Ang Aking Journal -- Marso 2017

Marso 1, 2017 Hindi man ako ganoon kasigla nang humarap sa klase ko, hindi rin naman ako malungkot. Masaya ako dahil nalalapit na ang graduation. Excited na ang lahat. Tila nagbunyi nga ang mga estudyante ko nang malaman nilang may lyrics na ang mga awit na kakantahin nila sa araw ng pagtatapos. Naiyak naman ang iba nang pinatugtog ko na isa sa mga kanta nila. Pinilit ko nga lang itago ang mga luha ko dahil nagsusulat ako. Nagkaroon ng fire drill kanina. Maaga ring nag-dismiss ng mga klase dahil kakain kami sa labas. Nag-blowout ang mga bagong master teachers. Pagkatapos ng kainan, nagkayayaan kaming grade six teachers na mag-home visit para sa IPCRF namin. Pagbalik namin sa school para mag-time out, naabutan kong naghihintay si Mam Joraelyn, dati kong student teacher. Nagpagawa siya ng recommendation para makapag-enroll siya ng master's degree sa PNU. Very thankful siya pagkatapos. Past 5:30 na ako nakauwi. Marso 2, 2017 Masaya kong hinarap ang mga pupils ko. Pinag-practice ko sila ng mga kanta sa graduation, bago ko nabigyan ng tests para sa 4th grading. Nakipagkulitan rin ako sa iba sa kanila. Sobra ang kagustuhan nilang makipag-bonding na lang sa akin. Kung alam lang nila, ganoon din ang gusto ko. Subalit, hindi maaari. Kailangan pa rin naming mag-aral, for formality's sake. After class, umuwi agad ako. Kailangan ko kasing hanapin ang bahay ni Mareng Janelyn sa subdivision namin. Ipinapatingin niya sa akin kung tapos na. Good thing is nahanap ko naman. Napiktyuran ko pa. Hindi ko gusto ang location niyon dahil tumbok na tumbok ang kalsada. Mas napabuti pala na nakipagpalit siya sa akin ng unit. Bukod na nasa perimeter ako at nasa end unit, hindi pa ito masyadong daanan ng mga sasakyan. Naipagpatuloy ko ang pagsusulat ng 'Malamig na Kape'. Sana ay magtuloy-tuloy ang pagka-inspired ko. Bukas, isusulat ko naman ang maikling kuwento na naisip ko habang nasa tricycle ako pauwi kanina. Iyon ang gagamitin ko para sa anthology ng Inspiring Team of Writers. Dahil sa panunumbalik ng sigla ko sa pagsusulat, bumalik na rin ang kay Gina. Muli na naman siyang na-inspire na magbasa at mag-critique ng mga akda ko, at magsulat ng kanya. Dahil kay Emily, kaya nawalan kami ng gana. Thanks, God dahil nalampasan namin. Marso 3, 2017 Pumasok na si Papang. Kaming dalawa ang nagsabay mag-almusal, kasi parang ayaw kumain ng mga kasamahan ko sa grade level. Napagplanuhan namin ang pagpunta sa Pangasinan sa Marso 11 dahil binyag at birthday ng anak ni Donya Ineng kinabukasan. Wala pang final decision, lalo na sa service. Before 9, nakipag-meeting kami sa OIC para sa issuance of cards at sa meeting with the parents ng graduating pupils sa Monday. Nagkaproblema kanina sa klase, pero solved naman. Nawala ang cellphone ng estudyante ko. Kinuha ng kaklase at ipinatago sa kaibigan na nasa kabilang section. Marami ang nakahalata sa kilos niya. Nakiusap pa na lilipat. Bukod sa may nakakita, iisipin talaga naming siya ang kumuha dahil tumikim na siya ng marijuana. Noong una ay dini-deny niya. Nang tinakot ko na mapapahamak siya dahil may nakakita at baka hindi siya maka-graduate, inamin na niya. Dinaan ko sa diplomasya. In-announce ko na kapag palihim niyang isinauli, hindi na malalaman ng mga kaklase niya na siya ang kumuha. Nagsulat ako sa papel ng OO at HINDI. Pabulong kong sinabi na tsekan niya ang sagot niya sa tanong ko. Oo ang sagot niya. Kaagad-agad, nagkunwari. akong nasa drawer pala ang cellphone. Naggalit-galit ako sa nag-confiscate at naglagay doon nang walang paalam. Gumawa rin ng paraan ang kumuha na maiabot sa akin ang ninakaw niyang unit. Tapos, nagpaalam siyang lumipat sa kabilang section. Pinayagan ko na lang para hindi ma-intimidate ko makaramdam ng hiya. Gusto ko nga sana siyang yakapin. Naawa rin ako. Naisip kong apektado na siya ng kanyang bisyo. Kailangan ko siyang matulungan. Dahil na-solved ang problema, gumanda ang mood ko. Nag-groupie at nag-selfie-selfie ako with my pupils bago nag-uwian. Kinuhaan ko rin ng larawan ang iba. Marso 4, 2017 Alas-otso na ako bumangon. Sa wakas, nakabawi na ako sa puyat. Naglaba naman ako, pagkatapos mag-almusal. Nagsulat din ako. Kailangan ko nang tapusin ang Malamig na Kape. Naapektuhan lang ang konsentrasyon dahil sa panunuod ng telebisyon. Muntik pa nga akong ma-late sa master's class ko dahil alas-tres na ako umalis sa bahay. Idagdag pa ang pagka-flat ng gulong ng bus na sinakyan ko. Na-stress akong bigla nang in-aannounce ng proffesor na ang final exam namin sa subject ko ang gumawa ng chapters 1 to 3 ng thesis. Yay! Wala nga akong naiisip na research title. Subalit, bago natapos ang lesson ng prof, nakapaghanda na ako ng title. Mula sa na-research ko. In-enhance ko lang. Ipina-check ko naman ito sa prof bago kami nag-uwian. Approved naman. Ayos! Makakapagsimula na ako. Marso 5, 2017 Ngayong Linggo ay isang produktibong araw ang naganap. Nakapagdamo ako sa harap ng bahay. Nakapag-gardening. Nakapaglinis. Nagkaroon ng time para sa sarili at sa pagsusulat. At siyempre, nakain ko ang mga gusto kong kainin. Gayunpaman, nalulungkot ako sa pagkamatay ni Tito Ben. Although, may nagawa siyang kasalanan sa akin, naawa pa rin sa kanya. Napatawad ko na siya noon pa. Naisip ko lang, hindi niya napaunlad ang kanilang kabuhayan. Ang lupang bigay ng gobyerno sa kanya ay hindi niya nagamit para ipampagamot niya. Well, this is life. Sana nakahingi siya ng tawad sa Diyos bago siya nawalan ng hininga. Marso 6, 2017 Ipinagpatuloy namin ang pagbibigay ng tests sa mga bata. Kailangan na namin kasing makapag-compute ng grades dahil malapit na ang graduation. Naisingit ko rin ang pagbabasa ng kuwento. Halos maluha ako habang binabasa ko iyon, gayundin ang mga basa. May pagka-true-to-life kasi. Tuwang-tuwa ang estudyante ko, na siyang pinaghanguan ko ng istorya. Past 12, nagpauwi kami ng mga bata dahil may meeting ang mga parents-teachers ng graduating class. Magbibigayan din ng cards. Naging matagumpay nga ito. Nagkasundo na magkakaroon ng ambagan para mas memorable at special ang graduation day. Ayaw nila ng simple, na ayon sa DepEd Order. Past 4 na ako nakauwi. Pagod ako, pero nakapagsulat pa. Hindi na nga lang ako nakapagluto. Bumili na lang ako ng fried siomai. Nag-shake na lang ako pipino at nilagyan ko ng katas ng orange, para healthy. Marso 7, 2017 Dahil nagising ako kaninang hatinggabi at nahirapan akong makatulog uli, wala ako sa mood, nang humarap ako sa klase ko. Mainit ang ulo ko sa kanila, lalo na sa mga pasaway. Mabuti na lang at mayroon pa ring may takot na hindi maka-graduate. Ang iba, porket nakapagpa-graduation picture. Lumakas ang loob. Umaasa. Umuwi agad ako pagkatapos ng klase. Umidlip naman ako pagdating ko. Kahit paano ay nanumbalik ang aking sigla. Marso 8, 2017 Maghapon akong tahimik sa klase dahil kahapon pa ako naiinis sa mga estudyante ko. Iniwan kasi nila ang classroom na madumi at magulo. Kaya, kaninang umaga, hindi ko muna sila pinapasok. Sa labas ko sila pinag-practice ng graduation songs. At, bago ko pinapasok, pinasulat ko ng pangako na pipirmahan naman ng mga magulang nila. Dahil dito, nakatapos ako ng isang proyekto--- ang video presentation na para sa closing party. Somehow, epektibo naman ang pananahimik ko. Tumawag si Roselyn. Nakapagsabi na ako na hindi ako makakadalo sa binyag at birthday ng anak niya dahil uuwi ako sa Antipolo para makipaglamay sa tiyo ko. Naunawaan niya naman ako. Marso 9, 2017 Hindi ko pa rin pinapansin ang mga estudyante ko. Maghapon akong tahimik, pero sila, maingay at magulo pa rin. Nakukuha sila sa tingin, subalit pamayamaya rin ang pagpapasaway. May nagpapatawa pa at naghihintay na ngumiti ako. Pinipilit ko namang hindi ngumiti. Effective naman sa iba ang drama ko. Halos ayaw, kumilos at magsalita. Bukas, isang drama na naman ang gagawin ko. Paiiyakin ko sila. Dahil sa pananahimik ko maghapon, nagawa ko na ang book cover ng 'Malamig na Kape'. Excited na ako at ang iba kong friends na ma-publish ito. Nagagandahan sila sa istorya nito. Kapupulutan naman talaga ng aral. Sa bahay, pagdating ko, hinarap ko ang pagsusulat ng huling chapter nito. Natapos ko naman nang maayos. Bukas, sisimulan ko naman ang pag-edit nito upang maisubmit ko na sa WWG Publishing. Marso 10, 2017 Nakumpirma kong sa Marso 28 na ang graduation, kaya no choice ako kundi ang kausapin na ang mga bata. Kailangan ko kasing i-announce. Dumating pa si Veronica, ang dati nilang kaklase, para kumuha ng form 137. Gayunpaman, nagawa ko pa rin ang plano ko kagabi. Naramdaman at nakita ko kung paano sila nalungkot nang sabihin kong uuwi ako sa Aklan, kaya hindi ako makakadalo sa kanilang graduation. Effective actor. Ala-una, nagkaroon uli ng meeting para sa graduation. Ikinasa na an mga bayarin, ambagan, petsa, at oras nito. Dahil mapapaaga ito, kailangan naming mag-double time sa paggawa at pagtapos ng mga paperworks--- cards, forms, reports, etc. Sa kabila nito, naisingit ko pa rin ang pag-edit ng 'Malamig na Kape'. Marso 11, 2017 Past 3:30, bumiyahe na ako papuntang school. Mag-isa lang ako doon. Wala palang klase dahil nagkaroon ng colloquium. Mabuti nga dahil napaaga ang dating ko sa Bautista. Naabutan ko pa ang mga nakipaglamay kay Tito Ben. Nakakakuwentuhan at nakakakumustahan ko ang mga dati kong katrabaho. Bitin nga lang dahil umuwi na sila. Marso 12, 2017 Nagiging instant reunion ng pamilya ang lamay. Kapag may namamatay sa kamag-anak, saka lamang nagkikita-kita. Pero, gaya nang dati, mailap pa rin ako. Kahit sanay na ako sa pagharap sa mga tao dahil sa aking propesyon, iba pa rin kapag ang mga kamag-anak ko ang kaharap ko. Hindi ko naman ka-close ang iba. Ang iba naman nakasamaan ko pa ng loob. Pero, bukod tangi si Kuya Alex. Kahit sa FB pa lang kami nagkikita o nagkakilala, tila magaan na ang loob niya sa akin. Nagkuwentuhan kami, mula alas-3:30 ng umaga hanggang alas-5. Sabay na rin kaming umakyat. Noon lamang din ako natulog. Alas-diyes, inilibing na si Tito Ben. Emosyonal ang lahat. Ako, kahit may nagawa siyang masama sa akin, nalungkot ako sa paglisan niya. Napatawad ko na siya noob pa. Naawa lang ako sa mga naiwan niya, lalo na si Ate Diyang. Past 1, umuwi na ako. Three-thirty ay nasa bahay na ako. Pagod na pagod at antok na antok ako. Luckily, nakatulog ako kahit dalawang oras. Nabawi ko na ang puyat ko. Marso 13, 2017 Umagang-umag, na-bad trip ako kanina, hindi dahil late ako ng 15 minutes, kundi dahil may estudyanteng nagpasa ng birth certificate na taliwas sa apelyido na ginamit niya sa pag-enroll noong grade 1 siya. Grabe! Six years siyang pumapasok na walang BC, tapos kung kailan ga-graduate saka lamang magpapasa. Mali pa. Hindi man lang pina-annotate. Nakakainis! Nagbigay ng problema kung kailan patapos na ang klase. Ang ingay pa ng klase, kaya lalo akong naasar. Hindi ko na naman sila kinibo. In fact, kahit bago mag-recess, maingay sila. Kaya, halos dalawang oras bago ko sila pinag-recess. Gutom na gutom na talaga sila dahil sa kadadaldal at pangungulit. Nainis ako sa asawa ko. Nag-comment pa sa post ni Tintin. Hindi ko raw siya na-inform. Kung hindi ba naman tanga. Hindi naman big deal kung informed man siya o hindi. Nagpahalata pa. Kailangan pa bang malaman ng madla na huli na niyang malaman at hindi ko pa sinabi sa kanya? Mabuti na lang ay dinepensahan ako ni Auntie Vangie. Baka raw busy ako sa studies ko, which is true. Marso 14, 2017 Medyo ngumingiti na ako sa harap ng klase ko. Naging kalmado na rin kasi sila. Kaunti lang naman, pero okay na. At least, nabawasan. Ngayon sana ang 4th periodic test. Kaya lang, hindi dumating ang mga test papers. Kami pang grade 6 ang nahuli. Kung hindi ba naman tanga at kalahati ang division office. Tapos, mamadaliin nila kami sa mga forms. Nakaka-beastmode sila. Gayunpaman, pinauwi namin sila bandang alas-11:30. Nag-stay naman kami hanggang alas-2. Marso 16, 2017 Walang practice ngayong araw kasi umalis ang grade leader namin. Sinamahan niya ang dalawang bata sa MTAP oral competition. Pinauwi naman namin ang mga naiwang bata before 12 noon. Ako naman ay hinarap ang mga forms 138 at 137 habang naghihintay ng alas-dos. Isang good news ang natanggap ko ngayong araw. Natanggap ng WWG Publishing ang nobela kong 'Malamig na Kape'. Ayon sa may-ari na si Mam Che, ready na ang akda ko. Proofreading, formating, at book cover na lang. Then, papipirmahin na niya ako ng kontrata. Ito na siguro ang simula ng katuparan ng pangarap kong makapasok ang mga akda ko sa National Bookstore. Marso 17, 2017 Wala pa rin ang ibang test. EPP lang ang na-test nila. Nakaka-beast mode ang division office. Grade 6 pa talaga ang hinuli, samantalang kami ang nangangailangan ng maagang preparation para sa graduation at submissions ng forms. Mabuti na lang, natagalan ko ang attitude ng mga estudyante ko kahit nagpakopya lang ako ng lyrics ng 'Thanks To You', na kakantahin nila sa graduation. Nakapag-practice sila sa loob. Then, nakipagkulitan na lang din ako, pagkatapos kong kuhaan ng video ang behavior nila. Naging katatawanan lang ang iyon dahil gustong-gusto nilang humarap sa camera at magpatawa. Isa na namang moment ang nabuo. Marso 18, 2017 Maaga akong nagising dahil sa tilaok ng mga manok. Ito ang disadvantage ng nasa probinsiya. Wala ngang maiingay na sasakyan, mga manok naman. Okay lang naman, nakaidlip naman ako after lunch. Then, nakapaglaba ako at nakapag-gardening. Past 3, bumiyahe naman ako papunta sa CUP para sa aking masteral class. Sa April 8 ang huling araw ng klase namin. Pero, instead na final exam, submission na lamang iyon ng thesis proposal. Kailangan ko nang makagawa ng chapters 1-3. Kanina sa klase, nagpa-activity si Mam Barbieto. Pinagawa niya kami ng conceptual framework ng aking study. Nagpresenta ako na isulat sa board ang gawa ko. Nice, sabi niya. Mas na-inspire tuloy akong isagawa iyon. Marso 19, 2017 Gaya kahapon, maaga akong nagising. Hindi ko talaga magawang matulog nang matagal. Okay lang naman dahil marami pala akong gagawin. Naglaba ako. Nag-general cleaning. Atbp. Maaga ring nag-chat si Jano. Aniya, tuloy ang reunion ng Furaque-Flores. Pinaghahanda niya ako ng t-shirt. Hindi ako nagparamdam ng interes dahil makikita ko lang ang mga Diokno. Hindi bale na. Mag-aalas-siyete na nang nakausap ko si Kuya Edwin, ang kapitbahay ko. Naikuwento niya na may nakita siyang lalaki noong Miyerkules ng alas-11 ng gabi. Nasa may pinto raw iyon. Ang hula namin ay magnanakaw. Nais niyang umakyat sa bintana sa pamamagitan ng pag-akyat sa grills na pinto. Pinayuhan niya akong maglagay ng ilaw, kaya ginawa ko, since matagal na akong bumili ng ilaw at wire. Grabe, may mga insidente na pala ng nakawan dito. Mabuti na lang kahit paano ay naka-grills na ang mga entry points sa baba ng bahay. Gayunpaman, kailangan kong mag-ingat. Wala namang mananakaw sa bahay, pero maigi na rin ang walang makapasok. Delikado pa rin. Marso 20, 2017 Dumating na ang mga test papers mula sa division office. Kaya lang, pasado