email address.

 

Pagkalipas ng ilang saglit, nagpaalam na ako-- kinikilig ako. Kaya pala ako nabigo sa pitching, may nakalaan palang oportunidad, na mas malaki, para sa akin. Nagpasalamat ako sa Panginoon habang binabaybay ko ang labasan.

 

Past 10:30 na ako nakarating sa bahay. Nagkape na lang ako, saka kumain ng isang pirasong pan de coco. Busog pa ako sa ligaya. May P10k na, may chance pang makapag-publish ng akda. Wow! Worth it ang gastos ko kanina sa book festival.

 

Before 12 na ako inantok. Hindi na ako nakapagsulat.

 

 

 

Marso 15, 2026

Maaga akong nagising dahil sa lamig, pero hindi agad ako bumangon. Nag-tablet lang ako. Siguro mga 8 am na ako bumaba nang maramdaman kong may almusal na. Alam kong naghanda na ang maybahay ko.

 

Nagbabad muna ako ng mga damit ko bago ako nag-almusal. Pagkatapos niyon, nagsulat na ako ng grades sa duplicate ng SF 10.

 

Pagkatapos kong makapagsampay ng mga nilabhan ko, nanood ako ng live ng Day 4 ng PBF 2026. Andami kong natutuhan sa mga panelista at mga bagong manunulat.

 

Naglaan naman ako ng oras sa pagtulog bandang 2:30 ng hapon pagkatapos maligo. Past 5 na ako nagising.

 

Nakapagkape na ako nang tinapos ko ang pagsusulat sa SF 10. Isinunod ko naman ang panonood ng live ng PBF.

 

Ngayong araw, naikuwento ko sa chat kay Ma’am Joann ang mga mangyari kahapon. Hindi naman niya sinabi sa akin kung nakapunta siya sa PBF o hindi. Wala rin naman siyang post.

 

 

 

Marso 17, 2026

Naabutan ako ni Ms. Krizzy na nag-aalmusal. Samantala, dumaan lang si Papang. Sa classroom niya na raw siya kakain. Hindi siya nakatikim ng dala ni Ms. Krizzy—adobong paa ng manok. Ang sarap! Ang lambot!

 

Nadatnan naman ako nina Ma’am Joan R at Ma’am Wylenne doon habang kumakain. Itinuloy ko lang habang nakikipagkuwentuhan.

 

Pagkatapos niyon, tumungo na ako sa covered court para sa aming second day of rehearsal. Mainit ang ulo ng aming kasamang MT. Natatakot ako. Pakiramdam ko, kasama ako sa init ng ulo niya. Kaya naman, tumulong ako sa pagdidisiplina ng mga bata, lalo na ang Love. Pero may mga pasaway talagang estudyante, kahit paulit-ulit sawayin, hindi pa rin tumitigil. Meron ding nahihirapang sumunod sa simpleng panuto.

 

Mga past 9 na natapos ang practice namin. Recess na. Bibilangin ko na sana ang mga paninda sa tray, nang ipatawag ako para dumalo sa deliberation of honors.

 

Almost done na nang dumating ako. Pinagsalita na lang kami isa-isa. Maikli lang ang sinabi ko. Hinakayat ko lang silang maging supportive sa mga anak, pero huwag stress-in dahil kapag nai-stress ang mga bata, lalo nagma-malfunction. Hinikayat ko rin silang lumingon sa pinanggalingan. Sinabi kong kadalasan ang mga estudyante sa cream section ay hindi namamansin kapag nakaalis na sila sa school. Ang lalo kong binigyang-diin ay lumingon at tumulong sila sa amin—gaya sa sports at journalism, upang makabuo ng mga katulad nilang estudyante.

 

Pagkatapos ng photo op, umakyat na ako at napag-recess.

 

Pagkatapos ng recess, nagsermon ako nang husto dahil sa katamaran nila. Sobra-sobra ang katamaran at pagiging irresponsable nila, gaya ng ilang mga magulang nila. Nakakabahala na ang kawalang pagpapahalaga at pokus sa edukasyon ng mga estudyante ngayon. Malayong-malayo sila sa panahon ko dati.  Kahit anong pag-iinspire sa kanila, balewala. May ilang nai-inspire, pero sana karamihan.

 

Sobrang sakit ng ulo ko pagkatapos kong magsermon. Lumala iyon hanggang mag-uuwian. Akala ko, gutom lang ako, pero mas lumala pa. Naduduwal na ako.

 

Habang nagsi-SIKAP nga kami, wala ako sa wisyo. Pinauwi ko na sila agad para maisagawa ang cross checking of SF10.

 

Habang nagtsetsek, grabe ang sakit. Noon ko lamang iyon naranasan. Nasusuka pa ako. Mabuti, nakayanan ko hanggang sa matapos ako. Kakaunti lang ang mali ko. Dalawang bura, at dalawang quarters na blanko.

 

Past 2, tapos na ang checking. Ibinalik ko muna sa classroom ang forms ko. Gusto ko sanang magpahinga muna roon, pero mas pinili kong bumaba na. Inalam ko ang issue na kinasasangkutan ng Grade 6 teachers dahil sa deliberation, honors, at voluntary contribution ng parents. Haist! May mga magulang talaga na parang nabibili ang karangalan. Hindi nila kilala ang kanilang anak.

 

Sabay kami ni Ma’am Wylenne sa pagbiyahe pa-Cavite. Nakapagkuwentuhan kami tungkol sa issue. Kahit paano, naunawaan ko. Nakakainis lang, na nakakatawa.

 

Nang nasa bus na ako pa-Cavite, nawala-wala nang kaunti ang sakit. Siguro dahil sa lamig. At nakaidlip din ako kahit paano.

 

Pagdating sa bahay, pinagbigyan ko ang sarili ko. Natulog ako. Past 5 na ako nagising para magdilig ng mga halaman at magmeryenda. Mas okey-okey na ang pakiramdam ko.

 

Dahil wala na akong gagawing school works, nag-digital illustrate na ako. Nakatatlong figures ako. Nakapag-post pa ako sa FB groups at pages ko.

 

Hindi na muna ako nag-dinner. Uminom lang ako ng First Vita Plus melon, saka kumain ng isang hiwa ng pakwan. Okey na ako. Bukas na ako babawi.

 

 

 

Marso 18, 2026

Tapos na akong mag-almusal nang dumating si Ms. Krizzy. Nagkukuwentuhan naman kami nang dumating si Papang. Kumuha muna sila ng pagkain sa canteen saka nag-almusal kami ng mainit-inti na issue tungkol sa parent na nabigong masungkit ang inaasam na honors ng anak, kaya nagtatalak sa ka-close na guro. Grabe, tahasan niyang sinabing nakakatamad nang gawin ang obligasyon niya bilang officer ng graduating parents.

 

Maya-maya, nagsimula na ang graduation practice. Ikatlong araw na namin. May tatlo pa ring absent sa klase ko. Buwisit talaga, lalo na ang isang babaeng atleta (kuno). May marami pa ang absent kaysa present. Nakakabuwisit na Sistema. Kung puwede lang talagang ibagsak, ginawa ko na. Sobrang tamad, pero ga-graduate pa. Haist! Goodluck sa high school niya.

 

Medyo maayos naman ang practice namin. May iilang pasaway pa rin, pero hindi namin sila pinalalampas. Natatameme kapag nako-call ang pangalan.

 

Past 9, nakapasok na kami sa classroom. Nagpagawa muna ako ng salaysay sa kanila habang hinihintay ang recess.

 

Recess n asana nang ipatawag ako ni Ma’am Wylenne kasi dumating na raw ang mga officers ng graduating parents. Kakausapin namin sila tungkol sa issue nila. Past 10 na kami nakapagsimula kasi hinintay pa namin si Sir Jess sa practice ng Kinder Moving Up.

 

Sa meeting, wala naman silang nabanggit na issue. Sa halip, naglista pa ng mga bibilhing bulaklak, dahon, paso, at floral foam sa Dangwa. Nagtatawanan pa sila at nagbibiruan. Haist! Sayang lang ang oras ko. Nagutuman lang ang mga estudyante ko.

 

Eleven, pinauwi na namin ang mga estudyante. Supposedly, periodic test nila ngayon, kaya shortened ang classes.

 

Tumambay naman muna ako sa classroom ni Ms. Krizzy bago ako nag-time out para kumain sa karinderya at umuwi.

 

Past 3:30, nasa bahay na ako. Hindi na ako umidlip. Agad akong nag-illustrate. Nakadalawang figures ako bago ako bumaba para gumamit ng desktop. Doon ako gumawa ng SIKAP certificates. Nagsulat na rin ako ng journal.

 

Mag-eencode sana ako ng average ng klase ko, pero nadiskubre kong may problema ang LIS kaya nagpatulog agad ako sa ICT coordinator. Aniya, nagdagdag ng facility ang CO. ARAL yata, kaya nawawala ang mga adviser. Sabi sa LIS ko, missing daw ang adviser. Kaya pala hindi ko mapindot ang pencil icon sa Grading. Haist!

 

 

 

Marso 19, 2026

Kahit nag-adjust ako ng gising-- 4am, naabutan ko pa rin si Ms. Krizzy. Halos magkasunod lang kaming dumating. Sakto rin ang dating ko kasi kakukulo lang ng pinainit niyang tubig. Nagkasabay-sabay pa nga kaming nag-almusal nina Papang.

 

Ikaapat na araw ng practice. Medyo maayos na kami. May sari-sarili nang upuan ang mga Grade 6. Pero nang dumating ang principal, binago niya ang bilang ng upuan sa bawat hilera. Kung dating by 10, ngayon ay gusto niyang by 13. Haist! Hindi na lang ako umimik. Sumunod na lang ako.

 

Past 9 na nang makaakyat kami. Pinasulat ko sila uli ng salaysay. Walang nakagawa ng assignment. Mga tamad talaga sila. Nakakabanas!

 

Isa pang nakakabanas na pangyayari ay ang pag-chat ng magulang. Huwag ko na lang daw isama sa graduation ang anak niya. Pinapunta ko para makausap din ni Sir Jess. Pero dahil okupado siya sa moving up rehearsal, ako na lang ang kumausap.

 

Sinermonan ko ang nanay. Ipinamukha ko sa kaniya na tama ang asawa niya-- may kasalanan siya kung bakit tamad at matigas ang ulo ng anak niya. Kako, huwag silang magdesisyon ng paurong. Tinanong ko siya, "Kung maggi-Grade 6 uli ang anak mo, masisigurado mo ba na magbabago na siya? Ako pa rin naman ang guro niya. Siyempre, hindi na ako papayag. Ilipat mo ng ibang section o ng school ang anak mo."