alas-nuwebe na. Hindi naman namin agad na nasimulan dahil nagkaroon ng practice ang mga graduating pupils. Nagkaroon ako ng inspirasyon na sumali sa 67th Carlos Palanca Literary Contest. Last year, hindi ko naipasa ang nobela kong 'Lola Kalakal' dahil naubusan ako ng time. Self-published na ito, kaya hindi ko na maaaring isali. Ang 'Apokalipsis' ko na lang ang balak kong ilaban. Isa itong dulang pampelikula. Kaya naman, habang nagte-test ang mga bata, nag-eedit ako niyon. Wala pa ring wakas ang script na iyon. Kaya, kailangan ko ring madugtungan. After class, nagbayad ako ng internet bill sa HP. Naghanap na rin ako ng maisusuot sa graduation. Wala akong nagustuhan. Baka sa Division o Baclaran pa ako nito makahanap. Marso 21, 2017 Matagumpay na naidaos ang baccalaraute mass sa Our Lady of Sorrows Parish Church kanina, alas-9 hanggang alas-10 ng umaga. Pagkatapos niyon, tumuloy na kami sa Buffet 101. Nag-blowout ang mga magulang ng class valedictorian. Binigyan kami ng pang-buffet. First time ko doon. Siyempre, sawang-sawang ang sikmura ko sa napakaraming uri ng pagkain at inumin. Hindi ko natikman lahat, pero nakain ko ang mga gusto ko at bago sa panlasa ko. Sulit! Sinulit namin ang tatlong oras. Alas-singko na ako nakauwi sa bahay. Masaya sana ako, kaya lang bigla akong na-bad trip dahil ipinaparamdam sa akin ng kasamahan ko sa SP at Basyang na galit siya. Hindi ko lang siya napagbigyan kanina dahil gipit din ako sa pera. Isa pa, hindi lang naman ako ang miyembro ng grupo. Ako na lang ba lagi ang hinihingian niya? Nagbigay na ako ng halos 10 libong piso para sa Basyang-Laguna. Iba pa ang utang niya noong may sakit siya. Iba pa ang bigay noong nga Basyang-Gotamco siya. Plus, ang mga gastos ko sa pagpunta sa Nagcarlan. Sana maunawaan naman niya na hindi naman ako gatasang baka. Pamilyado ako. Tapos, may gana pa siyang magpasaring. Wow! Hanep. Itigil ko na ang pag-i-SP kung ang lahat ng gastusan ay ako ang sasagot. Grabe! Hindi na makatao. Wala naman sanang pilitan. Tumutulong at tutulong ako kapag meron. Kapag wala, pasensiya na. Sana rin ay nagkakamali lang ako hinuha. Sana hindi ganoon ang ibig niyang ipakahuluga sa kanyang pahayag. Marso 22, 2017 Naging abala ako maghapon. Patuloy rin ang pagpapasaway ng mga estudyante ko kahit may test sila. Mabuti na lang at naurong ang graduation day. Instead na March 28, sa first week na ng April. Mas makakapaghanda pa kami. May oras pa ako para bumili ng susuotin. After class, nagpadala ako kay Emily. Nalaman ko rin sa kanya na nasa ospital ang father-in-law dahil sa ubo. Halos isang buwan na rin daw. Akala ko nga si Zillion. Nang binasa ko uli ang text niya, nakumpirma ko. Ang init kanina. Parang summer na. Ang sarap sanang mag-shake. Kaya lang, kape ang mas pinili kong inumin. Natuwa ako nang malaman kong tumakas na si Bes sa kanyang mapang-abusong amo. Nasa embassy raw siya ngayon. Nakikigamit ng cellphone. Alam kong mabibigyan ng katarungan ang pang-aabuso sa kanya. Marso 23, 2017 Before and after recess, nagkaroon ng graduation practice sa covered court. Medyo magulo pa, pero nagiging malinaw sa akin ang magiging flow ng graduation rite. Since first time ko, sumusunod na lang ako sa mga kasama ko. Ipinaramdam ko sa SP, lalo na sa isang miyembro, na malamig na kape ako sa kanila. Nag-reach out na siya, pero hindi iyon sapat sa akin. Bukas, iaanunsiyo ko na hindi ako makakadalo sa meeting. Idadahilan ko ang masteral class ko at ang thesis proposal, na siya namang totoo. March 24, 2017 Nagpasukat na ako ng toga sa pupils ko. Nakita at naramdaman ko ang excitement nila na magsuot niyon. Ako, hindi pa rin nakakabili ng isusuot sa graduation. Natuwa ako sa mga nangyari ngayong araw. Nag-chat kasi sa akin ang dalawang may-ari ng Le Sorelle Publishing tungkol sa ni-raise na issue ni Heaven. Gusto ng kaibigan ko na makilala ako bilang magaling na writer. Nahihinayangan siya sa akin kung ititigil o mawawalan ako ng interes sa writing at publishing. Hindi raw ako dapat na pakawalan ng LSP. Nakikita niya ako as asset ng publishing. Kaya, interesado na sila ngayon na i-market ang 'I Love Red 0.1' ko. Hiningi nila ang manuscript niyon. At, sabi ko ii-edit ko ang book 2 at tatapusan ang book 3. Umaasa akong mare-reliaze ang mga planong iyon. Nasabi ko rin sa SP admins na hindi ako makakadalo sa meeting dahil sa masteral class at thesis proposal. Naunawan naman ako nila. Nagtagumpay ako na tikisin sila. Nagtagumpay ako. Mag-aalas-siyete na ako nakauwi dahil past 4:30 na natapos ang printing ng diploma. Kahit pagod at antok na ako, nakapagsimula na ako sa thesis proposal. March 25, 2017 Hindi ko talaga magawang magpakasawa ng tulog at magbabad sa higaan. Maingay na ang paligid kapag alas-sais na. Gayunpaman, thankful ako sa isa na namang biyaya sa akin ng Diyos. Every 'waking up' is a blessing. Sa kabila ng kakulangan sa tulog at pahinga, nagawa ko naman ang ilan sa mga nais kong gawin-- paglalaba, pagdidilig, at pagbili ng isusuot sa graduation. Nakapasok pa ako sa masteral class ko. Naipadala ko rin kay Heaven ang kabayaran sa order kong books at shirt. Past 7:30 na ako nakauwi. Mas maaga kumpara sa mga nakaraang Sabado. Marso 26, 2017 Sa wakas, nagawa kong bumangon ng alas-8. Napasarap ang tulog ko. Palibhasa, ilang araw nang puyat. Napokusan ko ang thesis proposal ko. Nakarami ako. Almost half-done na. Kakayanin ko talagang maipasa ito on time. Nakapag-edit din ako ng 'I Love Red 0.2' at nakapag-update ng 'Apokalipsis.' Siyempre, naisingit ko rin ang pag-idlip at gardening. It's indeed a productive Sunday! Marso 27, 2017 Medyo na-stress ako nang nagtanong si Sir Erwin kung kailan kami magkro-cross check ng mga school forms. Hindi pa ako tapos. Pasaway pa ang mga bata. Kaya, nakasimangot ako habang may graduation practice. Hindi ko sila binibiro. Dumating na ang order kong shirt at books kay Ms. Heaven. Ang bilis lang kahit sa Davao pa galing. Two-thirty na ako umuwi. May tinapos lang ako sa report cards. Alas-kuwatro naman ako nakarating sa bahay. Hinarap ko ang paggawa ng SF5. Nagawa ko naman iyon kaagad. Ready to print na. Natatawa ako sa reaksiyon ng pinsan ko sa post ko, kung saan suot-suot ko ang new shirt. Naikomento ko lang na natupad ko na ang pangarap kong maging model, kaya thankful ako sa binilhan ko. Aniya, 'Wow! I'm very proud of you!" Andami kong tawa. Naalala ko tuloy noong nag-post ako two years ago. April Fool's Day noon. Marami akong napaniwala. Marso 28, 2017 Alas-otso na nakapagsimula ang graduation rehearsal. Mabilis lang dib naming ginawa para bigyang-daan ang practice para sa recognition day. Dahil dito, naharap ko ang mga school forms. Halos matapos ko na. Name na lang ng OIC ang isusulat ko sa report cards. Nakapag-print na rin ako ng ilang SFs. Natutuwa talaga ako sa comments sa post ko tungkol sa shirt for a cause. Maagang April Fool's Day, huh! Natuwa rin ako sa effort ni Luna na i-chat ako. May inihain siyang issue o problem ng friends niya. Nasagot ko naman nang maayos, pero naisingit ko rin ang issue ko sa SP. Nasabi ko ang mga nasa loob ko. Naniniwala akong konektado ang dalawang issue. Sana naunawaan niya ako. Narito ang palitan ng aming mga mensahe namin: Siya: Hello, tatay. Pwede ka pong makausap? Ako: Sige. About what? Siya: About lang po sa isang situation. Masama bang hangarin na tumulong sa mga bagong manunulat? Ako: Hindi masama ang tumulong. Siya: Bakit may mga taong gustong sumira sa ganon? I mean, kung may pagkakamali yung gustong tumulong, maano ba namang i-correct sa maayos na paraan? Pagsabihan, ganon. Kausapin privately. Kailangan bang pahiyain publicly at murahin? Ako: Mali ang pamamahiya lalo na in public. Hindi maituturing na pagtulong ang ganoon. Kailangang ituwid ang pagkakamali sa mahinahon, sa tamang lugar at panahon. Ako: Kung nagkamali ang isang tao, kausapin nang masinsinan upang maunawaan at maitama niya ang kanyang pagkakamali. Kapag ginawa iyon ng isang tao, hindi na sila magkaiba. pareho na silang dapat ituwid. Siya: Mas maigi sigurong wag na lang silang pansinin. Pero ang sakit lang. Ang sakit makita na yung kaibigan mo, gustong tumulong, tapos gaganunin nila. Ako: Maaari mo rin namang i-confront o kausapin nang personal ang taong gumawa niyon, lalo na kapag pareho mong kaibigan. Siguro, may mga dahilan sila kung bakit nagawa iyon. Siya: Hindi ko actually kaibigan yung mga yon. Kakilala lang. Ako: Kung kakilala mo lang, maaaring mapasama ka pa. Kaya, mas maiging hayaan na lang sila. May mga tao sigurong makakapasnin sa problema at sila na lang ang makakatulong. Siya: Yun nga po yung iniisip ko. Actually may kinausap ako, sinabi ko yung punto ko, ngayon, isa na ako sa pinariringgan? 😅 ang kyoot niya. Gurong naturingan tapos ganoon. 😊🔫 Ako: Tsk.Saklap naman. Kabaro ko pa. Siya: Nalulungkot ako. Bakit ganon sila? 😭🔫 Ako: Hindi natin alam. May mga bagay na ang may katawan lang ang nakakaintindi. Minsan nga, tayo mismo ay hindi rin nakakaunawa sa kapwa natin. Ganoon din sila. May kani-kaniyang saloobin, damdamin, at prinsipyo. Maaaring hindi lang nagtugma. wish lang natin na maging maayos ang lahat. Siya: Hay. Basta #RoadtoNBDB uuusss!!!! 😋😋😋😊 Ako: Yes! Looking forward... Siya: Naiksayt na ko mag-status about it. Hnnng. Tagal na nating lowkey 😭 Siya: Oo nga po pala, ano ano po bang terms ng sponsorship ng Le Sorelle? Ako: Hindi pa ba pwedeng mga status update about it? Ako: Naghihintay po sila ng email. Siya: Opo, ginagawa na po yung invitation but i don't know what to specifically ask for them. :/ Ako: Need nila ng document para mapondohan. Practice kasi nila ang transparency, since pera ang involved. Ako: Financial, pwedeng irequest. Proper coordination lang with Ms. Heaven Chalice. Siya ang may hawak ng advocacy project ng LSP. Ako: Manpower pwede rin, since maglalagay sila ng book sa Book Fiesta. Naghahanap sila ngayon ng volunteer. Siya: Sa financial po ba, kailangang i-specify kung magkano? Hnnng sa totoo lang po nahihiya ako 😭 Ako: Yung kaya lang nila. Kasi, bago lang din sila. In fact, pati nga ako, nakaktulong sa pangangalap ng pondo. May shirt at kuwentong pambata sila. Iyon ang pinagkukunan nila ng pondo.. which is pwede nating i-adapt sa mga susunod na project and events. Ako: Nakasama ang book ko sa LSPuso, kung saan, iyon ang ibinebenta para magkapondo. Siya: Wala pa pong update kay Imma hnnng. Ongoing na ata yung solicitation nila. Ako: Mahirap kasi ang solicitation tapos wala man lang tayong token... Bihira na lang ang taong magbibigay ng walang kapalit. Siguro, sila ang taong sobra-sobra ang pera. Siya: Sa barangays po nagsosolicit. Ako: Maganda rin iyon. Kahit paano may malilikom na pondo. Siya: Sana po kahit mareach lang yung target budget 😭 Ako: Ako, gustuhin ko mang magbigay uli... wala na. Hindi na kaya ng finances ko. naghuhulog ako sa housing loan. Nagmamasahe araw-araw. Wala namang trabaho ang wife ko. May nanay pa akong bulag. Kaya, nabigo ko si Imma, lately. Hindi na ako nakapagbigay. Dumating nga sa point na parang gusto ko nang mag-resign sa SULAT. Pakiramdam ko, useless na ako. Siya: HUUUUY HALA HALA okay lang yun tatay, ano ba youuu, grabiiiii. Ako: Tulad ng nasabi ko, walang nakakaunawa sa kalagayan ko. Akala lang ng iba, masaya ako, may pera ako. But, nobody knows ng mga pinagdadaanan ko... Siya: Naintindihan naman po namin yon, tay, kaya okay lang talaga. We'll somehow get by ^^ nabigla lang talaga tayo this year kasi andaming opportunities na kumatok sa'tin at 'di pa masyadong nakapaghanda nyahahaha. Ako: Isa rin yan sa naikuwento ko sa project manager ng LSP. Kaya, noong isang araw, sabay-sabay silang nag-chat sa akin. Tatlong malalaking tao ng LSP, ang nag-chat sa akin. Inaawitan nila akong 'wag isuko ang writing at publishing. Ang self-pub ko, hindi pa naman nakakatulong sa akin. Pero, hopeful ako na makakaahon din ako, kasabay ng paglago g SULAT Pilipinas. Kahit paano ay napamahal na sa akin ang SP. Gayunpaman, willing akong mawala sa circulation kapag 'di ko na kaya. Siya: Nako Tay, marami namang ways pa para makatulong sa SP and sa writing. Hindi ka po pamfinancial lang. Any help is appreciated. Simply staying is one. ^^ Ako: Nag-drama lang ako. Somehow, gumaan na ang loob ko. Thanks! Siya: Ingat po kayo dyan tay. Pasensya na sa istorbo rin po ehehehe 😅 Ako: Okay lang. Salamat! Marso 29, 2017 Nakakapagod ang graduation practice, pero nakaka-enjoy. May mga nagpapasaway pa rin, pero kayang-kaya. Hindi natuloy ang cross-checking ng forms namin within the grade level dahil nagkaroon ng deliberation of ranking ng pupils with honors. Naihanda ko na rin ang mga medals na ia-award ko sa mga pupils ko. Mabibigyan ko ang lahat ng mga nakakuha ng 85% up na average at ilang mga hindi pala-absent sa klase. Nakita ko ang excitement ng iba. Na-excite rin akong pumirma sa kontrata between WWG Publishing and me. Ipa-publish na ang nobela kong 'Malamig na Kape'. First time kong pumirma nito. Iba ito kaysa sa Barubal Pub. Dito ay makakatanggap ako ng 20% royalty fee sa bawat isang copy na maibebenta, based on the retail price. Nakakatuwa dahil mapapakinabangan ko na ang aking talento. Hindi na lang ako self-published author. Lumevel up na ako. Walang mapagsidlan ang ligaya ko. Marso 30, 2017 Na-bad trip ako sa mga kasamahan ko kaninang umaga dahil nagpatay sila ng oras sa taas, bago nagsimula ng practice. Nagpapasaway na ang mga bata sa covered court. Ang malala, naglabasan ang iba at nagbilihan sa labas. Hindi kaagad ako nakapag-almusal para lang ma-contain ang mga estudyante sa pilahan. Ayun, naaning ako at naging iritable, kaya bago pa ako makasakit ng damdamin, nag-walk out ako sa ground. Umakyat ako at nag-almusal. Pagkatapos kong makakain, tumulong naman ako sa practice. Nag-print kami ng program-invitation. Halos hindi pa nangalahati ang nagawa namin, lalo na't may kulang pang page at nag-cross check kami ng mga forms. Alas-5:30 na kami nakauwi. Past 7 na ako nakarating sa bahay. Grabe, first time kong magdilig ng mga halaman sa gabi. Naawa ako sa mga halaman. Marso 31, 2017 Naging matagumpay naman ang Gawad Parangal. Hindi nga lang ako ganoong kasaya. Last year, ako ang punong abala. Kahit napagod ako nang husto, masaya naman ako. Kakaiba ngayon. Gayunpaman, masaya pa rin ako dahil natapos na ang cross checking ng forms namin. Nakagawa pa kami ng mga bagay para sa nalalapit na graduation like seal ng diploma, printing of invitation-program. In fact, kahit overtime na kami, masaya pa rin. Siguro'y dala ito ng excitement. Alas-9 ako umalis sa school. Iniwanan ko sina Mam Gie at Sir Joel. Alas-onse pa raw sila uuwi. Nakarating ako sa bahay, bandang alas-10:45. Nag-chat si Imma. Humingi siya ng opinyon kung magwo-work siya o magpu-full sa SP. I know it's his way of reaching out and correcting what he has said and done. Binigyan ko naman siya ang oras. Siyempre, ipinayo ko sa kanya ang pagtratrabaho. Ang pagmamahal namin sa SP ay hindi mawawala. Priority lang talaga dapat ang sarili at pamilya.