 

Naiyak siya bago kami nagtapos. Sana makapag-isip-isip sila nang maayos bago mag-decide.

 

After recess, uwian na. Ten-thirty. Kailangan din kasi naming maghanda para sa cross checking with the supervisors. Nakaka-stress.  Hindi ko alam kung mabubunot ako o hindi. Dalawa sa amin ang pipiliin. Last year sina Ma'ammadz at Ma'am Wylenne.

 

Nag-lunch kaming advisers sa karinderya bago ang checking. Tinawag pa kami (ni Sir Archie) ni Ms. Krizzy para makisalo sa kanila. May fish fillet, chopseuy, at spaghetti roon. Sumubo lang ako nang kaunti kasi busog na ako.

 

Matagal-tagal pa kaming naghintay sa mga supervisor. Nakaidlip na nga ako sa conference room. At nang dumating, sinabihan ni Sir Jess sina Sir Joel at Ma'am Madz na sila na lang ang i-cross check. Pumayag naman silang dalawa. Natuwa naman ako.

 

Habang nagtsetesk sila, nag-illustrate naman ako. Bago sila natapos, nakatapos na rin ako ng isang figure.

 

Past 5 na ako nakauwi. Nagdilig muna ako ng mga halaman bago ako nagkape. Pagkatapos magkape, nag-illustrate muna ako, saka nagbasa ng valedictory address ng honor student namin. Nag-edit din ako at nagdagdag ng ilang pahayag.

 

 

 

Marso 20, 2026

Past 6:30, gising na ako. Pero sumubok akong matulog uli. Nabigo nga lang ako. Nabasa ko naman ang chat ni Jhon. Bibisitahin niya raw ako. Nagulat ako, hindi lang dahil bibisita siya, kundi dahil galing siya sa Calamba. Nag-aaral daw siya roon. Pumayag naman akong mag-stay siya hanggang Sunday kasi ayaw niyang umuwi sa Lucena.

 

Habang naghihintay, gumawa muna ako ng kung ano-ano sa aking tablet. Mga past 11 na siya dumating. Nagulat naman ang aking mag-ina sa pagdating niya. Four years ago kasi pagkatapos ng pandemic, siya huling pumunta rito.

 

Mabuti, nagluto si Emily ng ginisang monggo at pritong sapsap. Masarap ang aming pinagsaluhan.

 

Hindi ako ngayon nakapag-stay maghapon sa aking kuwarto kasi hinayaan ko si Jhon na matulog doon. Sinubukan ko namang umidlip sa folding bed, pero hindi ako masyadong nakatulog dahil sa init.

Three-thirty, saka ko lang nakita ang post ng BookMarked Books. Naiyak talaga ako sa tuwa nang mabasa ko ang pangalan ko, na isa sa dalawang winners ng Lunsad Series: Chapbook Edition, na sinalihan ko noong November 2025. Akala ko nga, hindi ako napili.

First time kong maiyak—hagulhol talaga—dahil sa ligaya. Iba pala talaga ang pakiramdam ng manalo ka. Hindi lang ito basta panalo. May chance akong mailunsad sa mahalagang event, gaya ng book fair. At siyempre, may kikitain ako nito.

Agad kong ni-share ang post na iyon. Pagkatapos, binasa ko ang akda ko. May minimal na kulang na mga letra at salita akong idinagdag sa apat nakabanata. Okey lang iyon. Sure naman akong makikita iyon ng editor at proofreader. Ang mahalaga, maganda ang akda ko. Naiyak nga ulit ako sa ilang kabanata, lalo na wakas nito.

 

Lalo akong gaganahang magsulat nito sa bakasyon. Andaming oportunidad ngayon sa akin. Isa na ang sa Kawangis Publishing. More to come.

 

 

 

Marso 21, 2026

Nahirapan akong matulog kagabi. Para akong namahay. Sa lapag lang kasi ako nahiga. Si Jhon ang pinahiga ko sa kama. Alas-dos na nang madaling araw, gising pa ako. Haist! Tapos, alas-7 pa lang, gising na ako.

Nakilaba si Jhon ng mga damit niya. Since hindi siya nakauwi sa Lucena, dito ko na siya pinalaba. Isinabay na niya ang mga labahan ko. Siya rin ang nagbanlawa. Ako na lang ang nagsampay.

Past 11, pagkatapos naming maglaba, lumabas ako para bumili ng ulam. Bumili ako ng pipritohing isda. Bumili na rin ako ng lutong laing.

Parang fiesta tuloy ang tanghalian namin. Nagpa-deliver pa si Emily ng lumoia Shanghai at pinakbet. Okey lang naman. Hindi naman namin naubos kaya may pang-ulam pa kami sa hapunan.

Pagkatapos kong maligo, umidlip ako. Binawi ko ang puyat ko. Mabuti, tahimik ang mag-ina ko sa kuwarto nila. Nakatulog din si Jhon sa kutson, na nilatag ko sa sala. Alas-kuwatro na kami nagising at nagmeryenda.

Past 6, lumabas kami para magpagupit. Matagal din ang hinintay namin sa barber shop bago kami nagupitan. Okey lang naman dahil nagustuhan ko ang gupit kong low fade.

 

 

 

Marso 22, 2026

Past 6:30, gising na ako. Hindi muna ako bumangon. Nagselpon lang ako. Tulog pa rin namasn si Jhon. Nanood lang ako ng Reels tungkol sa mga hilig kong arts, hobbies, and collections.

 

Pagkatapos mag-almusal, nag-digital illustrate naman ako. Wala man akong natapos, pero kahit paano ay may nasimulan ako.

 

 

Bago mag-10, namalengke ako. Sinigang na liempo ang gusto kong ulamin ngayon. Mabuti, nakabili ako ng sariwa at bata pang karne. Pinakuluan ko iyon nang matagalan sa mahinang temperatura hanggang sa maluto pasado alas-onse. Eleven-thirty, natikman ko na ang maasim at malasang sinigang. Tamang-tama iyon sa ubo ng aking mag-ina, lalo na’t nilagyan ko pa ng luya.

 

Past 2, umidlip ako. Past 3 na ako nagising. Agad akong naglaga ng kamote para sa aming meryenda. Nakapagmeryenda muna si Jhon bago siya umalis. Babalik na siya sa Calamba— sa mechatronics school niya.

 

Inilaan ko ang mga bakanteng oras ko, bago matulog, sa digital illustration, panonood ng Reels, at exercise. Mga past 9:30, nag-off na ako ng ilaw at wifi.

 

 

 

Marso 23, 2026

Dapat 3:40 ako magigising dahil iyon ang nai-set ko sa alarm, pero 3:30 pa lang, nagising na ako para umihi. Pagtingin ko, alanganin nang matulog ulit, kaya bumangon na ako para maghanda sa pagpasok. Kaunting tiis na lang, matatapos na ang school year. Makakatulog na ako nang mahaba-haba.

 

Wala si Ms. Krizzy nang dumating ako sa classroom niya. Naisip kong hindi siya papasok kasi mga ganoong oras siya dumarating. Kaya naman, nag-almusal na ako. Sakto naman pagkatapos ko, mag-i-start na ang rehearsal ng graduation. Tumulong na ako.

 

Maaga kaming natapos sa practice. Wala pang 8:30, nasa classroom na kami. Andami kasing absent kaya kakaunti ang tinawaga namin para magpraktis sa pag-akyat sa entablado, mag-shake hands, at mag-bow pagkatapos matanggap ang diploma. Isa pa, medyo nagamay na ng mga Grade 6 ang mga gagawin.

 

Sa classroom, pinasulat at pinakabisado ko sa Love ang “Panunumpa sa Katapatan,” na bibigkasin nila sa graduation. Doon naubos ang oras namin hanggang mag-uwian bago mag-11 am.

 

Past 11, nasa library kaming Grade 6 para magsalo-salo ng mga pagkaing sumobra sa closing party ng Peace at Hope. Mas maraming pagkain ang nanggaling sa Peace, since nasa kanila ang mga honor students. Kami? Wala. Mga kuripot ang mga magulang ng estudyante ko. Isa pa, ayaw ko ng ganyan. Magulo. Makalat. At messy.

 

Pagkatapos kumain, inihanda namin ang mga ribbons, diploma, pictures, at iba pa. Wala pang 2:00, umuwi na kami.

 

Past 3:30, nasa bahay na ako. Nag-stay muna ako sa kkuwarto. Wala ang aking maybahay, pero hindi ako natulog. Nag-tablet lang ako. Pagdating niya bandang past 4, saka ako nagkape at nagmeryenda. Mabuti nag-Sharon ako ng biko—may nameryenda kami.

 

Past 5, nagdilig ako ng mga halaman. Pagkatapos niyon, naghanda ako ng susuotin ko bukas sa Recognition Day. Mga 9 pm ko na naplantsa ang mga napili ko kasi nagbasa muna ako ng mga akda kong ipapasa ko sa Call for Submissions ng Packing Sheets, na Aninag Series. Kailangang maging bahagi ako nito.

 

 

 

Marso 24, 2026

Five-thirty ako nagising. Hindi ko kailangang makarating sa school ng maaga dahil may Moving Up Ceremony lang naman sa umaga, at Recognition Day naman sa hapon. Walang pasok ang Grade 6 learners. Magiging maghapon na kami sa school.

 

Nakasabay ko si Ma’am Wylenne sa bus, kaya sabay rin kaming nakarating sa school bandang 8:30. Nahuli ako sa almusal nina Papang, Mayora, Ate Bel, at Ms. Krizzy. Natagalan pa ako bago nakakain kasi bumili pa ako. Gayunpaman, busog ako nang umakyat ako sa second floor para makihalubilo naman sa mga kasamahan ko sa Grade 6. Inilaan ko ang oras ko sa pagbabasa at pag-illustrate doon sa library. Doon na kami inabutan ng lunch.

 

Pagkatapos naming kainin ni Sir Archie ang pa-lunch ng office, pumunta naman kami sa salusalo ng Grade 1, courtesy of Ma’am Bel’s parents. Busog na busog ako. At nang kaming mga Tupa na lang ang nandoon, nag-Sharon kami. Nanghingi ako ng hamonado at arroz valenciaga. May pahabol pa ngang cupcakes si Ate Bel. Andami kong maiuuwi sa aking mag-ina. May sweets pa akong na-Sharon, na dala ni Mayora. At may pili nuts pang bigay si Ma’am Mel. Paldo!

 

Nagkuwentuhan muna kami sa classroom ni Ms. Krizzy habang naghihintay ng pagsisimula ng Moving Up. Mga past 2:30 na nagsimula. Andaming ‘with honors’ at awardees, kaya inabutan kami ng past 5 bago natapos. Gayunpaman, successful ang event.

 

Past 7:30 na ako nakauwi kasi nagpa-cash in pa ako para ibigay ang hinihingi ni ZJ, para sa kaniyang mga huling gastusing bago ang graduation. Pambayad rin ang iba sa Meralco—na tumaas na naman ng singil.

 

 

 

Marso 25, 2026

Past 6 na ako nakarating sa school. Naghihintay na sa akin sina Papang at Ms. Krizzy para makapag-almusal kami. Bumili muna ako ng tatlong kanin kasi may pork steak na baon si Ms. Krizzy. Nakasabay naman namin si Melay sa pag-aalmusal.

 

Dumating naman si Putz pagkatapos naming kumain. At pagkatapos magkuwentuhan, pumunta na kami sa covered court para sa general rehearsal.

 

Naging maayos naman iyon. Mabilis at maagang natapos, pero pinaiwan ko ang mga parents at guardians ng Love para maibigay ko na ang toga, framed picture, at garland. Nasabihan ko pa sila ng ‘Ang tatamad kasi ng anak ninyo. Dapat naipamigay na itong mga toga noong pang isang araw. Ayaw magpasa ng mga hinahanap ko. Tingnan ninyo, wala silang diary.” Wala naman silang naging violent reactions. Dapat lang naman iyon dahil mapipilitan akong magalit lalo.

 

Kinausap ko pa ang absenera kong estudyante, sa harap ng kaniyang ina. Nalaman ko ang mga dahilan kung bakit siya palaging absent—cellphone, puyat, at jowa. Pasalamat din ang nanay dahil naiparamdam ko ang concern ko sa anak niya. Parang nabunutan din ito ng tinik dahil nakapagsumbong sa akin.

 

Pagkatapos niyon, tumulong na ako sa stage decoration. Inabutan kami ng alas-4 doon, pero hindi pa rin tapos. May part 2 pa bukas. Okey lang naman kasi 3 pm pa naman ang simula. At 10 am ang official time.

 

Almost 6 na ako nakauwi sa bahay. Habang nagkakape, nagdidilig ako ng mga halaman. Pagkatapos niyon, saka ko lang nabasa ang email sa akin ng BookMarked Books, na sent noong Lunes pa.

 

Agad akong nag-illustrate ng character ni Elias Maticas, na ilalagay ko sa screenshot ng email para sa aking post ngayong araw. Nais ko nang simulan ang marketing ng aking kauna-unahang chapbook.

 

 

 

Marso 26, 2026

Alas-5:30 ako bumangon. Gusto ko sanang 6, pero naisip ko ang mga kasamahan kong papasok nang maaga para sa stage decoration.

 

Nag-almusal muna ako sa Lola Nena’s-PITX branch, kaya 8:30 na ako nakarating sa school. Naroon na sina Sir Jess, Sir Joel, Ma’am Wy, Ma’am Amy, at Ma’am Vi, gayundin ang mga officers ng graduating parents. Kasunod ko naman si Ma’am Madz. Agad akong tumulong. Kaunti na lang naman ang gagawin, kaya bago mag-12, tapos na kami.

 

Nagpakain pala ang mga officers. Andaming pagkain. Ang sasarap pa. Ang daming nakakain. Kaya kahit busog ako, tumikim na ako kasi baka wala nang kasunod iyon.

 

Tumambay muna kami sa classroom ni Ms. Krizzy habang naghihintay ng pagsisimula ng graduation ceremony. Past 2, bihis na kami para sa photo op ng faculty. At ang sumunod na eksena? Nainis ako sa isa kong estudyante. Wala sila kahapon sa bigayan ng toga, kaya pumasok nang nakauniporme lang. Dahil umiiyak na pagkatapos kong pagalitan, at pagkatapos sisihin ng nanay, napilitan akong umakyat sa 5th floor para kuhaan siya ng toga. Hayun! Nagsuot siya ng togang gusot-gusot.

 

Naging maayos at solemn naman ang graduation, maliban sa pagdating ng city mayor. Haist! Ibinida na naman niya ang mga ginawa at ginagawa niya para sa mga botante, este para sa mga estudyante. Ayaw ko na lang sabihin na isang paraan iyon ng pangangampanya. Kailan kaya sila titigil sa pagpunta sa graduation ceremonies. Hayaan na sana nila ang seremnonya sa mga taga-DepEd.

 

Past 5 natapos ang graduation. Natagalan lang kami dahil marami ang nagpa-picture sa amin. Kami na yatang Grade 6 teachers ang nahuling kumain at umuwi. Saka ko lang naramdaman ang pagod nang nasa bus na ako. Ang haba pa naman ng pila sa PITX, at ma-traffic pa. Kaya almost 8 pm na ako nakauwi.

 

Malungkot ako nang hindi ko mahanap sa bag ang ‘sea bean’ o buto ng bayugo ko. Makakalimutin na talaga ako. Hindi ko maalala kung nawala o nahulog ko kung saan. Ang hula ko, nahulog sa covered court kasi mababaw ang bulsa ng slacks ko. Naisip ko rin na baka naiwan ko sa room ni Ms. Krizzy. Pero ayaw ko talaga ang pakiramdam ng nawawalan ng mahalagang bagay. Kinolekta ko iyon. Sana pala, hindi ko na muna dinala.

 

Makakalimutin na talaga ako. Kanina, paglabas ko sa bahay para bumiyahe—bandang alas-6 ng umaga, nakita kong basa ang garden. Iyon pala, naiwanan kong bukas ang water hose. Aguy! Twelve hours na umaagos ang tubig. Sayang! Sobrang sayang. Kung kailan krisis, saka pa maradagdagan ang water bill ko. Haist!

 

At ngayong gabi, nag-chat si Emily… Naiwan ko raw bukas ang main door. Aguy! Siguradong maraming lamok ang nakapasok. At mabuti, walang magnanakaw na nakapasok.

 

Bago ako natulog, nagsulat ako ng balagtasan na ipi-present ko bukas sa Women’s Month Celebration. First time kong gagawin ito. First time din yata na monologue ang balagtasan. Bahala na!

 

 

 

Marso 27, 2026

Hindi naman ako excited sa performance ko, pero nahirapan akong makatulog mula nang magising ako pasado alas-dos ng madaling araw. Kaya bumangon na lang ako, saka nagsulat. Dinugtungan ko ang balagtasang isinulat ko kagabi. Mas gumanda iyon. Mas nagkaroon ng malinaw na pagtalakay sa paksa. Na-excite tuloy akong magtanghal.

 

Past 4:30, umalis na ako sa bahay. Maaga akong nakarating sa school. Nakapag-almusal pa ako sa classroom ni Ms. Krizzy. At nang wala pa akong kasama sa pagtanggal ng styro letter cuttings sa stage, umakyat muna ako sa classroom ko. Pinagpraktisan ko roon ang monologong balagtasan ko. Sinisikap kong maiba ang boses ko sa bawat tauhan, pero hindi ko pa masyado nakuha. Bahala na, naisaloob ko. Ang mahalaga naman siguro ay ang mensahe.

 

Almost 9 am na nagsimula ang Women Month’s celebration. Actually, hindi naman kasi iyon tungkol lang sa kababaihan. Nag-talk si Sir Jess ng tungkol sa Safe Schools at bullying. Nakukulangan ako palagi sa pagdadakila sa kababaihan. Hindi mahusay mag-organize ang aming pinuno. Kulang na kulang. Dry. Kundi pa ako nagtula, wala talagang nabanggit tungkol sa kahalagahan ng mga babae sa lipunan.

 

Nagustuhan naman nila ang performance ko. Siguro kung mas matagal ko itong pinaghandaan ay mas maganda.

 

Almost 12 na natapos ang seminar. Antok na antok ako habang nagto-talk si Sir Jess. Maganda naman ang topic, pero dahil kulang ako sa tulog, talagang aantukin ako.

 

Nagkaroon kami ng boodle fight pagkatapos ng seminar. Pinagsaluhan namin ang pritong tilapya, nilagang okra, talong, at talbos ng kamote, at itlog na maalat. Maraming kanin ang nakahain. Simple man, pero masaya. Nabusog kaming lahat.

 

Nagkuwentuhan kaming Tupa group, kasama si Ma’am Vi, pero wala si Ma’am Mel, habang naghihintay ng time. Pinatawag pa nga kami ni Putz ng mga kasamahan namin sa Grade 6 para sa photo op, kasama ang ilang graduating parent-officers at ang apat na Standard stand fan. Donation nila iyon, mula sa nasobrang pera sa voluntary collection. May nauna pang 2 units, mula naman sa kanilang president. Sobrang tuwa naman sa kanilang pagkukusa at effort. May electric na kami, may printer pa. Galing naman iyon sa mga parents ng honor students ng Grade 6.

 

Almost 4 pm na ako nakauwi sa bahay. Sobrang init, pero pinagbigyan ko ang sarili ko. Natulog ako sa kuwarto. Almost 6 pm na ako bumaba para magmeryenda. Kahit paano ay nabawi sa puyat.

 

Pagkatapos kong magkape, humarap naman ako sa desktop upang maglagay ng grades sa LIS. Nai-download ko rin ang mga slides ng Love sa graduation ceremony. Nai-post ko na rin iyon sa FB ko—nang naka-Only Me.

 

Pagkatapos mag-dinner, nanood muna ako saglit ng YT video ni Antonio Cabubas ng ProvinceLifeTV. Na-inspire ako sa kaniyang segment—na tungkol sa mga batang hornal. Naka-relate ako kahit hindi man eksakto ang mga gawain ng mga batang iyon. Plano kong sumulat ng kuwentong pambata tungkol sa napanood kong iyon.

 

Bago mag-10, nakapag-refresh na ako. Nag-exercise muna ako nang saglit bago nahiga.

 

 

 

Marso 28, 2026

Past 6:30, gising na ako, pero hindi muna ako bumangon. Hinayaan kong si Emily ang maghanda ng almusal. Subalit, past 8 na, wala pa ring makain. Hindi talaga siya maaasahan. Hindi kamahal-mahal. Tuwing Sabado at Linggo na nga lang ako nasa bahay, hindi pa makapag-almusal nang maayos. Haist!

 

Past 9:30 na nang makakain ako. Sobrang late na. Nakapagsimula na nga akong mag-encode ng luma kong diary. Gayunpaman, nanahimik pa rin ako. Hindi niya maaasahan sa akin ang pagalit o anomang salita. Patuloy ko siyang hindi kakausapin. Sana magbago na siya. Sana maging maalaga na siya. Kahit si Zillion, nagmamana na rin sa katamaran niya. Imagine, talo pa sila ng mayaman kung magising. Haist!