Classroom Dialogue: Libro

Sir: Malapit nang magsulian ng mga libro. Paki-reair naman ninyo ang mga books. Sira-sira na, e. Tingnan mo itong kay Joshua.

Josh: (Ngumiti lang at itinago ang mukha sa hiya)

Stephenie: Saan po magpapa-repair? (Seryoso)

Sir: Sa Mr. Quickie mo ipa-repair!

Classroom Dialogue: Halaman

Juan Paulo: Sir, sabi ni Louie, bakit daw mahilig ka sa halaman?

Sir: Because... it's my life.

Arvin: Di ba po, ang anak mo ang buhay mo?

Sir: Binigyan ko siya ng buhay.

Arvin: O...

Classroom Dialogue: Marijuana

Sir: Nagtitira ka ba ng pera para pambili mo ng marijuana?

Tristan: Hindi po, Sir.

KC: Ang mura lang ng shongke, e.

Sir: Mura nga, bawal naman. Ikaw, Tristan, kung ayaw mong matokhang, iwasan mo 'yan, ha?

Tristan: Hala! Hindi nga po ako gumagamit niyan, e.

Sir: A, sinungaling pala ako pati ang nagsabi sa akin.

Tristan: Sino po?

Sir: Basta lang. Pero, kilala ko ang mga kasama mo. Sina John at Aubrey... (Tiningnan ang estudyante)

Tristan: (Hindi na nakapagsalita.)

Classroom Dialogue: Cleaner

Sir: Ikaw, Romulo, maghapon kang nagpasaway. Dahil diyan, cleaner ka. Maiiwan ka.

Romulo: Iwan ako, Sir? Okay lang po. Sanay na po ako ng iniiwan.

Sir: (Speechless)

Classroom Dialogue: Cellphone

Raymond: Sir, kunin ko na po ang cellphone ko. Promise po, hindi ko na po ilalabas.

Sir: Mam'ya na. Kakausapin pa kita.

(After ten minutes...)

Sir: Bakit ka nagdadala ng cellphone? Kailangan mo ba?

Raymond: Opo. May English-Tagalog dictionary po diyan.

Sir: Sige nga. Open mo. (Ibinigay ang cellphone kay Raymond)

Raymond: (Hinanap ang apps habang nangangatal ang kamay at mga labi)

Sir: Kailangan pang may internet niyan, e.

Raymond: May data po ako.

Sir: Mabuti ka pa may data.

Raymond: (Natahimik)

Sir: Sabi ng mga kaklase mo, may mga porn videos ka raw rito.

Raymond: Wala po.

Sir: Binura mo na, e. Kung maglalagay ka ng bold sa cp mo, karapatan mo 'yan, e, pero make sure na ikaw lang ang gagamit para 'di ito pagkaguluhan. Tapos, nagpapalaki ka raw sa CR.

Raymond: Hindi po. Si Assie lang po ang nagsabi nun.

Sir: Alam mo, hindi naman masama iyon, e. Gawin mo na lang mag-isa, sa private na lugar. Huwag kang magpakita kaninuman para 'di ka isumbong at tuksuhin. Hindi na ito mauulit, ha? Kapag naulit, hindi mo na makukuha ang cellphone mo.

Raymond: Opo.