 

Nag-encode ako nang nag-encode ng diary ko noong May 2009. Bandang hapon, pagkatapos kong umidlip ay manood ng pelikula sa YT, nag-edit naman ako ng isa sa mga nobela ko. Gusto kong magsulat ulit ng isang chapter para sa mga followers ko sa Inkitt, na nag-aabang ng karugtong.

 

Ngayong araw pala ay nakapag-submit ako ng entries sa call for submissions ng Packing Sheets at KPub Ph. Parehong chapbook ang hinahanap nila. Ipinasa ko sa PS ang ‘Sa Isang Yakap’ at ‘Letting Go.’ Ang ‘Kuwarenta: Simula ng Buhay’ naman ang ipinasa ko sa huli. Sana mapili uli ako.

 

 

 

Marso 29, 2026

Pagkatapos kong mag-almusal, humarap agad ako sa desktop upang mag-encode ng diary ko. Marami pa akong hindi na-encode, kaya kailangan kong mag-double time. Isisingit-singit ko  to sa pagsusulat at pag-iilustrate ko, gayundin sa pag-oorganize at paglilinis ng kuwarto, sala, garden, at study area.

 

Ngayong araw, nadiskubre kong ayaw nang mag-function ang cellphone ko. Kung dati, nagagamit ko pa habang naka-charge, ngayon ay hindi na. Ayaw nang mag-charge. Totally blackout na. Kaya nag-decide na akong bumili.

 

Bandang 3:30, naglakad ako patungo sa Puregold. Sa Sm sana ako bibili, pero meron namang naka-display sa Abenson, kaya doon na ako bumili. Samsung A07 ang nabili ko. Ito raw ang latest, sabi ng salesman. Bukod sa mura (P6,290), mataas-taas naman ang memory capacity nito (128 GB), kaya binili ko na nang walang gaanong kuskos-balungos.

 

Pagdating ko, bandang 5, agad kong pinagana ang new phone ko. Nagamit ko agad ito nang magkaroon  ng GC kaming magkaklase sa RGCC. Inabot kami ng past 8 sa kakakuwentuhan at biruan.

 

At bago ako natulog, may pambihirang ngiti sa aking mga labi.

 

 

 

Marso 30, 2026

Past 6, naliligo na ako. At pagkatapos ng 30 minutos, nasa labas na ako.

 

Moving Up ceremony ngayon ni Zillion. Isa siya sa mga estudyante ‘with honors,’ kaya dalawang parents ang puwede niyang isama. Late ko nang nalaman. Kung hindi pa nag-chat si Emily, hindi ko pa nalamang expected niya akong dadalo rin. Pinababalik nga ako ni Misis, pero hindi ko naman iyon magagawa dahil marami pa akong dapat ihanda at tapusin para sa bigayan ng cards bukas. Alam kong matatampo si Ion, pero sana maunawaan niya. Sapat nang kasama niya ang kaniyang ina. Ako nga noong high school, si Tito Boy lang ang pumunta. At noong college ako, si Aileen ang pumunta. Ang mahalaga, ga-graduate na siya sa JHS. 

Past 8, nakarating na ako sa school. Naabutan ko si Ms. Krizzy sa kaniyang classroom. Nagkape muna ako at nag-almusal ng eggpie at bibingkang binili ko sa PITX, saka ko inasikaso ang cards, pictures, at Good Moral ng Grade 6-Love.

 

Nag-print kami ni Sir Archie sa room niya ng Good Moral, kaya hindi na kami nakaabot sa closing party sa klase ni Ms. Krizzy. Halos lahat nakakain, pati ang mga janitors at janitress. Kami lang ang hindi. Mabuti, nagbigay ang officers ng graduating parents ng one-piece chicken meal. Kahit paano may nakain kami. Saka may tira pang ice cream at cake, kaya sulit na rin.

 

Nag-stay ako sa classroom ni Ms. Krizzy hanggang 1:50. At umuwi bago mag-2:11, kung kailan dapat ako mag-time in para sa anim na oras. Hindi ko na nahintay.

 

Sa PITX, nagpalagay muna ako ng tempered glass sa new phone ko. Binilhan ko na rin ito ng rubber case. Wala naman akong nabiling tempered glass para sa tablet ko. Next time naman.

 

Past 4 na ako nakarating sa bahay. Nagdilig muna ako ng mga halaman bago naglatag ng folding para umidlip. Kahit paano, nakatulog ako.

 

Alas-sais na ako nagkape at kumain ng toasted siopao, na binili ko sa Lola Nena’s-PITX kanina.

 

 

 

Marso 31, 2026

Masyado akong napaagang pumasok sa school. Past 5:30 naroon na ako sa classroom ni Ms. Krizzy. Sinubukan Kong umidlip, pero hindi naman ako nakatulog. Ang hirap matulog nang nakatalungko sa upuan ng Grade 1. Kaya nag-almusal na lang ako ng dala kong toasted siopao. Kapartner ng Milo.

 

Bago dumating si Ms. Krizzy, nai-print ko na ang e-signature ni Madam sa SIKAP certificate. Nag-almusal na rin kami. May dala siyang Bicol Express. Dumating na rin si Papang bago kami natapos, saka si Ate Bel.

 

Pagkatapos niyon, paisa-isa nang dumating ang mga estudayante, parents, guardians, at ilang nautusan upang kumuha ng card. Karamihan sa kanila, may kusa at may dalang pambayad sa graduation pictures. Pero may apat na hindi nagbayad. May isa pang halos awayin ako. Hindi na raw matapos ang bayarin sa pictures. Kako sa anak niya, “nag-pose kasi ang tatay at kapatid mo.”

 

Dahil maldita siya at makunat, hindi ko ipinadala sa anak niya ang card. Kako, bumalik siya kapag may pambayad na. Gusto ko Lang naman mag-give back sila dahil 100% ang natanggap na FA ng anak niya kahit absenero. Hindi na nga siya nag-contribute sa ambagan ng parents sa graduation, ayaw niya pang bayaran ang pictures. Masasayang iyon Kung isasauli sa photographer. Isa pa, memories naman ng anak niya iyon.

 

May mga nilibre ako. Hindi ko na siningil, lalo na’t patay-malisya at bingi-bingihan din pagkasabi ko ng P140. Isa pa, mababait naman sila sa akin, Kaya hinayaan ko nang hindi magbayad.

 

Andami Kong nai-Sharon na pagkain. May bigay na cake si Ate Bel. May tira pang Bicol Express, kaya pinauwi na sa akin ni Ms. Krizzy. Binigyan din ako, saka si Ate Bel, ng mommy niya ng banana chips at gaklletas. At nang umakyat ako sa 5th floor para mag-remit ng benta ng graduation pictures, binigyan pa ako ng mga kasamahan ko ng pagkain—inasal. Iuwi ko na lang daw kasi may pinagsaluhan kaming pork at chicken inasal, na pina-deliver ng parent ng estudyante ni Ms. Krizzy.

 

Hayun! Punong-puno ang bag ko nang umuwi ako. Bumili pa ako sa Lola Nena’s ng isang box ng pichi-pichi kasi nag-chat si Emily. Sa bahay daw nag-lunch ang mga kaklase-kaibigan ni Ion. Magdala pa raw ako ng pagkain.

 

Past 4 na ako dumating sa bahay. Sobrang init pa rin, kaya nagpaypay ako sa kuwarto. Ginamit nila sa sala ang electric fan ko. Mabuti, umalis na rin ang mga bisita pagkatapos ng ilang minuto. Nakatulog na ako. Mga six pm na ako bumaba para magmeryenda.

 

Nagsulat ako para sa Inkitt. Gusto ko ulit buhayin ang isa sa mga nobelang binubuo ko. Hindi ko man natapos ang isang kabanata, pero kahit paano ay umusad.

 

 

 

Saturday, March 28, 2026

My Journal - May 2009

May 1, 2009

At 6 o’ clock, I was already wide awake. I just stayed on the bed until 7:30. Then I washed Hanna’s clothes.

 

When the couple woke up, uneasiness started to fill my entirety. I had nothing to do. The yard was still clean. There was no hugasan in the kitchen. So, Hanna and I took a walk around the garden until Jano directed me to do marketing at past 9 am.

 

Mj regarded Hanna through text. I told her, “Mbuti nman. Msaya cia kc and2 c Courtney.” She seems fine today compared last night.

 

Past 12 noon, I tend Hanna to sleep. I was fanning her while she was sleeping and while she does, I was exercising. I was determined to gain weight.

 

Before 8 pm. Aileen texted me. She said that they were already in Manila since yesterday at 6 pm. She also asked me if I knew a clinic, where her swollen and reddish eye could be checked up. I asked few questions and found out that she has already applied Eye Mo on it, which whitened her eye. Thus I advised her to stop using that. I also told her the location of EAMC.

 

 

 

May 2, 2009

At seven, I was already exercising. I did it while Hanna was sleeping. The couple was already awake at that time.

 

Nine, I discovered that the cashew trees downhill have ripe fruits already. There were fallen fruits on the ground. Thus after preparing the ingredients of my menu, I went downhill. I picked cashew seeds. I also dis some cutting of weeds. It was until past 10 am.

 

While I was cooking, Marlene “Cute” Quobe texted me. She first asked my whereabout and about my schooling. Then she opened up about Tina Sus’ arrival on May 6 from Dubai and their plan of jamming. She invited me. I first thought that it would be held in Bulan. But when I have learned that it would take place here in Manila, I immediately say, “Oo ba.”

 

This is the second invitation. First was Sheryl’s. The third invitations should come from the OFW herself because she’s the one who would host the bonding, though I am not sure if I could join them. I am so willing to see them.

 

One pm, when Hanna declined to sleep, I went downhill again to pursue cutting weeds. I did it in one hour. I was almost done clearing the underneath of the cashew trees.

 

 

 

May 3, 2009

I exercised again at seven. Hanna was still sleeping when I was doing it. She woke up at past 8.

 

After having coffee and bread, I went downhill to pick cashew seeds. But when I got there, I was disappointed to see almost no fallen cashew fruits on the ground. Thus I pulled out some cassavas near the trees. I have collected almost two kilograms of them since yesterday. I decided to give it to my in-laws today.

 

Past nine. My cousin, Klyn, notified me that LET result was in the internet already. She passed but she forget to look for my name on the list. Later I texted Tina, Padi Glenn, and Ate Salve. They don’t reply.

 

I have learned from Ate Che that Bulan has no electric service to date. So she could not look for the LET result in the net.

 

I was very excited to know the result. At the same time, It gives me nervousness.

 

At past 1 pm, Hanna and I left Bautista. I was supposed to leave at 5 pm, but because Gie was watching ABS-CBN’s tv program, instead of GMA’s, which was the fight of Manny Pacquiao and Ricky Hatton was about to be shown. I wanted to see how Pacman knocks out Hitman.