Ang Aking Journal -- Pebrero 2017

Pebrero 1, 2017 Hindi natuloy ang pagdating ng district supervisor, na titingin sana ng mga reading corner. Sayang! Hindi niya nakita ang amin. Alam kong matutuwa siya sa kanyang makikita. Past 3, nagkita-kita kami nina Mama at Taiwan sa Buendia. Agad din kaming bumiyahe papuntang Tanza. Hindi naman kami nahirapan bumiyahe. Nag-van kami at nag-special ng tricycle. Pagkatapos naming magmeryenda, tinuruan ko si Mama sa pagkilos niya sa kabahayan. Lahat ng parte ng bahay, maliban sa second floor, ay itinuro at ipinahipo ko sa kanya. Alam kong makakaya niyang mag-isa bukas at sa mga susunod pang mga araw. Bukas, third periodic test na ng mga bata. Pebrero 2, 2017 Unang araw ngayon ng 3rd periodic test. Himala. Hindi na-delay. Almost complete ang 8 test questionnaires. One is to one pa ang ratio ng test papers at pupils. Kaya lang, gaya nang dati, hindi namin pinasagutan doon. Sa papel sila nagsagot. Dapat nga sana ay sa test bubbles. Wala kaming Grade Six. Naubusan. Lagi naman, e. Pati nga report card, hanggang ngayon ay wala pa. Agad akong umuwi. Wala pabg alas-dos ay nag-time out na ako. Inaalala ko si Mama. Natuwa naman ako nang makita kong nasa mabuti siyang kalagayan. Hindi raw siya nakatulog. Namahay siya. Iniisip niya rin kasi ang bahay sa Antipolo. Kaya naman, maglinis pa raw siya. Hindi talaga siya sanay nang nakahiga lang. Haist! Pebrero 3, 2017 Maaga pa rin akong dumating sa school kahit medyo natagalan ako sa pagluto at paghanda ng mga iiwanan kong pagkain ni Mama. Ang sarap sa pakiramdam na pinagsisilbihan ko ang aking ina. Nakaka-inspired. Last day ng periodic test. Natapos namin. Kaya lang, kailangan pang ilipat ang mga sagot sa standardized answer sheet. Doble trabaho. Delayed na naman kasi ang dating. Okay lang naman. Patay-oras nga lang. Past 4 ako nakauwi. Nag-grocery kasi ako ng mga ititinda sa recess bukas sa NAT review. Nakatulog na si Mama. Tapos na siyang mamahay. Kaya lang, tinanong niya ako kung kailan siya uuwi. Grabe! Nainip na siya kaagad. Iniisip niya kasi ang mga gamit niya. Nalaman noya pa na nandoon sina Flor. Lalo tuloy siyang nagnais na makauwi. Gusto kong dito siya hangang maoperahan siya at tuluyang makakita. Hindi ako kampante na nandoon siya sa Bautista. Ako naman kasi ang madalas mag-isip at mag-alala. Isa pa, magiging malimit na ang pagdalaw ko sa kanya doon. Pebrero 4, 2017 Na-late ako. Hindi ko kasi narinig ang alarm. Tapos, nag-prepare pa ako ng almusal at pananghalian ni Mama. Ayos lang naman. Hindi gaanong matagal na naghintay ang mga estudyante ko. Mabuti may naka-chat ako habang nasa biyahe ako, kaya naghintay sila at nag-behave. May pinaglista ako. Maayos naman ang review namin. Nag-enjoy din ako sa pakikipagkulitan. At siyempre, hindi nawala ang pangaral at pag-iinspire. Gusto kong matataas ang makuha nilang score sa NAT. May mga magulang ding dumating dahil ipinatawag ko. Lume-level up kasi ang mga problema nila. Hindi na lang basta nagpapasaway. May nagmamasturbate, nagmamarijuana, nagyoyosi, at nagdadala pa ng patalim. Past two, pinuntahan ko ang bahay ng estudyante kong hindi na pumapasok. Nakausap ko ang tatay at napag-alaman kong broken family sila. Nakausap ko rin ang bata at hinikayat na pumasok kahit once a week para maka-graduate. Naaawa lang ako sa kanya dahil dapat ay nasa high school na siya. Lalo lang siyang mahuli kapag ibinagsak ko pa. Pagkatapos nito, nagpadala ko kay Sir Gerard ng P1000. Pampa-checkup niya raw. Hindi ko alam kung utang o ano. Basta ang sabi niya ay "Good am Sir Froi. Sir Froi puwedeng pa-emergency. Medyo mapapalaban sa check-up mamaya. Any amount, malaking bagay. Sorry talaga delayed lang ang sideline ko na modules." Hindi ko siya mapahindian dahil sakit na ang pinag-uusapan. Napahindian ko na siya dati. Bumawi lang ako. Pero, sana last na niya iyon. Marami na akong naitulong sa kanya. Hindi niya ako masasabihan ng madamot. Maaga akong pumunta sa CUP. Umidlip ako doon at nag-sound trip, habang naghihintay ng time. After class, past six iyon, agad akong umuwi. Inaalala ko si Mama. Past 8 na ako nakarating dahil sa traffic. Patulog na si Mama. Kumain na raw siya. Nalungkot ako nang sabihin niya sa akin na uuwi na siya bukas. Hindi raw siya makatulog dahil nasa isip niya ang bahay doon. Pebrero 5, 2017 Maaga akong nagising dahil maaga ring bumangon si Mama. Inisip kong baka gusto na niyang mag-almusal. Kaya, nag-hot cake ako, bago naglaba. First Sunday namin ito ni Mama together. Mabuti nagbago ang isip niya nang sinabi kong andoon pa sa bahay niya si Popoy. Nakampante siya. Ayaw niya kasi na may kukuha o mangingialam ng mga gamit niya doon. Imbes na makaidlip ako sa hapon, nabigo ako dahil napuno ng galit ang puso ko. Nag-away na naman kami ni Emily. Ibang klase kasi siya. Hindi niya iniisip ang mga sinasabi niya. Lalo niyang pinatindi ang galit ko sa kanya. Hindi pa nga tuluyang naghihilom ang sugat, na gawa niya, dinagdagan pa niya. Nailabas ko tuloy lahat ng mga nasa isip at puso ko. Pagkatapos, hindi ko na siya ni-rereply-an. At, hindi ko na uli siya papansin. Gusto ko kasing magbago siya. Akala niya, siya ang biktima. Pati ibang tao ay nadadamay at dinadamay niya. Pebrero 6, 2017 Wala pa ring maayos na klase. May mga estudyante pa nga akong hindi pa nakompleto ang test. Pinag-shade ko lang ang mga bata ng kanilang sagot. Nag-check din kami sa Filipino. Natuwa ako sa resulta niyon. Forty-six (46) ang highest score. Matigas pa rin si Emily. Hindi niya pa ibinababa ang kanyang sarili. Mas lalo namang akong magmamatigas. Alam kong nasa tama ako. Inilabas ko lang ang sama ng loob ko. Alam ko ring nasaktan ko siya. Iyon ay dahil sa napuno na ako. Kahit wala siya sa buhay ko, magiging masaya ako. Aanhin ko naman ang asawa kong madalas naman kaming mag-aaway. Hindi bale na. May mga estudyante pa naman ako, mga anak, mga pamangkin, mga kapatid, at nanay. Sisikapin kong maging mas mabuti sa kanila upang mas lalo akong pagpalain ng Diyos. Pebrero 7, 2017 Kahit marami akong niluto para sa almusal at pananghalian ni Mama, maaga pa rin akong nakarating sa school. Nakaidlip pa nga ako ng ilang minuto. Masasabi kong nakasanayan ko na ang alas-kuwatrong gising. Para ito sa mahal kong ina. Kahit kailan ay hindi ako mapapagod para sa kanya. Nawa ay laging akong bigyan ng kalakasan at kalusugan ng Panginoon. Since tapos na ang test, nagturo na ako sa klase. Kaya lang, hindi kami nagpalitan. Kaya naman, sinolo ko ang klase ko. Nagturo. Nagdisiplina. Nakipagkulitan din ako sa mga estudyante ko. Itinuloy ko rin ang video presentation na ipapalabas ko sa closing program namin. Kahapon ko pa iyon sinimulan. Excited na nga silang makita. Pakiramdam naming lahat ay maiiyak kami sa aming mapapanuod. Maaga akong nakauwi. Kahit nagmalengke pa ako. Excited akong mag-gardening. Unti-unti ko na kasi naisasagawa ang mga plano ko noon sa aking bahay. Ang sarap mag-landscape. Nakakabata. Kanina, nagpadala ng mensahe si Emily. Inaalo na niya ako. Huwag na raw kaming mag-away dahil hinihika na naman si Zillion. Hindi ko alam kung paniniwalaan ko siya o hindi. Pero, alam ko naman na laging apektado ang anak namin kapag nag-aaway kami. Gayunpaman, hindi ko pa siya gustong batiin. Kulang pa ang effort niya. Nais kong malaman niya na hindi lahat ng panahon, babae ang nanunuyo. Paminsan-minsan, dapat babae naman, lalo na kapag kasalanan niya. Pebrero 8, 2017 Hindi pa rin kami nagpalitan, pero nagturo at nagpa-acitivity ako sa advisory class ko. Nagpa-check din ako ng mga papel nila sa periodic test. Dumating na ang books ko na 'Amalgamation' at 'Mga Kuwentong Pambata.' These are another achievements. Nakakatamad ang school year na ito. Ramdam naming grade six teachers. Gawa ito ng hindi magandang administration. Sa katunayan, nainis ang grade leader namin dahil imbes na masolusyunan ang problema sa report card, lalo pang magkaroon ng problema. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa kami nakakagawa ng card dahil matagal bago dumating ang order. At nang dumating noong last week, mali naman. Kanina ay parang ipinalalabas ng retired at OIC principal na kami pa ang nagkulang sa paalala sa kanila. Miscommunication daw. Litsugas! Personalan na ang laban. Pati nga ang pagpunta ng SP_BasyangProject ay naging isyu sa kanila. Mabuti naman. Ipinaramdam ko talaga na wala silang kuwentang mga pinuno. Hindi kasi sila marunong magbigay ng kaukulang papuri, motibasyon, at reward. Hindi naman talaga nakaka-inspire ang leadership nila. Idagdag pa ang garapal na korupsiyon. Ginawang dugyot ang paaralan. Hindi na nga ako halos mapakali kapag oras na ng uwian. Ni ayaw na ayaw kung namamalagi sa school. Mas mabuti pang makauwi ako nang maaga-- mag-asikaso kay Mama at mag-gardening. Pebrero 9, 2017 Wala pa rin kaming palitan ng klase, pero ayos lang. Nagturo pa rin ako sa klase ko. Nagsermon din. Binigyan ko pa nga sila ng project dahil nainis ko sa kanilang pagsasawalang-bahala sa leksiyon. Sa tingin, epektibo ang style ko. Takot kasi silang magkaproblema sa graduation. Dahil may NAT review ang mga bata with grade five teachers, kami namang grade six teachers ay naglinis sa designated area kung saan kami gagawa ng garden. Sinimulan naming tanggalin ang amoy panghi at tae ng pusa. Kahit paano ay bumango at nagkaroon ng hitsura, lalo na't nagsabit na kami ng mga hanging plants. Na-enjoy ko ang aming task. I really love gardening and landscaping. Sa Sabado, itutuloy namin iyon. Pebrero 10, 2017 Naging effective ang mga pagalit ko kahapon. Nagbigay ako ng assignment sa Hekasi at nakita ko kanina kung sino-sino ang mga nag-comply. Nakakatuwa. Natakot sila sa style ko. Sana tuloy-tuloy na. Ang sarap umuwi pagkatapos ng klase. May mga halaman kasi na naghihintay sa akin. Isama pa si Mama, na nag-aaabang sa aking pagdating. Excited na siyang umuwi sa Bautista. Pinayagan ko na siya. Pero, nag-chat kami ni Jano. Ayaw na muna siyang pauwiin dahil ayon sa kanya ay nakapagsalita si Tito Boy. Inaasa na lang daw namin siya sa kanila. Ayaw ko namang ganoon nga ang isipin nila. Bukas ng gabi, mag-uusap kami tungkol dito. Pebrero 11, 2017 Ang kulit ko kanina sa NAT review namin. Ang sarap kasing makipagtawanan at makipagbiruan sa mga bata. Gustong-gusto nila ang may tawanan dahil doon sila nai-inspire gumawa, kumilos, at magpursigeng matuto. Iniisip ko pa rin ang kanilang kapakanan, sa kabila ng pagpapahirap ko sa kanila minsan sa assignment, project, at seatworks. Gusto ko lang naman ay maging disiplinado sila. After ng review, pumunta ako sa Libertad. Nag-stay ako sa Wellcome Mall after lunch. Na-bored ako, kaya naglibot-libot ako sa Cartimar, since 5 pm pa naman ang masteral class ko. Na-enjoy ko ang pagwi-window shopping sa mga pet shops, lalo na sa mga bilihan ng isda. Nagtingin-tingin din ako sa mga bilihan ng halaman bago ako pumunta sa CUP. Thirty-minutes na lang bago mag-start ang klase. Six-thirty kami pinakawalan ng aming propesora, gaya noong mga nakaraang araw. Past 8 na ako nakauwi. Kahit labag sa loob ko na ihatid si Mama, nagdesisyon na lang ako sa suwayin si Jano. Gustong-gusto na niyang umuwi. Ayaw kong hadlangan ang kagustuhan niya. Anak lang ako. Ang magagawa ko na lang ay suportahan siya financially. Nauunawaan ko naman siya. Una, ayaw niyang mawala ang bahay. Kapag umalis siya nang tuluyan doon, maraming puwedeng umangkin. Isa pa, nanghihina siya dito kasi hindi siya makapagtrabaho na gaya doon. Bukas, ihahatid ko siya sa Antipolo. Wala na akong magiging pahinga, pero okay lang. Pebrero 12, 2017 Past 6 nang bumiyahe kami ni Mama papuntang Antipolo. Medyo Nahirapan ako sa pag-akay sa kanya. Muntik pa ngang maipit ang kamay niya sa pinto ng train. Hindi ko naman kayang makontrol kasi hawak ko ang isang kamay niya at ang bag niya. Mabuti na lang at safe kaming nakauwi. Nakapag-grocery pa nga ako. Umuwi ako mga past 1:30. Nananghalian lang ako sa Bautista. Past 4 ako dumating. Antok na antok at pagod na pagod ako. Mabuti na lang at nakaidlip ako. Andami kong hindi nagawa ngayong araw, pero ayos lang. Napasaya ko naman ang aking ina nang maiuwi ko siya sa kanyang tahanan, kung saan siya komportable. Disappointed nga lang si Jano. Hindi bale. Alam kong mauunawaan niya si Mama. Na-unblock ko na rin si Taiwan. Tama si Mama. Patawarin ko na siya. Tutal matagal na 'yun. Isa pa, ang asawa naman talaga niya ang may kasalanan sa akin, e. Nag-PM ako sa kanya tungkol sa pag-uwi ni Mama. Pebrero 13, 2017 Na-late ako kanina ng 6 minutes. Hindi ko alam kung mabagal lang talaga ang takbo ng bus o sadyang ma-traffic lang. Five o'clock naman ako lumabas sa bahay. Nagturo ako ng 'Bahagi ng Pahayagan' sa klase ko at ang mga sumunod na oras ay bonding lang with my co-teachers sa grade level ko. Hindi na kasi interesado ang mga estudyante na matuto at mag-aral. Excited na ang karamihan sa kanilang nalalapit na graduation. Nakauwi agad ako pagkatapos ng klase. Excited din akong mag-gardening. Ito lang kasi ang paraan ko ngayon para makahinga at mawala ang stress ko. Natuwa akong mamitas ng mga talbos ng kamote, petsay, at alugbati para maisahog ko sa pritong galunggong. Kay sarap talagang magtanim at kumain ng sariwang gulay. Tipid na nga, healthy pa. Hindi ko nga lang alam kung bakit medyo sumisikip ang kanang dibdib ko. Hindi man ito kasingsakit noong dati, hindi pa rin ako mapakali. Nag-aalala ako na baka manumbalik ang dati kong karamdaman, lalo na't may nabasa akong prediction tungkol sa health ko. Haist! Sana hindi ito sakit. Sana ay bunga lang ito pagda-dumbbell ko at pag-pushup challenge araw-araw. Pebrero 14, 2017 Late na naman akong mag-time in, pero ayos lang. Minuto lang naman ang late ko. Sinorpresa ako ng mga estudyante ko. Nagsaboy sila ng confetti pagpasok ko. Naghanda rin sila ng cards, greeetings sa board at cake. Natuwa ako sa effort nila. Hindi ko maisasalarawan ang saya. Sa Valentine's Day program ng Gotamco, pinakiusapan ako ni Mam Edith aka Emiritus, na maging photographer. Ginawa ko naman nang bukal sa loob. Kailangan kong tumulong, hindi lang dahil close friend ko siya, kundi dahil hindi na nga ako sumali sa Mr. Valentine money contest. Sa ganoong paraan man lang ay maipakita ko ang aking suporta. After ng klase, kumain kami sa Shakey's Harrsion Plaza at nag-bonding kami nina Papang, Ms. Kris, Emiritus at ako, na mas kilala sa tawag na Tupa at 1000. Ang kulit namin. Humingi ba naman kami ng hot water at nagtinpla ng 3-n-1 coffee. Dahil dito, alas-sais na ako nakauwi. Tinikis ko si Emily. Hindi ko talaga siya binati. Gusto kong maramdaman niya ang sakit ng naramdaman ko dahil sa ginawa niya. Pebrero 15, 2017 Grabe ang pagka-late ko kanina. More than 15 minutes. Ikatlong araw na akong nahuhuli sa pag-time in. I hate this! Ayaw na ayaw ko nang nali-late. Parang kabawasan sa pagkatao ko. Nag-alala na nga ang mga estudyante ko. Nag-chat na sa akin. Pinaakyat kasi sila at pinaghintay sa tapat ng classroom dahil wala munang flag ceremony. Tuwang-tuwa sila nang makita ko. Gusto kong matawa dahil naniniwala silang may sakit ako sa puso. Totoong sumasakit ang dibdib ko, pero hindi ito sa puso. Sinabi ko sa kanila noong isang araw na kapag tatlong araw akong absent, malamang patay na ako. Puntahan na lang nila ako sa bahay. Magdala sila ng mask dahil nangangamoy na ako. Kitang-kita at damang-dama ko ang pag-aalala at pagmamahal nila sa akin. Masama ang ginawa ko pero hindi naman malabong mangyari ito sa akin lalo na't wala akong kasama sa bahay ngayon. Kahit tamad na tamad kaming lahat, nagawa ko pa ring ituro ang uri at bahagi ng liham. Pinag-arrange ko sila ng sulat pangangalakal at pinasulat ng anim na liham pangkaibigan. Gusto ko ring ibalik ang kultura ng snailmail. Kaya, bukas ay may dala silang mga sobre. Ipapadala ko sa post office ang mga sulat nila. Gusto ko nga sanang isama sila sa Lawton para ma-experience ang paghuhulog ng sulat. Kailangan ko lang ng parent's permit. Four o'clock ay nasa bahay na ako. Nagpahinga ako nang isang oras, habang nanunuod ng tv bago nagmeryenda at nagdilig ng mga halaman. Nakakawala ng stress at pagod ang mga tanim kong unti-unti ko nang nakikitaan ng buhay at ganda. Napapakinabangan na rin ang mga gulay gaya ng alugbati. Pebrero 16, 2017 Hindi na ako late kanina. Akala ko, buong linggo akong mali-late. Nagturo ako sa mga estudyante ko kung paano magtupi ng sulat at maglagay ng pamuhatan at patunguhan sa sobre. Nagpakopya din ako ng permit para sa dalawa kataong sasama sa akin sa post office sa Lunes. Lahat halos ay interesadong sumama, pero dalawa lang ang kaya kong isama dahil magastos at maingay kapag marami. Nagpasulat ako ng sanaysay sa kanila na may pamagat na 'Ang Aking mga Magulang.' Gusto ko kasing mas makilala ko pa sila nang husto. Hindi ko man nabasa lahat, alam kong may matututuhan ako mula sa kanilang mga akda. Sa wakas, nasimulan na namin ang paggawa ng form 138 o report card. Gumawa na lang kami ng paraan. Bumili kami ng makapal na papel at nag-print. Nasimulan ko na ring mag-input ng grades at comments. Kanina, nag-PM sa akin si Mam Che, ang founder ng WWG. Sabi niya ay maghanda ako ng manuscript oara gawing books. Nahulaan ko na para iyon sa nalalapit na pagpasok ng publishing sa National Bookstore. Natutuwa ako sa oportunidad na lumalapit sa akin. Kaya naman, kailangan ko nang matapos ang 'Malamig na Kape.' Ito ang gusto kong unang makapasok sa NBS. Pebrero 17, 2017 Kami lang ni Sir Joel ang pumasok sa grade level namin. Si Mam Milo kasi ay may personal na dahilan. Si Mam Janelyn naman ay muntik nang masunugan ng bahay. Kaninang madaling araw ay nasunog ang mga kabahayan malapit sa kanila. Nakaya naman ni Sir Joel na i-handle ang dalawang klase. Hindi naman ako nakatulong, since tahimik naman pareho ang mga binabantayan niyang klase. Nagpokus na lang ako sa mga ginagawa at sa advisory class ko. After class, pumunta kami ni Mam Dang sa division office. May kukunin siyang pera. Ako naman ay may kukuning income tax return document. Nagawa naman agad namin. Pagkatapos niyon, nag-withdraw ako ng pera. Naghiram si Gina sa akin ng pambili ng stocks sa WWG Publishing. Hindi ko naman iyon naipadala dahil hindi agad nakapag-reply si Mam Rochelle. Past 4 ay nakauwi na ako. Pagod at antok man, pero satisfied at masaya ako sa mga nangyayari sa buhay ko. Natutuwa rin akong malaman na ang mga inggitera kong kaguro ay patuloy pa ring gumagawa ng paraan para mapabagsak ko. Ikinamamatay nila ang patuloy kong pagkakaroon ng libro. Anila, hindi raw iyon maki-credit sa ranking or promotion dahil hindi accredited ng DepEd. Mamatay sila sa inggit. Hindi ko masyadong pinapangarap ang ma-promote. Iba ang pangarap ko. Huwag nila akong igaya sa kanila ---masyadong mataas ang mga pangarap, wala naman kakayahang abutin ang mga ito. Kundi pa manira, sumipsip, at manggamit ay hindi pa aangat. Simple lang ang pangarap ko. Isa dito ay makakain lang ng higit tatlong beses sa isang araw. Maligaya na ako kahit paksiw na sapsap ang ulam ko. Pebrero 18, 2016 Na-late ako nang dating sa school dahil hindi ko narinig ang alarm ko. Dapat ay 5:30 ako bumangon. Six na ako nakamulat. Mabuti na lang at hindi nagsiuwian ang mga earudyante ko. Pagkatapos ng review, bumiyahe ako papuntang San Pedro. Inimbitahan ako ni Bro Beverly sa kanila. Alas-dos y medya ay nasa kanila na ako. Nagkuwentuhan kami. Nag-inuman naman kami pagdating ni Kuya Buboy, asawa niya, bandang pasado alas-8. Rum ang ininom namin. Ten-thirty, tapos na kami. Umikot ang paningin ko kahit paano. Pebrero 19, 2017 Past 8 nang umalis ako sa bahay nina Beverly. Gusto ko pa sanang mag-stay, kaya lang naisip ko ang mga labahan ko. Isa pa, ayaw ko na ring makaistorbo sa kaibigan ko. Maglalaba rin siya. Past 11 ako nakauwi sa bahay. Ginusto kong matulog, pero hindi ako dinalaw ng antok. Okay lang naman. Marami akong na-accomplish ngayong araw. Nakapaglaba. Nakapag-gardening. Kumain. Etc. Pebrero 20, 2017 Naging masaya ang araw ko sa klase. Una, dahil nakapagturo ako. Pangalawa, natapos ko ang pag-input ng grades sa card. Pangatlo, nakapagpatawa ako. Medyo nainis lang ako sa isang estudyante ko. Masakit siyang magbiro. Akala mo ay perpekto. Kung papatulan ko lang ay baka masabi kong pangit siya. Kaya nga, malayo ang loob ko sa kanya. Hambog. Siya lang ang ayaw ko sa lahat. Gayunpaman, masaya pa rin ako. Pagkatapos ng klase, natuloy kami sa post office sa Lawton. Naipadala na rin namin ang mga liham nila. Kasama ko sina Alexandra, Jhonalyn, at Wenrish. Naging matagumpay ang field trip namin. Kahit paano ay may natutuhan ang mga estudyante ko. Naging masaya rin sila. Pambihirang karanasan iyon para sa kanila. Pasado alas-sais na ako nakauwi. Pebrero 21, 2017 Wala pa rin kaming palitan ng klase. Okay lang naman. Mas gusto nga namin, lalo na ng mga estudyante. Gayunpaman, nagle-lesson ako sa kanila at nagpapa-activity. Sumusuko nga sila, e. Dahil dito, naipagpatuloy ko rin ang paggawa ng video para sa closing party namin. Naputol naman ang moment ng panenermon ko sa kanila nang magpatawag na para sa NAT review. Maaga akong umuwi. Napuyat ako kagabi. Gusto ko sanang matulog, pero nabigo lang ako. Sa halip, naglaba na lang ako ng uniforms ko at nag-gardening. Kay sayang makita na ang mga pananim ko ay malalago na at ang iba ay namumulaklak na. Sulit ang pagod. Pebrero 22, 2017 Nagpabigkas ako ng tula sa mga estudyante, pagkatapos kong ituro ang mga sangkap nito. Itinakda ko na kahapon pa ang tulang bibigkasin nila. Natutuwa ako sa eagerness nilang makakuha ng magandang grades. Kahit paano ay nagkaroon sila ng takot, ngayong nalalapit na ang kanilang graduation. Ang ayaw ko lang sa kanila ay ang kaiklian ng kanilang pokus. Malilibangin sila. Hindi nila kayang magseryoso nang matagalan. Kaya, madalas pa rin akong nagsasaway. Balewala ang tagalista at ang paglilista. Natanggap ko na ang unang interest ng ipinautang ko kina Sir Joel at Mam Gigi. Nagsimula na rin akong kaltasan ng GSIS. Gayunpaman, may nadagdag pa rin sa net salary ko-- P500. Nakakatuwa. Nakatulong na ako, kumikita pa. Pag-uwi ko, umidlip ako. Antok na antok ako kaya halos gusto ko nang ituloy ang pagtulog. Naisip ko lang ang pagdidilig ng mga halaman, kaya bumangon ako after one hour. Naisip kong bumawi na lang sa gabi. Gatas na lang ang bahalang magpaantok sa akin. Pebrero 23, 2017 Napuyat ako kagabi dahil may nag-videokeng kapitbahay. Ang lakas pa naman ng volume nila. Isa pa sa mga dahilan ng aking pagiging sleepless ay ang pag-alala kay Zillion. Ipina-admit daw ni Emily ang anak namin dahil sa mataas na lagnat. Na-guilty ako kahit paano dahil hindi ko pa sila napadalhan ng pera. Gayunpaman, naibsan ang aking pag-alala nang tumawag sila. Nakausap ko mismo siya. Ang tiyantiya ko ay maayos naman ang kondisyon niya. Matatas na magsalita. Natuwa pa nga nang sabihing kong magpapadala ako ng pera. Nag-I love you pa siya. After ng klase, agad akong nagpadala ng pera. Pagkatapos niyon, nag-deposito ako ng pera para sa monthly amortization ng bahay. Agad naman akong umuwi para makaidlip ako. Nabigo naman akong makatulog. Sa halip, nag-dilig ako ng mga halaman. Sa pag-stay ko sa aking hardin, napagtanto kong mapalad ako dahil naging bahagi ako ng SULAT Pilipinas. Kanina nga ay nakatanggap kami ng magandang balita. Naaprubahan ang proposal namin na makasali sa Book Fiesta sa April 23, 2017. National event ito, kaya magiging malaking puntos ito sa aking career. Hindi ko maialis sa isipan ko ang masasamang ginawa sa akin ng mga kasamahan ko sa school. Sila ang dahilan kung bakit ako patuloy na bumabangon, kahit pilit nila akong inilulublob sa putikan at inaapakan. Pebrero 24, 2017 Maaga kong nakarating sa school kanina. Nakabili pa ako ng almusal. At habang kumakain, nagpasulat ako sa Araling Panlipunan. Tungkol iyon sa gross national product at per capita income. Nang nag-discuss ako, nauwi iyon sa kuwentuhan. Naihalintulad ko ang GNP sa MOOE ng school. Naisiwalat ko rin tuloy ang kalakaran sa paggastos ng pondo ng paaralan. Imulat ko lang sila sa mga nangyayari. Naipagtapat ko rin siyempre ang mga pinagdaanan kong sakit sa nakaraang administrasyon ng dating principal, gayundin sa kamay ng kanyang alagang linta. Hindi ko sila kinuwentuhan dahil nais kong manira, kundi dahil bahagi sila ng paghihirap ko. Apektado sila noong ibinagsak ako ng mga gahaman at inggiterang tao. Tinikis at binalewala nila ang mga achievements namin. Ibinalita ko sa kanila ang tungkol sa Book Fiesta na dadaluhan ng Sulat Pilipinas sa Abril 23. Si Sir Imma ang nagsusulong na maging bahagi ang aklat ng VI-Topaz (Walang Pamagat) sa event na iyon. Ibig sabihin, isang karangalan para sa amin ang mapabilang sa mga librong maaaring mabili sa book fair. Ang sarap lang makipagkuwentuhan sa mga bata, sa panahon ngayon. Gusto na lang nilang maki-bonding. Excited na ang lahat sa graduation. Panay na ang tanong nila kung kailan ang practice. Kahit ako ay hindi na rin maitago ang excitement. First time ko kasing makakapa-graduate ng advisory class. Nakipagpalitan ako ng klase. Nagturo ako sa VI-Garnet. Nagkuwentuhan din kami. Kinausap ko rin si Jonas, estudyanteng may kakayahang sumulat ng akda, na ang medium ay English. Nagpasa nga siya ng flash fiction. Sinabihan ko rin siya na i-encode na niya ang novel niya. Tutulungan ko siyang makapaglathala. Gusto ko rin siyang isali sa Basyang Project dahil may kakayahan siyang mag storytelling. Impromptu pa. Umuwi ako nang maaga pagkatapos ng klase. Nakakaatat kasi ang gardening. Sarap umuwi sa bahay dahil may mga halamang sumasalubong sa akin. Pebrero 25, 2017 Bago mag-9 ay umalis na ako bahay para bisitahin si Mama. Dumating ako sa Bautista bago mag-alas dos. Umalis din ako makalipas ang kinse minutos. Inayos ko lang ang mga pinamili ko at iniwanan ng pera si Mama para sa kanyang budget at pa-birthday ko kay Zildjian. Masaya akong makita si Mama na maayos ang kalagayan kahit nahihirapan siya at wala pa ring paningin. Totoo ngang komportable siya sa sarili niyang bahay. Mag-aalas-otso ng gabi ako nakauwi sa bahay. Sa sobrang pagod ay hindi na ako nakapagsaing. Nagluto na lang ako ng soup. Pebrero 26, 2017 Past nine-thirty, bumiyahe kami ni Au papuntang Luneta para sa meet-up at meeting ng SP admins. Nauna na sa amin si Annie May. Sumunod naman si Karla. Pareho silang first time kong nakita. Sina Luna, Gerard, Mhorric at Jann ang mga sumunod. Antagal namin bago nakapagsimula. Nagutuman ako nang husto. Gayunpaman, masaya ako sa bonding at meeting namin tungkol sa Book Fiesta sa April 23. Ang sarap makipagkulitan sa kanila. Past 9:30 nang makauwi ako. Pebrero 27, 2017 Sinuspende ang mga klase sa paaralan dahil sa pangmalawakang transport strike. Mabuti na lang at in-announce nila nang maaga. Nagkaroon ako ng oras para maglinis, maglaba, para sa sarili ko, lalo na't naokupa ang dalawang araw. Pebrero 28, 2017 Wala ako sa mood nang humarap ako sa klase. Naitago ko lang. Nakapagturo ako at nakapagbigay ng seatwork. Mabuti na lang at dumating ang mga taga-Bethany para sa Values Education class. Gayunpaman, pagkatapos niyon, iritado pa rin ako, lalo na't masakit ang ulo ko. Natuloy ang NAT review ng mga bata with Grade 4 teachers, kaya nakalaya ako sa ingay nila. Past 2, naipadala ko kay Emily ang form ng PhilHealth, na katatanggap ko lang ngayong araw. Kahit paano ay mababawasan ang gastos sa hospitalization kay Zillion, kapag na-refund. Past 4, nakauwi ako. Sinuwerte ako dahil may signal ang net ko. Malakas-lakas. Kahit paano ay nanumbalik ang gana ko sa pagsusulat. Sa katunayan, nasimulan ko ang next chapter ng 'Malamig na Kape.'