 

When I got to my in-laws’ house, the fight was about to start. I was overwhelmed to the fight.

 

I texted Klyn at past 2 pm. I said, “Cousin, nklmutan u b tlga tingnan ang name q sa internet o nhi2ya u lng sbhin n d aq pumasa?”

 

She did not reply. Silence means yes, but I was still hoping I passed the licensure. I wanted to start my teaching career this June. I would be less confident to apply if I failed the exam.

 

Mj insisted that I should stay tonight here in my in-laws’ house. After her long litany, I made decision. I would sleep over here this night.

 

 

 

May 4, 2009

Past 5 am, I woke up. Mj treated me coffee after that I left to Sauyo, Novaliches. Mama was not yet ready when I got there. But she’s expecting my arrival.

 

Lola Alice gave us P300. She wanted us to hire taxi cab in going to East Avenue Medical Center. Auntie Vangie might be disappointed, but I understand Lola’s situation. I was thankful for that iota amount.

 

Past 8:30, we were already at the eye center. We waited again. But that time, it’s worth it because corneal transplant was already scheduled on May 6.

 

After few instructions, we were disposed. It was past eleven o’ clock. We immediately went to Auntie Vangie’s house, without texting her. I just did when we got there.

 

Ayen accommodated us. Our arrival was unexpected. Thus she was not prepared. But it was okay. At least our hunger was satisfied, as well as, our thirst.

 

It was past 1:30 pm when Auntie Vangie replied. She permitted me to leave Mama there. She also asked if Lola Alice and Auntie Belen gave financial support. I told her the truth. She did not reply.

 

Jano came in at past 2 pm. It was after I texted him. He just dropped by to see Mama.

 

I texted Taiwan and Flor Rhina, too at past 1 pm. I asked them if they could be at PGH (Eye Center) to get the cornea there. They did not respond.

 

Past 2 pm, Jano and I left Mama.

 

I got to my in-laws’ house at past 3 pm. They were already about to go to Calove’s house to attend Sam’s 3rd birthday. I would join, too. This is one of the reasons why I left Mama. The first is ‘I wanted Auntie Vangie and Mama have a talk on twosome.’

 

Four-thirty-two o’ clock, Ate Che sent this to me: “Congratz! Kaw lng pasado, Froi…”

 

At first, I did not believe her. Thus I replied, “Joke lng b yn?”

 

She confirmed that it’s true. I was so glad! I thanked God. I almost cry for joy. Mj was so happy, as well.

 

We were already at Calove’s residence when Tina congratulated me. And we were eating when Mj announced to them that I passed the LET. I was so happy!

 

 

 

May 5, 2009

Six am, I was awakened by Mj. She treated me with coffee while I was dressing up. Then I left after 15 minutes. Past 7:30 when I reached Auntie Vangie’s house. After 30 minutes, Tito Rey and Auntie Vangie saw me. We conversed while having breakfast. One of our topics was about teaching. It was when Mama announced to them that I passed the licensure exam. The couple shook hand with me.

 

After helping Mama in her preparations and her personal hygiene, we were ready to leave to EAMC. It was past 10 am when the vehicle driven by Paul C geared forward.

 

On the way to EAMC, Auntie Vangie was talking with me and Mama. She also gave the money (P10,000+). She promised that she would make a way to make it P20K.

 

It was already 12 noon when Mama and I were taking our meals, packed by Ayen. We were admitted at Room 661.

 

While eating, I was replying to Auntie Vangie’s and Jano’s queries. I told them that we’re okay even though we were in a ward. The nurses were accommodating.

 

While working for Mama’s urinalysis, I was replying Happy’s text messages. She has known my examination success, when she asked if I already took LET.

 

Later I was purchasing the prescriptions. It was very hard because EAMC Pharmacy offers limited medical and surgical materials. Thus, I had to buy in other drugstore.

 

I looked for Mercury. I did it fast and tirelessly. I walked and walked until I decided to go to Cubao. There I inquired in five Mercury drugstores, but they, to, offer limited supplies. Good thing, Mercury clerk suggested me to go to Bambang (Manila).

 

I texted Jano. I told him to do the purchasing because I did not know how to get there. But I was forced to do it myself after his instruction.

 

Easily I found Bambang. But then again, they lacked supplies. I haven’t purchased 3 items. Thus I texted Dr. Gay-ya. She replied and she told me to go back to the hospital. So I did.

 

On the way to EAMC, I texted Mj. I instructed her on what she should do and prepare. I also told her that Jano would drop by to give her the P5k for Mama.

 

Auntie Vangie regarded our state again at 8:30. We were, at that time, starving because the doctor told Mama to wait for his instructions. But I had to but food at 9 pm. I could not bear the hunger anymore.

 

Tina, though congratulated me already yesterday, says ‘We’re so proud of you! You deserved it!”

 

Padi Glenn and Fortin congratulated me, too this morning.

 

I can’t sleep, though I was tired, maybe because it was noisy. From time to time, nurses were coming in to check the patients.

 

I tried to close my eyes after taking a bath. But I failed. I also read tabloid and answer puzzles. I still failed.

 

 

 

May 6, 2009

Three am, I fed Mama. And it was 4 am when I fell asleep. Five o’ clock when I got up to treat Mama her breakfast. I also ate mine.

 

After that, I started doing preparations. I also texted Mj. She was already preapring to leave Antipolo. And at past 7 am, I was waiting for them in the highway.

 

Seven-thirty, my mag-ina— Mj and Hanna arrived. We immediately dined at the carinderia. It was before Mj looked for Mama’s ward and before I went at the Eye Center to see Dr. Gay-ya for instruction.

 

Past 8, I was on the trip to Taft, manila. Hanna was with me. She was not allowed to enter the hospital. Like other kids, whose ages are under 12.

 

It was very hard to walk with a shoulder bag, with a daughter on my arm, and with a styro box on my other hand. If only I knew that I would bring a box… I thought I could carry the cornea on my palm. However, I still went on until we arrived at EAMC safely and with the cornea.

 

I was exhausted when I submitted the cornea to the Optha doctors. Yet I was glad that I arrived on time and that there’s no any damage happened to the styro box, containing the cornea.

 

We, except Mama, take lunch at the carinderia. My strength came back again. However I had to return one item to Mercury Drugstore-Cubao because it was not needed anymore. Hanna was with me again.

 

I was doing it fast because I wanted to see Mama before she was taken to the emergency room. I did a semi-run walking.

 

Ten minutes before two, I was already helping the nurses, who are attending Mama. I have to assist Mama in undressing her clothes.

 

Mj took Hanna. They were outside the hospital.

 

Past two, I started to get nervous. I prayed. And it was gone. Then I texted Auntie Vangie, Jano, and Taiwan. I wanted them to pray also.

 

I waited in the ER’s lobby at 3 pm. After a long wait, attendant advised me to stay in our ward because the operation would last for many hours.

 

I was about to sleep when a prescription was handed down to me. Thus, I was forced to go outside and buy the needed medicines.

 

After that, Mj and I were trying to enter the hospital. We looked for chances. We waited for visit hour until we have made an illegal entry at past 4 pm. However in the second floor, the big security guard angrily stopped us. It made a little scandal. I reasoned out. I told him that he has bias. I saw children under 12 years old, who has entered the premise yesterday. Why not my daughter, who is just going to visit a patient at the eye department ward?

 

I was very sad. I almost cried. I pity Mj and Hanna. I did not want them to go home yet because I knew she was tired and she was feeling dizzy. Besides it was very hot outside.

 

I was waving my hand while I saw them leaving EAMC. I knew Mj was very sad, as well, but we cannot do anything, but to follow the rule.

 

Past five, I took a rest. I have got only 1 hour sleep last night, so I fell asleep early on Mama’s bed. I got up at 6.

 

At that time, I was worried that Mama was still at the ER. I notified Jano, Auntie Vangie, and others. They were worried, as well.

 

Before seven, Mama was already at the Recovery Room. It was a successful operation. Dr. Jaca and Dr. Paez were two of the doctors, who assisted D. Nepomuceno in operating Mama. I met them at the elevator area, where Dr. Jaca confirmed that the operation has been okay. I thanked them.

 

While texting or replying to Daba, Gleazy, Aila, and others’ text messages, I was working for the purchase of Mama’s prescriptions.

 

Daba and Gleazy have learned about my success in licensure examination. They both wowed on me. Gleazy kept on praising me, but I kept humble. Daba told me about alumni homecoming. We were supposed to have a meeting on Sunday. She also wanted me to become the next overall alimni president. I disagree because I have no career yet. But she says, “Atog kw an pag-asa pa cn alumni. Kya dko2 an tiwala q saimu.”

 

Ten, I stopped texting. I started to take personal hygiene works. I also faced Mama’s needs. Then at 12 midnight, I began catching sleep on the vacant bed.

 

 

 

May 7, 2009

I had a nice sleep, though I woke up twice to attend to Mama’s needs and demands.

 

Mama was vomiting. I was afraid that she has complications. Good thing, nurses were very helpful. They assisted me.

 

Nine-thirty, Diyang asked if I passed the LET. I told her the truth. She congratulated me.

 

Past 10, Mama and I were in the Opthalmology Room. She was being checked up. She vomited there. Thus she was given anti-vomit injection, which gave her relief. I also had a lessened task.

 

I was glad when Mama could see my silhouette. She also cried for joy.

 

Past 12 noon, we went back to our ward to have lunch. Mama was exhausted, but she was quite better now, though we were forced to come back at the Eye Center at 2 pm. We still did.

 

It was past 4 when we returned to our ward. And without further ado, I left Mama. I exchanged the unused injection vial to our items. I also returned the dextrose that was not used.

 

I was exhausted. I never had a chance to take a seat for a long hour. I was not yet finished when Auntie Vangie texted me. She would be here to visit Mama.

 

I met her at the elevator area. She brought us Mc Do food. She also hand-carried Auntie Belen’s letter with P2K cash for Mama. She conversed with us for about one hour.

 

I was having my dinner when Ate Celinne texted me. She invited me to her son’s 7th birthday. I told her my whereabout and I apologized. I wanted to join, but I could not.

 

Andy, my co-watcher, approached me at past 9 pm. I was then writing this journal entry. He thought I was writing on a diary. Later we have a nice conversation that leads to a suggestion of encoding my writings on a blog site. It is new to me, yet it is interesting. We exchanged numbers, hoping someday he could help me earn money through blogging.

 

I stopped writing just to show him that I am interested to what he is saying. However our conversation was hindered by the arrival of his girlfriend. Thus, I took a rest. I easily fell asleep.

 

 

 

 

May 8, 2009

I had a nice sleep though I woke up many times every 2 hours for Mama’s eye drops. It was quarter to six when I was awakened by her.