hugot

Binatilyo: Kuya, papalit po...

Tindero: Playboy ka! Papalit-palit ng babae.

Binatilyo: Hala! Kendi lang ang pinalit ko.

Tindero: Ang babae ay parang candy. Sweet. Kaya, huwag na huwag kang papalit-palit.

Binatilyo: (Smiles) Hugot si Kuya, a.

Masarap na Pagkain

Ang pandaraya'y masarap na pagkain.
Mabubusog ka't laging tatakamin.
Masarap naman talagang kumain
Gaya ng mga mapanlinlang na gawain.
Ngunit, tandaan na ang pagkain din
Ang dahilan kung bakit tayo'y sakitin,
Sapagkat 'di lahat ng masarap lasapin
Ay nakakabuti sa kalusugan natin.
Kaya, kapag pandaraya ang kinain,
Kapahamakan ang iyong sasapitin.

Pagsuko

Pag-ibig mo'y singlakas ng punglo,
na tumarak sa aking pagkatao.
Nagkakulay ang aking mundo
dahil sa higpit ng mga yakap mo.

Buhay ko'y tila protektado
kapag ikaw ang kasama ko
sapagkat may isang sundalo
na tagapagtanggol ko.

Subalit, katulad ng giyera't gulo,
kailangang magwakas na ito.
Ipinaglalaban nati'y 'di totoo,
Pagmamahalan, saan patungo?

Patawad kung ako'y lalayo
at hahayaan kang nagdurugo.
Sugatan rin ang aking puso
nang ako sa'yo ay lumayo.

Hindi ako maaaring mabilanggo
sa pag-ibig mong ipinangako.
Sandata'y magiging luha't dugo,
kapag nagsanib-puwersa tayo.

Salamat sa pagmamahal mo!
Ito'y ramdam ko, kahit magkalayo.
Ngunit, hanggang dito na lang tayo.
Bandera ko'y aking nang isusuko.

Patawad, patawad, irog ko...
Hindi ako nararapat sa iyo.
Ika'y bumalik na sa pamilya mo,
Pagkakamali ko ri'y itatama ko.