 

Very early at 8 am, we were already at the Eye Center. It was past 4 pm, when we were disposed. It was a very anxious waiting that only leads to disappointment. I thought we were going to be discharged today. But we still have to stay tonight for another checkup tomorrow. I told it to Auntie Vangie and Jano.

 

Past 12 noon, Caroline congratulated me. She has learned the news from Padi Glenn. She was texting me since yesterday. She was asking me about how to file in LET and what are the requirements and application procedure.

 

Eight-thirty, Flor texted me. She regarded Mama. Then she told me that she was going home tomorrow because their employer was not waging them. I pitied her and asked her whereabout, so that I could fetch her even tonight. She just did not reply.

 

 

 

May 9, 2009

Mama and I prepared ourselves early for her checkup. At 8 am, we were already at the Eye Center. The checkup was very fast because we were only three. I mean, they were only three patients in the Eo/Cornea Department. Dr. Jaca, Dr. Paez, and Dr. Gay-ya devoted their time even though it was Saturday.

 

Past 9, we were done at the ED Dept. I then worked for Mama’s total discharge to that hospital. First I requested for the total bill. I was surprised when I saw it. It amounted to P8,900+.

 

While looking for the Medical Social Service, I notified Auntie Vangie. I know she would give additional money. I also notified Jano and Mj, though I knew they could not help financially.

 

I fell in lines three times before I have completed the payment of bill. It was past two when I fetched Mama and our things. That time, Auntie Vangie has been notified by me. She also told us to commute—ride on a taxi through their house because there were no available driver to get us. Tito Rey, when he brought the P2,000 cash at the EAMC at 11:45 am, was about to fetch us. But due to lunch break, I could not able to make it so fast. He just left afterwards.

 

At 3 pm, we were on a taxi to Tandang Sora already.

 

Auntie Vangie was glad to see Mama and to know that the latter could now see. She also acknowledged my effort.

 

While we were eating, we were conversing. I could see Auntie Vangie’s happiness from the success of Mama’s corneal transplant. Her financial help was worth it.

 

Instead of taking sleep, Mama and I conversed with Ayen. She enjoyed talking with us. As the result, she gave me used clothes. It was because Mama asked her to give me. I knew she was just paying gratitude.

 

While having merienda, Mama and I were relating our experiences to Ayen and Auntie Vangie. They enjoyed our stories and anecdotes. I told them that I have learned a lot and I have been very vocal because of Mama’s blindness.

 

Mama related also about her feelings that the doctors in ED/Cornea Department were flirting with me. I corrected her. I instead called and termed it as ‘attachment.’ The ophtalmologists of Eye Center are all attached to their patients and even with the watchers.

 

I related to them how the doctors are treating me and how they have learned about my profession.

 

Past six, I left Auntie Vangie’s house. I was going to Rancho.

 

It was 7:30 when I reached my in-laws’ house. I missed my kids so much. They surely missed me, too, though they could not say it.

 

 

 

May 10, 2009

Before seven, I texted all the mothers who have mobile numbers on my phonebook. I simply greeted them “Happy Mothers’ Day!” Ate Quennie thanked me immediately. Some replied late. Some did not.

 

One of the late response was Ate Celinne. She also updated me about the party that was attended by our friends. She hoped I was there. Then she congratulated me for passing the LET.

 

Auntie Emole also responded late, but her text message was truthful. She wanted to see Mama.

 

Before 2 pm, Mama and I left to Sta. Lucia East Grand Mall. I bought a brand new N6300 cellphone. The money I used in purchasing it was the amount I have saved from Mama’s hospitalization/operation. It could also be categorized a ‘kickback.’ Thus I have to keep the newly purchased mobile phone to my family, especially to Jano. If only he did not contribute P5,000 on the budget, I could flaunt it on him.

 

It was 4 pm when we got home. I excitedly discovered the features of my new phone. I found it nice. However the charger was not fit. I have to exchange it tomorrow. Karma, it may be…

 

Pardon me, oh, Lord.

 

 

 

May 11, 2009

Past seven, I left Rancho. I arrived very early at the eye center. I just waited there for so long. It was before eleven when Mama was dropped off by Auntie Vangie.

 

Mama was accommodated immediately, but it lasted for almost two hours. I was fretful due to hunger and anxiety.

 

I exchanged the defective mobile phone that I newly purchased yesterday. It was not charging. Good thing about it, though the item was not a brand new one, was I could show it to Jano. He would not think that I bought it. I would just fabricate a bit.

 

Before three, we were already home. Flor was there, but there’s no food. We instead eat our ‘dala’—hopia. I missed my stay in the hospital.

 

Three-thirty I went downhill and picked cashew seeds. I have only gathered few. It’s because there were intruders, who did the picking-up. They also spoiled the unripe fruits.

 

I took a nap before 5:45 pm.

 

Amy congratulated me this afternoon. She saw the LET result in the internet. She was very glad for me. She says, “Nangigirabo ako.”

 

Mj texed me at 6:30. She says, “Oi, pg free k sunduin u c hnna, inaaway lng d2.”

 

I said I could not do it because I would still be occupied by Mama’s checkup. I said, “Awayin u rn ang umaaway s knya… Bkt hindi u mbantayan?” I got mad. I also pitied Hanna. But I could do nothing about it. She must learn how to depend our children and fight for their rights.

 

Before 11 pm, I was awakened by Carla Geoca’s text message. It has been a long time since she last texted me. Thus, even though I was so sleepy, I replied to her. But I could not make it for the second time.

 

 

 

May 12, 2009

Jano secretly told me about what happened to Tito Sam this morning. He did not want me to tell it to Mama because it might harm her newly operated left eye.

 

I did not say anything. I knew why it happened to Tito Sam. However, though, I considered it a karma, I still felt sad.

 

If only Flor did not give hints. I would not tell the truth to Mama. It was past eleven when she persisted. I was forced to tell it. I just reminded her that crying might harm her.

 

I asked Divina what they have conferred about in the alumni meeting. She said that it was postponed. Then she congratulated me again for passing the LET. It was indeed confirmed according to our classmate—Jocelyn Tamboong, who failed the exam.

 

After thanking her. I told her that I did not know how to start my career. And though, she responded late, it was worth it. That, she says, “Don’t worry mkkpgcmula k rin nyan. Pg wui u d2 ipakila2 lta s principal s skul jst n case my plan u mg aply d2.”

 

I was so glad to hear that. It reflected on my reply. I assured her that I really wanted to teach in Bulan. And she repeated the help she wanted to give me.

 

Diyang came in at past 12 noon. She thought Mama did not know yet about the bad news. Later we talked about it. She’s still considering it as the Antolin’s form of revenge. But in my mind, I believe it was a lesson to be learned.

 

Past 4 pm, I went downhill to collect cashew seeds. I did it for almost 30 minutes.

 

Past 5 pm, Ate Quennie phoned on me. She asked about the incident and Tito Sam. I tried to answer her queries though I have no idea. Thus, to divert the conversation, I asked her about them. I have learned about the terrible flood caused by the typhoon ‘Dante.’ Later I announced that I passed the licensure exam. She was so happy. I could hear it, as well as Papay Benson and Aileen.

 

 

 

May 13, 2009

Mama and I left to East Avenue at past 6:30. We arrived there early, but we waited too long. I thought we could go home early, but at 12 noon, we were still there.

 

Because of Dr. Jara’s joke that if Mama’s yet got infection due to her sticky eyelids, I would be banned in that center, I have hurt Mama’s feelings. It was when I answered “Pabor po iyan sa akin para iba naman makasama dito ni Mama.”

 

Mama told me later that it was the second time I have hurt her. The first time was when she wasn’t yet operated. According to her, she cried.

 

Later she told me that I must start saving for my fare in going to Bulan. I knew it was interconnected to my word “Pabor…” She also wanted to pay me for my sacrifice.

 

It was past 5 pm when we were disposed at the EAMC. We were scheduled to go back on May 20. Thus I decided to fetch Hanna. Mama agreed on my idea. So I left her first near Jollibee-Cogeo. It was past 7 when I got to my in-laws’ house. Hanna was already ready.

 

Bacause of Mama’s money (or Taiwan’s help for Mama), I could buy Hanna milk and Zildjian’s diaper and pasalubong. Though I do not have income, I could provide the needs of my children. It was maybe because God blesses me always.

 

It was minutes to eight when we got home. I was exhausted. But I could still reply to Auntie Leny, Ate Quennie and others.

 

Auntie Leny asked me about Mama. After telling her about Mama, I opened up about Tito Sam’s hospitalization. But I told her that my knowledge was limited. I also explained it to Ate Quennie. However later I texted Auntie Vangie. She replied late, but she gave me the info I needed. Thus I have updated Auntie Leny.

 

 

 

May 14, 2009

I was doing laundry at past 6 am. Before I finished it, I have done other things like cleaning the bathroom and watering the plants. It was past 8:30 when I took breakfast. I collected cashew seeds, also, at the middle of my laundry.

 

After Auntie Vangie asked how or who notified Papay Benson about what happened to Tito Sam. She asked “Ncmulan u n b maghnap ng job o uuwi p u s Bulan pra s requirements at klan u uuwi kng skali Klngan nga u umuwi?”

 

I said I could leave to apply because of Mama and she permitted me to go to Bulan on June.

 

I wondered why she did not reply. However, at 6 pm, she texted me. She asked, “Kng s Juune p u uuwi s Bulan pasukan n un bka huli na hind n u mtnggap s plagay u?”

 

I explained my plan and why I have to go to Bulan soon. I included the terms ranking, DepEd, Legazpi, and demo. I showed and assured her that I was determined to get a teaching job in Bulan for my family and for those who believed in me and helped me.

 

She wished and hoped for my success and her last words are “Hope so! Thank u too 4 being caring 2 ur Mama. God bless u!”

 

 

 

 

May 15, 2009

Before I went downhill to collect cashew seeds, Randy Calampiano texted me. He asked me if I already have a job. Later we were talking about the teaching job we talked about before. He then wanted me to pass TOR and PRC certification that I passed the 2009 LET. He also demanded me to apply today. But I could not do it this day since I have no requirements yet. Besides I decided to go to Bulan this June. If I had that teaching job in his school, I might not find a teaching career in Bulan as early as I want. Thus I just told him that I would work for my papers first. He said okay.

 

Diyang came in before we took our lunch. She talked about several things. Mama and I accommodated her singsong, while she enjoyed our words. Her presence postponed our sleeping time. We just did it when she left at two. However, minutes after her departure, Auntie Belen arrived. My sleep was distracted. I just pretended I was sleeping until Hanna woke up.

 

Auntie Belen was here to meet Tito Sam, who was just discharged from being confined in the hospital. She also visited Mama.

 

 

 

May 16, 2009

I could not sleep tightly after I got up to pee at 6 am. Mama was already awake. She needed my service, thus I decided to wake up. Later I fried the baloney, the ‘dinaing na bangus,’ and the leftover rice for our breakfast.

 

Healthy breakfast started my day! I then found myself doing gardenworks.

 

Past 9 am, Mj texed me. She says, “My plano k p b tmira sa Polot? Sabi kc T.Jay bbgyan nya q.”

 

Alas! I have no load. I could not tell her my answer that my plan is still the same. She did not know yet that on June I would be leaving to Bulan to start my career-finding.

 

Quarter to 1 pm, Randy texted me. “Mg report kna Monday 7 am.”

 

I did not know how to tell him that I do not want the job he’s giving me anymore. I cannot afford to turn his effort into nothing. But I have to tell the truth.

 

 

 

 

May 17, 2009

We were watching tv when Jano and his mag-ina came in. My day was a disaster! I could not move freely even when Taiwan and Yoshimi arrived at 10:30 am.

 

Three pm, I texted Randy. I apologized for I could not pursue job application in the school, where he teachers. However at 9 pm, he told me to pass TOR first. I explained my point and my plan. He also did. I did not know if he’s concerned or what. All I knew is he has a point. I must gain experience first. Thus I told him “Pg ngbago isip qm txt n lng kta uli. D p nman cguro huli ang lhat. Nggukuhan p kc aq ngaun e. Dgdg p ang pressure ng pmilya q. Gsto q rn mgwork s private pra mksuporta… Bhla n… hnda q muna  mga reqremnts q.”

 

This thought made me sleepless. I did not know what to do. I asked God to help me decide.

 

 

 

May 18, 2009

Past 7 am, I texted Ate Che. I said,  “Ate Che, ngugukuhan aq. Bka kaw n ang mkksagot s mga tanong q. Kc d q alam kung pwd n aq mgpa-ranking kht wla p xperience at khit wlang PT… My ng-advice skn n mg2ro dw mna aq s prvate suppsd 2 b, June aq uwi ng Bulan.”

 

Here’s her reply: “Kung s pwde, pwedeng pwde k n mgparanking ung nga lng talo k ng my mga xperience. Ung PT mnsan hinhnap miinsan dri. Atin lng 2 ha actually xperience can be made by dose authorize person. Un kung my kilala k at mppakiusapan u. Mggawan k xperience from 1-5 yrs. Oks n un. Submission n yta dis week. June 5 interview. Un ang dating steps n alam q. Dnt know now. Wat district are u planning 2 apply? North or South?” Then she gave me advice—a safe advice, after I asked her: “Kung ako ikaw, apply ako diyan. If my pera ako pauwi apply ako d2. Oh di lhat ng opportunity ala lumampas. Diskarte lng yan. F pareho 2mawag. Kung san gganda future q di don ako. Je je je.”

 

I then told her what Divina told me before. Her answer did not satisfy me. I wanted more opinions. Thus I texted Ate Quennie. It was the same question. But before she could reply, Daba’s response that she has not sent me last night, arrived. She gave me the schedule of submission of papers and interview. I was not able to reply because I ran out of load.

 

I consulted Mama about my problem. I told her that Randy was persisting me to submit requirements. She says, “Ikaw ang bahala.” I still did not know what to do.

 

Ate Quennie’s responses arrived at 2:20 pm, when I did not have load. She says:

 

1.       “Mas mabuti sna kng nkaparank u na while waiting. Pwd kwa ng iba. Kya lang tpos n sked ng ranking.”

2.       “Kya teach u muna sa private pra my points u s teaching exp.”

3.       Bsta don’t wori anytime any wer u can teach. Asikasuhin u lng license.”

4.       “Submision of application s March. Demo, interview, exam English proficiency s April. Result May or June.”

5.       “Ipon k rin cert s mga cminars attend u.”

At   8 pm, Mj and I text-conversed. We talked about my plan. She agreed upon it. But I assured her that it would be for good.

 

 

 

May 19, 2009

My upper back was aching when I got up. Thus, I did not go downhill to pick out cashew seeds. I just did some household chores. It was 2 pm when I did.

 

The proceeds of my cashew seeds would be used for my fare to Bulan. I was worrying that I might not make even P500 sales. I have to have more than that amount because I will pay Kuya Bambi for the pants he sold on me.

 

 

 

May 20, 2009

Before seven, Mama, Hanna, and I left home. Mama decided to ride a jeep to Anonas alone while I sent Hanna home.

 

I missed Zildjian, however I could not spend long hour in my in-laws’ house. I just kissed and cuddled him. He wanted to come with me when I was about to leave. So he was crying when I did.

 

It was nine when we reached EAMC and 10 am when we were called to enter the eye center. Immediately after having a watcher’s pass, I went to Quezon City Hall Post office. I mailed something about Mama’s receipt for cornea from the eye center.

 

I was surprised when Mama was discharged early at 12 noon. It maybe because the doctors were gladdened to see her eye’s improvement.

 

Before two, we were home. I was very sleepy and tired, thus, after doing eye drop ritual to Mama I tried to take a nap. I failed, however, to catch sleep because Flor and Darryl had a noisy conversation.

 

Three, I went downhill and picked out cashew seeds.

 

It was 7:30 pm when I replied to Tina’s text. After exchanges of regards, she opened up about her breast cyst. I gave her assurance that she would be healed by God.

 

 

 

May 21, 2009After texting Christian Garilao and asking him if there’s a hiring in RRS marketing, where he’s working, Randy texted me. He insisted again that I must teach first in a private school. At first, I objected. I told him my decision. I also told him my worry that my salary would only be spent for boarding house. He said something that made me agree.

 

Before 4 pm, I left to rancho. I typed my resume at 6 pm.

 

 

 

May 22, 2009

At 5:30 am, I left to Taguig. Through texting with Randy, I found the Good Shepherd Academy of Taguig, Inc. at 8 am. Good thing, he is a fast texter. I never had hard time looking for the place.

 

Randy is very accommodating. He treated me coffee and bread, while I was answering the written essay examination. Then he oriented me about the job and the institution.

 

I also made lesson plans in Mathematics.

 

I had no nervousness in my body while I was waiting for the school owner’s arrival. However, when she came in, I started to shiver. She was with her brother and friend of his brother, who are both police officers. They were going to witness my demo teaching.

 

The owner interviewed me first. Then my demo started. That time, my body was quaking so hardly. I almost lost my breath even during I was doing my introduction. I was trembling, as if, I have not experienced yet a demonstration teaching before. The truth is it is my first time to teach children while observers are watching and listening. I was like in hot pan. I could hardly talk. I also tottered many times. Then I got mistaken in giving instructions.

 

These flaws were written by the observers on their comment papers. But they were all constructive criticisms, for me. The owner explained it to me, too, that I must not be offended.

 

At past 3:30, Ma’am Myra, one of the owners, instructed me about my work. I was hired pala. I was very glad even though I had many flaws in demonstration I have impressed the owners by my answers in essay test.

 

Ma’am Myra says, “Swak na swak sa panlasa.” She has given those questions to the applicants, but my answers were the most appropriate responses.

 

I was very proud of myself. I also learned from that nerve-cracking job application.

 

Before the owner left. I have seen her kindness. She likes me, as an applicant and as her new employee. She told me also that I would be given somebody to be tutored, so that it could help to my finances.

 

I stayed for many hours after Ma’am Myra left. I talked to Sir Randy about my plan of going to Bulan first, since June 15 is the resume of the classes. He permitted me after his few objections.

 

I conversed also with a summer math teacher there. His being a UP student interests me, since it was my frustration. I told him or asked him that if I need an answer for my Math problem, I would approach him. He agreed but he humbled himself.

 

At five, I left GSATI with happiness in my heart. I considered it a success because job application I have been through was not easy. I was deliberately evaluated.

 

On the way home, I texted Epr about my new job. He’s so happy, as well. 

 

Later I told Auntie Vangie about it. She greeted me. Then she asked how much my salary would be. I said P4,000, though I’m not sure if I could receive it. It is still conditional. However I was hopeful that O could get it.

 

I took Auntie Vangie’s point of view about my salary, free lodging, and tutorial opportunities. She says, “Ok na ok.”

 

Then I told her about my plan of going to Bulan. Thus she has had a chance to tell me about her need of new housemaid. I promised immediately to look for her new maid. Good thing is she would give me fare.

 

While I was on the trip, my wisdom tooth, head, and body were aching. When I could not take the pain anymore, I took Gardan 500 at Pasig Palengke.

 

I got home at past 8 pm. I gladly related my experience and my success to Mj. I think, she also was gladdened of it. Nanay was there, as well. I hoped, she felt the same way, too.

 

At past 10 pm, I took another pain reliever to heal my toothache.

 

 

 

 

May 23, 2009

At 5 am, I was already wide awake. I spent almost 2 and a half hours thinking. I thought of my trip to Bulan. I made decisions and plans.

 

At past nine, I left Rancho. Zildjian was crying when I went away. He wanted to come with me. I also wanted to, but he would just cry when he misses Mj.

 

I decided to stay in Bautista because the outing was moved on Monday. I did not like to stay for a long time with my in-laws.

 

When I got home, Auntie Belen, Kuya Ijet and their maid were in the compound. They have learned about my newly-found job. Mama related it to them. As usual, she’s proud of me.

 

Auntie Belen advise me to improve my personality. Mama thought that it’s my physical that Auntie was talking about. It is the way I communicate pala. Thus Mama told her that I already a vocal person due to our lakad in the eye center or EAMC.

 

At past 12 noon, I texted Ate Quennie. I told her about my new job. She just did not reply. But I knew she’s happy for me.

 

Later, Aprilroz and I conversed through texting. She has learned, as well, about my new job. Jokingly, she demanded for blowout. I also kid her.

 

When Jano and Die arrived, the former immediately asked if I really have a new job as a teacher. Then he asked for my salary. At first, be belittled it. But when he has learned that I would do it just for experience’s sake, he changed his attitude. I made him understand that I was taking as a preparation for my career in a public school.

 

 

 

May 24, 2009

I got up early to charge the battery of my phone and to reply JayR’s text message. I asked him if he’s living in Bicutan. Then I told him about mu new job. I could have a neighbor while I am teaching in Taguig.

 

While doing laundry, Daba and I were texting each other. We first talked about the alumni homecoming. I have learned that there’s still no final program and activities made. Then we talked about my possibility of being hired in a public school. She’s so willing to help me. She’s also complimented me twice. She’s looking forward to being my co-teacher. So do I.

 

It was past 10 am when I finished washing. Later I started cooking.