Ang Aking Journal -- Enero 2017

Enero 1, 2017 Sinalubong talaga namin ang bagong taon. Hindi ko nga lang nailabas ang aking kasiyahan dahil nahihiya ako kay Epr. Gusto ko sanang humiyaw, yakapin at i-kiss ang aking mag-ina. Di bale, obvious naman na masaya ang bawat isa sa amin. Past 1 na kami natulog at nine o'clock na kami nagising. Maghapon kaming kumakain ng mga handa namin. May natira pa nga. Haist! Ang hirap ng walang ref. Maghapon lang kaming nanuod ng tv. Enjoy naman. Mami-miss ko ito dahil sa January 3, balik-eskuwela na. Enero 2, 2017 Alas-siyes ng umaga, bumiyahe kaming tatlo papuntang Baclaran. Nauna na si Epr, kaya walang tao sa bahay. Ang mag-ina ko ay pumunta sa Taguig para kunin kina Edward ang mga gifts nila. Ako naman ay pumunta sa Manila, sa workplace ni Kuya Jape, para ibigay naman ang mga gifts ko sa mga pamangkin ko at kay Mama Leling. Nakipagkiwentuhan ako kay Aileen hanggang alas-dos. At, sumabay ako sa kanila hanggang Cubao. Pauwi na sila sa Bulan. Past 4 naman ako nakarating sa Bautista. Nakipagkuwentuhan ako kay Mama. Hindi ako nagkamali. Masaya siya kahit hindi kami magkakasama noong Pasko at Bagong Taon. Naunawaan niya ako. Natagalan ako doon dahil hinintay ko pa sina Flor. Sila ang naghatid ng mga gifts ko kina Jano at sa mga anak ko. Past 6 na kami nakaalis sa Bautista. Sina Emily at Ion naman, nasa bahay na bandang alas-siyete. Pagdating ko sa Francia, andaming commuters na nabalahaw, kaya minabuti kong maglakad hanggang Masinag. Doon ako nakasakay pa-LRT. Siguro, inabutan ako ng hatinggabi doon kung hindi ko ginawa. Gutom na gutom na nga ako nang nasa Recto na ako. Ten, nasa bahay na ako. Hindi na ako nakakain ng kanin. Nakalampas na ang gutom ko. Naggatas na lang ako at kumain ng cookies. Bukas, back to school na. Enero 3, 2017 Hindi ko alam kung bakit hindi ako nakatulog nang malalim kagabi. Sa katunayan, gising na gising na ako bandang alas-3 ng umaga. Naglatag pa nga ako sa baba para makatulog, pero bigo ako. Kaya naman, nagluto na lang ako ng scrambled eggs at nag-almusal ako. Nagising na rin si Emily dahil sa ingay ko. Bago mag-4:30, nasa biyahe na ako. Kaya, madilim pa ay nasa Pasay na ako. Tumambay pa nga ako sa isang waiting shed, bago tumuloy sa school. Ako yata ang pinakamaagang dumating. Okay lang naman. Ayaw ko kasing ma-late. Nakapag-ayos-ayos pa ako sa classroom, bago dumating ang 21 kong pupils. Kakaunti ang mga estudyanteng pumasok. Kaya, walang nagturo. Hindi kami nagpalitan ng klase. Nagkuwentuhan lang kami. Shortened pa ang klase dahil patay ang tatay ni Sir Hermie. Dadalaw kami sa burol bago iuwi ang labi sa Bicol. Past one, hinanap namin ang burol. Kaya lang, mali ang pinuntahan namin. Miscommunication. Hindi na lang kami tumuloy. Instead, pumunta kami sa GSIS. For the first time, nagamit ko ang UMID card ko. Nag-loan ako. Sana ma-approve. Pagkatapos namin sa GSIS, sinama kami ni Mareng Janelyn para i-meet niya sa unang pagkakataon ang kanyang half-brother. Nanlibre pa siya sa KFC. Past 5 na kami natapos. Past 7 naman ako nakauwi sa bahay. Enero 4, 2017 Maaga pa rin akong dumating kanina sa school, kahit past 4:30 na ako nakalabas sa bahay. Okay lang naman. Kahit paano ay may time pa akong umidlip doon. Thirty-one na ang estudyante kong pumasok. Nadagdagan ng sampu. Kaya naman, nagturo na ako sa Filipino at Hekasi. Gayunpaman, wala pa rin kaming palitan. Wala na rin yatang balak magpalitan dahil malapit na kaming mag-review sa NAT at dahil na rin sa hindi nakaka-inspire na admin. Maaga akong nakauwi kahit nagpagupit pa ako. Mabilis ang biyahe. Enero 5, 2017 Unti-unti ko nang nararamdaman ang epekto ng maagang paggising. Kulang ako sa tulog, kaya namumutla ako at namamayat. Kung gaano ako kabagal tumaba, ganoon din kabilis ako pumayat. Grabe! Kailangang masanay ang katawan ko sa maagang pagbiyahe. Sasanayin ko na rin siguro ang mata ko na matulog nang maaga. Nag-meeting kaming Grade Six teachers at grade leaders ng Grade V at IV para sa NAT review. Kaya, as usual, wala pa ring palitan. Nag-award ako ng certificate kanina para sa mga naka-perfect ng attendance noong December. Kapansin-pansin na kumonti na lang sila. Antok na antok tuloy ako. Wala ako sa mood. Grabe ang school year na ito ngayon. Nakakatamad talaga. Kulang sa drive. Hindi nakaka-inspire. Umuwi ako kaagad pagkatapos ng klase. Mabilis din ang biyahe, kaya past 3:45 sy nasa bahay na ako. After meryenda ay umidlip ako. Ang ingay lang ni Zillion at ng mga nagba-basketball sa kalye, kaya hindi mahimbing ang tulog ko. Uuwi na ang mag-ina ko bukas. Ang akala ko ay sa Sabado pa. Okay lang naman. Ang mahalaga ay hindi sila makasabay sa dagsa ng mga pasahero. Sana ay maluwag na ang biyahe. Enero 6, 2017 Hindi kami nakapag-usap nang maayos ni Emily kagabi kasalanan ko. Naging mainit ang ulo ko. Siguro, dahil iyon sa pagod at puyat ko. Marami abg nagsabing pumayat ako nang husto. Napansin at naramdaman ko rin. Grabe! Nakakapayat ang maagang pagbibiyahe. Kulang ako sa pahinga at tulog. Hindi ito dahil sa pagkain. In fact, magana akong kumain. Puyat talaga. Kaya naman halos mawalan na rin akong ng ganang magturo. Kaninang umaga, pag-alis ko, tulog pa ang mag-ina. Nag-text na lang si Emily bandang alas-10:50 na naghihintay na sila na lumarga ang Ceres Bus. Pinag-ingat ko na lang sila sa biyahe. Alas-dose kaming nag-dismiss ng klase dahil may meeting ang mga parents at teachers ng Grade Six pupils tungkol sa NAT review. Nao-awkward-an ako sa chance kong magsalita sa harap nila. Hindi ako ready, lalo na't hindi ako represebtable ngayon. Nakauwi ako pasado alas-singko ng hapon. Mag-isa na naman ako. Hindi na rito titira si Epr. Ang mag-ina ko naman ay sa Marso pa uli babalik. Pero, okay lang. Pasasaan ba't magsama-sama na kami sa aming tahanan. Enero 7, 2017 Nagpuyat ako kagabi. Na-miss ko kasi ang matulog nang late. Nanuod lang ako ng tv. Pero, hindi naman ako nagbabad sa higaan. Maaga akong bumangon. Siguro wala pang 8 ay gising na ako. Excited din akong maglinis at naglaba. After lunch naman, umidlip ako. Past 3:30, umalis ako sa bahay. Unang araw ng masteral class ko ngayong bagong taon. Na-late ako dahil sa traffic, I mean, dahil namik-ap pa ng pasahero ang nasakyan kong bus. Pero, ayos lang. Inulit lang namn ng prof ko ang ang turo niya. Nagdadag lang siya ng dalawang topic. Past 6:30, dinismiss niya na kami. Past 8:30 ay nasa bahay na ako. Hindi pa rin nag-rereply sa text ko si Emily. Nang nag-misscall ako, out of coverage siya. Hindi ko alam kung nakarating na ba sila o ano. Bukas, may event kami sa Nagcarlan. Maaga akong gigising at aalis. Enero 8, 2016 Wala pang alas-singko ng umaga, nasa bus terminal na ako. Naghihintay ako kay Lorna. Iyon ang usapan namin kagabi. Alas-sais na siya nag-reply. Aniya, nalasing siya kagabi kaya hindi na siya makakasama sa Nagcarlan. Na-late tuloy ako sa event. Medyo disappointed ako sa event. Extra na nga lang kami, na-postpone pa ang storytelling. Hindi kami nabigyan ng chance para magbasa ng kuwento. Namigay na lang ng gift si Sir Imma sa mga anak ng drug surrenders, na siyang beneficiaries ng outreach program na iyon. Gayunpaman, ipinakita ko sa kanya na masaya ako. Naki-boodle fight kami sa mga pulis at mga miyembro ng KAPARIZ (Kabataan Para kay Rizal-- Ana Kalang Chapter). Kahit paano ay nasulit ko ang gastos ko sa pamasahe. Wala pang 12 nang matapos ang event. Nabitin kami. Kaya, siguro niyaya ako ni Sir Imma sa Cenaunang Restaurant. Kumain siya ng carbonara. Ako naman ay umorder ng leche flan. Doon ay nagkuwentuhan at nagplano kami. Past 3, pauwi na ako. Past 5 ako nakauwi sa bahay. Tumawag na si Emily ngayong gabi. May naiwan kasi siya-- gift ni Edward kay Kaylee. Haist! Mabuti pa ang gift, naalala. Pero, ang text ko, 'di na-reply-an. Enero 9, 2017 Ang lamig na sa umaga. Ni halos ayaw ko nang bumangon. Gusto ko pang matulog. Kaya lang, naisip ko, malaki ang mawawala sa akin. Pumasok pa rin ako. Maaga pa nga akong nakarating kahit nasiraan pa ang bus na sinakyan ko. Naisip ko tuloy gawing 4:30 am ang gising ko. Masyado kasi akong maaga kapag alas-4. Absent si Mareng Janelyn, kaya na-prorate ang mga pupils niya. Napuno ang classroom ko. Ang iingay nila. Gayunpaman, nagturo ako. Napasulat ko rin sila ng mga akdang pampanitikan. Natanggap ko na pala ang anthology books mula sa Barubal Self-Publishing na 'Amalgamation' at 'Thank You'. Na-disappoint ako nang husto nang hindi ko nakita ang apat kong akda na in-approve nila. Agad akong nag-PM sa kanila at nagbigay ng saloobin. Apologetic naman sila. Ibabalik ko ang book at padadalhan nila ako ng copy nito na kasama ang mga stories ko. Ang isa, okay naman. Nasa first page pa nga ang kuwento ko. Nakapag-withdraw na rin ako ng 35% ng GSIS loan ko. Bukas naman ang iba. Binigyan ako ng idea nina Sir Joel at Mam Gigi na mag-lending nang nangutang sila sa akin ng P5k at P4k, respectively. Nagulat ako na grabe pala kumita ang inuutangan nila. Kinukuha pa ang ATM card, na sabi ko nga ay hindi ko gagawin. Kaya lang, in-insist nila na kailangan kong kunin for security purposes. Since, hindi pa naman ako makakapagpagawa sa bahay, ipupuhunan ko muna sa lending ang pera. Nice idea! Kapag nag-click, ipapasa ko ito kay Emily. Or, baka ako na lang mismo. Maaga akong nakauwi. Three:forty-five ay nasa bahay na ako. Agad akong umidlip. Past five na ako nakapagkape at nakapagdilig ng mga halaman. Enero 10, 2017 Nagturo ako sa Section 1 before lunch. Nagpasulat din ako sa kanila ng kuwento. Sa pakikipagkuwentuhan ko kay Mareng Janelyn, ipinagtapat niya sa akin ang sinabi ng pinuno namin against sa akin. Ang tindi niya. Hindi pa rin maka-move on. Nais pa rin niya akong siraan. Mabuti na lang ay loyal sa akin ang kumare ko. Lalo ko siyang iinisin, hanggang tuluyan siyang makaalis sa school. Mag-reretire siyang may hinanakit sa akin. Kasalanan niya. Plastic siya, e. Hindi naman tama na sabihin niya na ako lang ang matigas sa Grade Six level. Sinabi na nga sa kanya ng grade leader namin na okay ang samahan namin, e. Well, magiging matigas talaga ang puso ko sa kagaya niya. Lalo akong nainis dahil alas-kuwatro na kami nakauwi dahil nagpa-meeting pa siya. Wala namang kabuluhan. Kahit hindi na ako kasama sa meeting. Paulit-ulit na usapin. Ginabi tuloy ako ng uwi. Inabutan pa ako ng ulan. Enero 11, 2017 Sinimulan ko sa klase ko ang NAT review, kaya lang na-delayed dahil nag-practice ang mga bata para sa field demo na gaganapin sa ika-20 ng Enero. Unang beses nilang magpa-practice. Okay naman ang practice. Nakabuo agad. Halos nakabisado na nila ang mga steps. Dumating na ang mga books na "Ang Buhay ay Isang Tula." Tama nga ang publisher. Hindi quality ang pagkagawa nila. Gusto kong maniwala sa iniisip ko na hindi naman talaga naligaw at na-damage ng courier na Xend ang mga books, habang nasa delivery. Hindi rin nila talaga ipinadala at hindi rin nawala at na-recover. Gayunpaman, nangako ang may-ari na magpi-print pa ng 25 pieces na quality na. Nagkasundo naman kami ni Gina na ibebenta namin ang books sa halagang P180 lang lahat. Dahil sa bagong labas na libro namin ni Gina, umandar na naman ang kakitiran ng utak ni Emily. Nag-comment siya ng sticker, na nagpapakita ng galit. Ang nakakasama ng loob, hindi na nga siya nag-congrats, ganoon pa ang ginawa niya. Never naman ako naghangad na batiin niya ako. Sanay na ako sa kanya. Pero, hindi ko talaga kayang palampasin ang kamalian niya. Tinext ko siya. "Anong problema mo sa bagong book namin? Sana hindi ka na lang nagcomment. Nakakawala ng respeto. Hindi ka na nga nakakatulong. Nakakasama ka pa ng loob. Ayusin mo yun or else!!!" "Para kang si Deliarte. Di marunong magpahalaga ng achievement ng iba. Inaayos ko ang buhay ko, ikaw naman minamasama mo. Kahit bali-baliktarin, mali ang ginawa mo." "Pag di mo yan inayos, di ka na makakatuntong dito sa bahay!!!" "Gamitin mo ang Facebook sa tama." Nag-message naman kay Gina. Nagbanta pa Pero, kahit mag-sorry siya, hindi ko pa rin kayang kalimutan ang ginawa niya. Hindi lang ito ang unang beses. Marami na. Paulit-ulit. Hindi siya natututo. Maaari kaming maghiwalay nang tuluyan dahil din sa kagagawan niya. Nakakawsawa na kasi. Hindi na ako masaya sa kanya. Panay ang plano ko para sa magandang kinabukasan namin, siya naman, sinisira niya. Hindi ko alam kung matino pa ba ang utak niya o sira na. Hindi gawain ng matinong tao ang ganoon. Selos nang selos. Pati collaboration namin ay pagseselosan. Hindi muna magtanong o kaya'y makiramdam. Banat nang banat! Enero 12, 2017 Kagabi, hinintay kong mag-sorry si Emily sa akin, ngunit hindi niya ginawa. Ipinabasa naman sa akin ni Gina ang conversation nila. Grabe! Inaway-away niya talaga ang kaibigan ko. Ito na ang pangatlo, kung hindi ako nagkakamali, na pagsalitaan niya ng masasakit na salita ang mga kaibigan kong babae. Una si Mam Ana. Pangalawa si Amy. Hindi ko na siya kayang patawarin. Kaya, nang mag-sorry siya sa akin, pinagsalitaan ko siya. Hindi na pagseselos ang tawag doon sa ginawa