 

Auntie Belen and Kuya Eric were here today. I conversed with the latter. He asked me about my new job, since he knew it. I could see his interest in teaching. I could feel that he has given me high level of respect, now that I am a degree holder and about to have a license.

 

He also mingled with us—Flor and I—in playing cards.

 

At six pm, when Auntie Belen and Kuya Eric went back home, I had a chance to converse with Ate Donna. We have had a nice, dynamic conversation. I have learned from her stories. And I was sure I have imparted some of my life stories, as well.

 

Ate Che texted me again at past 7:30 pm. She was insisting that I must treat them. I kid her. I told her that I postponed my trip to Bulan. However after many text message exchanges I was forced to ask her, “Inuman o kainan?”

 

She never chose one. She says, “Whatever, basta libre.”

 

After our text-conversation, I started to think of money to enable me to treat them on May 30.

 

Mj wanted me to be there at their house tonight, but I could not leave because I did not know if the outing will be realized tomorrow. I just notified her of my stay here in Bautista.

 

 

 

May 25, 2009

Though I had lack of sleep, I still got up early. I did not know why I could not sleep long and tight. All I knew was my tooth was aching.

 

At 8 am, Mj confirmed that the outing will be held tomorrow morning. So I have to be in Rancho today.

 

Before I left Bautista, I made sure that Mama is okay. She also suggested that we instead see each other at St. Joseph on Wednesday. She’s going to practice commuting alone.

 

At past seven, I was already at my in-laws’ house. Later, randy texted me—asking my where-about. I knew, he just checking if I was really interested to work at GSATI. If he only knew. I was very excited. In fact. I thought of it last night. I was imagining that I was teaching the children already.

 

 

 

May 26, 2009

At six am, I was also wide awake. Everybody was preparing for the family outing today. However, I did nothing. I just stayed on bed.

 

At 8:30 am, we were all at JamesVille Resort. The place is so nice and very private. The kiddie pools enticed the children. Hanna swam immediately, while Zildjian was afraid to do so. However he did after a while.

 

I took a plunge on the pool after lunch. I was half-naked. I just stayed there until no one was watching me. I was ashamed of my body.

 

I enjoyed the pool swimming. Since Zildjian was born, it was the very first time that we join outing altogether. It was great! I was sure my kids could not forget this day.

 

Aileen asked through text when I will go back to Bulan. I told her that I wanted to be there before town fiesta, but the problem is the fare.

 

 

 

 

May 27, 2009

At 5 am, I was awakened by my alarm. However it was 5:30 when Mj got up to make hot coffee for me. And it was 3:45 when I left to Anonas.

 

I started waiting for Mama at 6:30 am. Flor notified me that Mama left Bautista at 5:30 am. Time passed by, but Mama did not arrive yet. Thus it worried me. The doctors might get angry again if we arrive late.

 

At nine, I decided to go to East Avenue Medical Center. I believed Mama was there because my heart was not pumping hard. I knew she is safe and she just wanted to get the lowest number of the registration for checkup queue, so that she would be checked up early.

 

Before 10, I was already seen Mama. I felt relief seeing her. And since she’s safe and kicking, I left to SFDM. I just gave her P100 for food.

 

In Bodino, I waited for almost 2 hours to Auntie Vangie’s arrival. While waiting, I skimmed some magazines in the office. Ate Nelia was there, too.

 

When my aunt came, she handed me P2,000 in all. The P1,000 is for me and the other is for the maid I could hire.

 

Then after lunch, I talked with Ate April a bit, as well as with the finishing girls, such as Rachie, Abeng, and Ate Nellie. They have learned for the first time that I was a board passer and that I am about to be a teacher in a private school in Taguig in June.

 

Past 0ne, I left the garments factory. I got to the eye center before 2 pm. Mama was still waiting for her schedule for the next checkup.

 

Past two, we left EAMC with the new schedule. I told Mama while we were on the way home that Auntie Vangie did not give her money. But I was given. I explained to her my need of financial, which she understood. I bought her milk and biscuits, and gave her fare.

 

I hailed a PUJ for her before I went to Cubao. I then uttered prayer for Mama’s safe trip going home.

 

At four pm, the bus, where I was riding moved forward.

 

 

 

 

May 28, 2009

At past 7 am, I got to Papay Benson’s house. Everybody was surprised seeing me. I hoped they got excited to have me for almost two weeks.

 

After revealing them the reason of my presence, I conversed with Boboy and Skye. I also notified Daba and asked her when we must meet for the alumni homecoming activities. She said on June 7.

 

Boboy and I did marketing at 9:30. It was after I mounted ‘Wanted’ banner. I also talked with Celoy so that he could notify LenLen about the job vacancy.

 

I helped in frying fish. Ate Jennilyn did the cooking of our lunch.

 

Later I conversed with Mj and Ate Che. The latter wanted me to treat them tomorrow instead on May 30. But I did not promise her. I just gave her hope that I was eager to treat them by telling her about my search for four housemaids.

 

At past 5, I went to Bulasu. I talked with Ate Quennie about PRC. I inquired about how to get the important papers at PRC. And what are the steps in being a permanent teacher in a public school. We also talked about related things.

 

I spent almost 3 hours conversing with her. I ate dinner there. I left at 8 pm because I wanted to join RGCC Alumni Homecoming at Plaza Rizal. But I did not commit because I have no budget to treat them.

 

I was about to go to RGCC when I have learned from Tonton that alumni reunion at RGCC has been held last, last night. Thus, I preferred to sleep early.

 

 

 

May 29, 2009

At six am, I was already doing in Aileen’s garden. She has unfinished business in the garden, so I helped her in reorganizing the plants and pots. Besides, my bonsai trees contributed to the disorderliness.

 

At 8 am, we were done. Later I went to kamalig. I stayed there until 9:40. When I got home, I cooked viands and rice.

 

At two o’ clock, I helped Delon in installing his side car to his motorcycle. We were done at past 4 pm. I took a bath later, and went upstairs to nap.

 

I let Aileen did the cooking. I did not help in the kitchen.

 

At 7 pm, I accommodated three women. They inquired about the hiring of maids. One of the applicants was very eager to work, but I did not hire her yet because she would talk first to other three applicants, who are her neighbors.

 

Padi Glenn texted me. He said that he would be in Bulan tomorrow. He also directly told me that he has a short budget and asked me to treat him. He says, “Kaw, Padi mapainum.” When I replied, I abruptly agreed upon his request. But I have not told him that I could only shoulder the expenses, he and I could consume. I did not want other’s presence while we drink.

 

At ten o’ clock, I prayed to God. I later closed my eyes to sleep.

 

 

 

May 30, 2009After having coffee, I went back upstairs and cleaned my belongings. I also kept them so that Boboy could not be enticed to omit anything from my stuff, since he’s leaving today.

 

Later I helped in doing kitchenworks.

 

At nine o’ clock, Amy and I text-conversed. She is in Bulan,a s well. Then, she invited me to come in their house today. She would introduce me to her fiance’ also.

 

Padi Glenn notified me of his arrival to Bulan. I confirmed our jamming tonight.

 

At three, I was cooking champorado. Doing so devastated me. It hindered my lakad. I was about to watch Padaraw Festival street dancing, but due to rain, I had to stay for a while, which caused me to be commanded by Papay Benson to cook.

 

It was past 4 when Eking, Skye, and I went to the venue. On the way, I met MeAnn Gloriane. She asked for my number.

 

Though it was drizzling, I still watched Padaraw. I enjoyed watching the street dancers. Some of them touched me. Some did not. Overall, the show was successful, despite the bad weather. It was great!

 

It was sis pm when it ended. I started roaming around the tiangge stores. I also texted Padi Glenn, but he seemed busy. I wanted to go to Amy’s house, but she did not reply. I also implied to Aprilroz that I wanted to dine with them tonight. She merely says, “Wara man kmi handa.”

 

Thus, I decided to walk home at 7:30. And at 8 pm, I went to Ate NingNing’s store. There I was seen by Gigi. He invited me to their house. Since it was bispera tonight, I did not fail him. We drink beer. Later I apologized to Padi Glenn. I instead moved it tomorrow night.

 

Gigi and I had a nice conversation. His sister-in-law—Analyn, who’s Amy’s cousin was there, too. She also joined us in our conversation. She complimented my intellect. Since she studied at RGCC, as well. I have also learned that Amy enrolled at RGCC to take up BSC. Like what I took up. I thought, she was applying for job abroad.

 

Dave joined us later.

 

At eleven, we were done drinking. I thanked them before I left.

 

In Papay Benson’s kamalig, I resorted to sleep because I felt ashamed to knock on the door. I was very surprised where there were three teenagers there. I did not know them. I thought Bugok was there. Though they look strange, I still sleep over there. I have no choice. Y head was aching. Good thing, I have got a beach towel on the cloth line at the house before I went there. It helped me a lot in making me fall asleep easily.

 

 

 

 

May 31, 2009

I wanted to stay until 8 am in the kamalig, but the teenagers were still asleep. Thus at 7, I went home. I paid Kuya Bambi P100. Then I conversed with Ate Ningning. I was just waiting the nine o’ clock time so that I could leave. However I was directed to do marketing by Papay Benson. I had no choice, but to postpone my lakad.

 

At 10:30, I was done cooking. I ate brunch later. I have to secure my stomach though I am going to Amy’s house, which would offer me variety of food.

 

Past eleven, I was already in Managa-naga, particularly at Amy’s house. She entertained me well. She introduced me also to her fiancé.’ And after lunch, we conversed. Anabelle—Amy’s cousin, joined us. She acted as a jester though out the conversation.

 

Amy’s sister asked me, as well about LET. I have learned that she is a BeEd graduate, who wanted to take a LET. I promised her to lend my reviewer.

 

At 3, I was home. Later, after merienda, I tried to nap, but I failed.

 

At 4:30, I was fleeing from cooking. I went to Pon-od Bridge. I stayed there until 6 pm. I also texted Padi Glenn, fabricating that I was busy cooking, and that I cannot leave. Since he texted me beforehand that he could not join me tonight because he was invited by Bing to drink, I had an excuse to back out from my promise. I did not show him my eagerness though her already invite Christian.

 

I was sorry but I was just being practical. I was indeed having a problem on budget for a month of working (teaching) in Taguig.

 

Later I was waiting for Gigi’s invitation. He told me last night that we were going to drink tonight, but I have not seen his face. So at 7:30, I watched tv at Aileen’s house. I did it for an hour. Then I slept early. Tomorrow, Daba might text me. We might have a meeting for alumni homecoming.

Ang Aking Journal -- Marso 2026

 Marso 1, 2026 Six-thirty pa lang, gising na ako. Ginusto ko pang matulog muli, pero ayaw na ng mga mata ko. Nag-tablet na lang muna ako b...