niya. Sakit na iyon. Nagkasundo man sila ni Gina, hindi pa rin mawawala sa isip ko ang ginawa at mga sinabi niya. Sinisiraan niya pa ako kay Gina. Imbes na maging apologetic siya sa ginawa niya kagabi, inuungkat niya pa ang nakaraan, na akala mo ay inapi ko siya. God knows, ang laki ng kasalanan niya sa akin. Kung mauwi man ito sa hiwalayan, nakahanda ako. Hindi ko kailangan ang asawang may masamang ugali. Enero 13, 2017 Hindi talaga ako naniniwala na malas ang 'Friday the 13th'. Never pa ako napahamak tuwing sasapit ang araw nabito. Ang totoo, may minalas ako noong January 11 at kahapon. Haist! Hindi pa rin talaga kami magkakabati ni Emily. Pareho kaming may pride. Pero, hanggang kaya kong mag-isa, hindi ako yuyukod sa gusto niya. Kailangan niya munang baguhin ang masamang ugali niya. Okupado ang oras namin dahil sa practice para sa field demo. Malapit na ang third periodic test, pero halos hindi kami makapagpalitan ng klase. Gayunpaman, sinisikap ko na uuwing may natutuhan ang advisory class ko. Tatlo ang subjects ko sa kanila, e. After class, kaming Grade Six advisers at si Sir Erwin at kumain sa Savory Restaurant. Treat ko dahil daw kalo-loan ko lang. It's a culture. Mura lang naman. Naka-P2234 kaming limang. May take home pa ang tatlo. Ako naman ay busog na busog na. Halos hindi na ako makapag-dinner... Enero 14, 2017 Muntik na akong magising nang late. Hindi ko kasi narinig ang alarm. Gayunpaman, nakarating ako sa school ng 6:30. Ako ang pinakaunang dumating. Hindi naman pala 7:00 ang simula ng Enhancement Program o NAT review, kundi 7:30. Hindi ako na-inform. Anyways, okay lang naman. Mineet ni Mam Deliarte ang mga bata, kasama kami. Pinagsalita rin niya kami. Sinuggest ko na mag-uniform o magputing damit ang mga bata next Saturday (January 28). Nakita ko kasi na parang barkadahan at pormahan lang ang ipinunta ng mga estudyante. Kailangan nilang lumabas sa comfort zone nila para maging effective ang review. Sinuporthan naman ako ng mga kasamahan ko. Past 1, nagpadala ako ng books through JRS. Ipinadala ko sa tatay ni Gina ang 30 copies ng book namin at ang isa sa kaibigan niya na nasa Pasay lang. Ibinalik ko rin ang 'Amalgamation' sa Barubal Publication. Sa Wellcome Mall, tumambay ako habang hinihintay ang oras. Alas-singko pa ang masteral class ko. Nag-grocery na rin ako sa Puregold. At, wala pang alas-4, nasa CUP na ako. Nagsulat ako nang kaunti at umidlip ako doon. Tumagal lang ng mahigit isang oras ang klase namin. Pinauwi agad kami ng prof. Nakauwi ako ng past 8. Pagod na pagod ako dahil naglakad ako dahil sa traffic. Kesa naman na mabalahaw ako sa may Tejero. E, ang lahat na lang naman. Wala na si Emily. Tiluyan na siyang nilamon ng kanyang selos. Naniwala talaga siyang may relasyon kami ni Gina. God knows... Hindi ko siya iko-correct. Nais kong siya mismo ang makapagtanto ng pagkakamali niya, habang mamumuhay akong mag-isa. Magpapakabuting tao. Enero 15, 2017 Naglaba ako maghapon. Tambak na labahan. Isang linggo ba naman. Kasama pa ang mga naiwang damit ng mag-ina ko. Pero, napansin ko lang, parang hindi ako napagod. Masaya ko kasing trinabaho, sa kabila ng nangyayari sa buhay ko. It means, okay lang sa akin ang solo living. Komportable na ako. Nakapag-gardening din ako. Bumili pa nga ako ng dalawang variety ng halaman sa kapaitbahay. Gusto ko na kasing maging maginhawa ang pakiramdam ko. Makakatulong ang paghahalaman upang mawala ang stress ko. Makakahinga rin ako nang maluwag. Enero 16, 2017 Muntik na akong ma-late. Mabagal kasi ang bus na nasakyan ko. Hindi tuloy ako nakabili ng almusal sa suki kong karinderya. Ang klase ay ganoon pa rin--self-contained, pero nag-rereview kami sa klase ko. I made sure na may matutuhan sila sa Filipino. Nagpalagumang pagsusulit pa nga ako. Kaya lang, apektado ang klase dahil sa practice para sa field demo. Sa Biyernes na iyon ipi-perform. Nakauwi ako bandang alas-4. Gusto ko sanang magbayad ng electric bill dahil mapuputulan na ako sa January 18. Kaya lang, tuwing Wednesday at Saturday lang sila bukas. Hindi ko maabutan kapag galing pa ako sa school. Malamang sa Sabado pa ako makakabayad. Nakakainis kasi sila. January 14 ko lang nakakuha sa may pintuan ang bill. Sabado iyon ng umaga. Paalis na ako. Kaya, paano ko mababayaran? Humanda sila kapag pinutulan nila ako ng kuryente. Makakatikim sila ng pagalit. Masyado na ngang mahal ang kph nila, ganoon pa ang serbisyo nila. Dapat nga, may Meralco line na ako. Gusto lang talaga nilang kumita sa homeowners nila. Mga gahaman! Enero 17, 2017 Wala na talagang pormal ang klase. Halos wala nang gustong magturo at matuto. Gayunpaman, nagpasagot ako sa NAT reviewer sa Filipino. Kahit paano ay may natutuhan ang mga estudyante ko. Maaga akong nakauwi. Gusto ko kasing mag-garden. Since nakalipat ako, wala akong hinangad kundi ang makauwi nang maaga at mag-stay sa tahanan ko. Hindi pa rin ako nakabayad sa kuryente. Sa Sabado pa ako magbabayad. Enero 18, 2017 Tamang-tama lang ang dating ko sa school. Sakto lang talaga ang gising na 4:30 AM. Ipinatawag ko ang nanay ng pupil ko na si Cheng. Dumating din agad siya, kasama pa ang asawa. Napuno na kasi ako sa kapilyuhan niya. May Grade 4 kasi na nagsumbong. Binully niya raw. Naawa ako sa bata pagkatapos kausapin sa labas ng mga magulang. Umiyak ito. Sinaktan yata ng ama. Pero, sinabi ko sa kanya na napapahiya kasi ang mga magulang kapag ipinatatawag ng guro. Sana maging lesson na iyon sa kanya. Alas-12, nagpauwi na kami ng mga bata dahil may faculty professional meeting kami. Ala-una nagsimula. Naiinis akong makinig sa mga preaches at banat ng lider namin. Naplaplastikan ako. Hindi niya iyon nagawa pero sinasabi niya, as if she has been a good leader. Umuwi ako bandang alas-2. Kailangan ko kasing unahin ang pagbayad ng kuryente. Ayaw ko namang maputulan. Mabuti na lang, may nakausap akong empleyado doon. Anito'y sa Sabado ko na lang bayaran. Hindi naman pala nila ako puputulan ng kuryente. Ang sarap kumain, kahit mag-isa ako. Masarap talaga kapag sariling luto mo ang kinakain mo. Lalo na kapag gusto mo ang mga ulam. Sana tuloy-tuloy na ang pagkakaroon ko ng gana sa pagkain. Ayaw kong magpaapekto sa problema. Enero 19, 2017 Masakit ang lalamunan ko. Pakiramdam ko ay may holen sa loob. Kaya naman, hindi ako nagsalita nang nagsalita. Nagpabasa at nagpasagot lang ako sa libro. Gayunpaman, hindi ko naiwasang hindi magsalita. Masyadong pasaway ang mga estudyante. Kailangan ko silang sawayin. Mabuti na lang, gamay ko na sila. Hindi lumalala ang sakit. Nagkaroon ng last rehearsal ng sayaw kanina bago nag-uwian. Bukas na ang field demo. Nagbayad din ako ng Smart Bro bill at nagpadala sa Barubal Pub ng P540 para sa book na 'Hashtag Walang Forever,' kung saan nakasali ang kuwento kong 'Ang mga Puting Lobo at ang Singsing.' Dalawang book na ang hinihintay ko mula sa kanila. Ang 'Amalgamation' ang isa. Enero 20, 2017 Kahapon na-late ako ng isang minuto. Ngayon naman, dalawang minuto. Medyo bumabagal na yata ang biyahe ko. Ayaw kong mahuli sa pag-time in. Nakakabawas sa self-esteem. Past nine-thirty na nakasayaw ang Grade Six pupils sa field demo. Matagal at maingay ang mga kaganapan bago ang performances nila, pero sa tingin ko, sila ang may pinakamagandang presentation. Malinis at well-coordinated ang galaw ng mga dancers. Nagkita kami ng college classmate ni Gina, na si Sonny para bayaran ang book na inorder niya. Nagpa-autograph na rin siya. Nag-selfie rin kami, kaya lang nakalimutan niyang ipakita ang book. Na-feel ko ang pagiging self-published author. Lol. Alas-onse namin pinauwi ang mga bata. Ako naman ay nakauwi bandang alas-4. Tinakas naming Grade Six teachers ang paggawa ng video greetings para sa birthday ng principal. Hindi namin feel lahat ang maging plastic. Kagabi, humingi ako ng sign sa Diyos. Sabi ko, kapag nag-text at nag-sorry si Emily sa akin bago ang January 21, patatawarin ko na siya. She did! Nag-text siya bandang alas-10 ng umaga. Hindi ko pa nga lang ni-reply-an. Gusto ko siyang sorpresahin. Enero 21, 2017 Dahil walang NAT review, nakapag-stay ako sa bahay nang matagal-tagal. Three o'clock na ako umalis para naman sa masteral class ko. Alas-9 naman ako nakauwi. Sobrang sakit ng sikmura ko nang pauwi na ako mula sa pag-grogrocery. Nawala lang iyon nang makauwi na ako at nang nakapagkape ako. Ngayong araw, naramdaman ko ang pagsisikap ni Emily na magkabati kami. Ngayon ang 7th official wedding anniversary namin. Pero, naisip kong tikisin muna siya dahil nakapagbitiw ako ng salita sa text. Sabi ko, huwag niya muna akong kausapin ngayong buwan. Gusto ko lang din siyang maturuang maging matatag at matiyaga. Kasalanan naman niya ang lahat ng ito, e. Enero 22, 2017 Kahit paano ay na-enjoy ko ang rest day ko. Nanuod. Nagluto. Kumain. Nag-gardening. Nagsulat. Nag-encode. Nag-edit. Nakapaglaba rin ako. Bukas, ipako-confirm ko ang sistema ng pagbili ng stocks sa WWG Publishing. Nag-chat na kami kagabi ni Mrs. Rochell Ortega Javier, founder ng Wattpad Writers Guild. Nabasa ko na rin ang ilang mga info about the shares. Ang gusto ko lang malaman ay kung magkakaroon ba ako ng access sa financial accounts ng business. Mahirap kapag maghihintay lang ako sa dividend, lalo na't hindi kami magkikita in person. Ang mga transactions lang ay online at through courier. Interested din si Gina. Ito ang dream business namin kaya kailangang makasali kami dito. Makakuha man lang ng idea sa management at publishing industry. Enero 23, 2017 Hindi sana ako sasama sa outing slash despidida (retirement) party para kay Mam Deliarte. Ayaw ko kasi ng plastikan. Kaya lang, napilit ako ng mga kasamahan ko sa grade level. Ako lang ang wala, kapag hindi ako sumama. Pasado alas-onse ay nasa Sta. Rosa Heights na kami. Masarap naman ang mga pagkain, kaya lang pinagsalita pa ako para batiin ang mag-reretire. Sabi ko lang ay "Happy retirement po! Goodluck!" All in all, nag-enjoy naman ako. Sumakit lang ang ulo ko habang nasa biyahe ako pauwi. Delayed din ang sahod namin kaya hindi ako nakapagpadala para sa sticks sa WWG Publishing. Enero 24, 2017 Naghain ng proposal sina Sir Joel at Mam Gigi sa akin. Tungkol ito sa lending business na napag-usapan namin noong nakaraang linggo. Ililipat nila sa akin ang utang nila at dodoblehin nila ang utang. Pero, 5% lang ang interest, instead na 10%. Pumayag naman ako. Masarap makatulong sa kapwa. At, magkakaroon din ako ng income. Hindi na nga ako papaawat na mag-invest o kumita ng extra. Need kong makaipon para pampagawa sa bahay. Past 3, nagpadala ako kay Virginia Loreen M. Dominguez ng pera para sa binibili kong stocks sa WWG Publishing. Na-claim niya naman agad, kaya lang ay kailangan kong hintayin ang contract na pipirmahan ko. Ipapadala pa ni Mam Rochel through email. I hope maging successful ang first venture ko sa stocks at publishing house. Sana magtagumpay ang WWG. Tiwala ako sa kanila. Kaya dapat lang na hindi nila iyon masira. Sa bahay, kahit walang signal ang internet ko, na-eenjoy ko pa rin ang laptop ko. Nag-eedit ako ng journal ko, na ipapaprint ko into book. Enero 25, 2017 Nagpalitan kami ni Mam Janelyn ng klase. Aligaga ang lahat dahil may mga dumating na supervisors. Alam ko rin kung bakit--- para sa retirement at birthday celebration ni Mam Deliarte. It's her last day of service today. Naging maayos naman ang klase ng bawat isa. Nasimulan ko pa ngang i-format ang manuscript ng new FB friend ko na nais ding mag-publish. Naaasar ako kay Emily. Panay ang misscall at text. Hindi ba siya makaintindi na kailangan ko munang manahimik? Kailangan niya ring ma-realize ang mali niya. Sa February ko pa siya kakausapin. After class, nag-withdraw ako ng pera para sa lending business. Isinama ko na ang dalawa-- Mam Gigi at Sir Keliste para madala na nila ang pera. Bale P66K ang initial capital ko. Thirty kay Sir. The rest, kay Mam Milo. Past 4, nakauwi na ako. May dala akong almeres, galing sa Romblon at bigay ni Mamah. Pasasalamat nila ito sa akin dahil nagawan ko ng tula ang batch nila na nag-celebrate ng 50 years anniversary. Enero 26, 2017 Na-bad trip ako (kaming Grade Six teachers) kanina sa kadamutan ng principal. Kinuwestiyon pa niya ang ipinapa-riso naming NAT reviewer. Ayaw niya. Ang gusto niya ay gamitin namin ang mga lumang-luma nang mga reviewers. Hindi ko alam kung anong logic niya. E, para naman sa school ang ginagawa namin. Kapakanan ng lahat ng stakeholders ang pagpapa-riso. Tindi niya! Samantalang wala na siyang power. Retired na siya. Effective kahapon. Tama lang talaga ng mawala ang respeto namin sa kanya. Naibigay na sa akin ni Sir Joel ang ATM card niya as collateral. Si Mam Milo bukas pa. Patuloy naman ang pag-text ni Emily sa akin. Humihingi siya ng padala. Ginagamit niya pa ang pangalan ni Zillion. Gayunpaman, balewala iyon sa akin. Iba ang hinihintay kong sabihin niya. Enero 27, 2017 Nagparada kami para i-announce ang Early Enrolment. Mahaba ang nilakad namin. Nakakapagod. Nakaapak pa ako ng tae ng aso. Kainis! Mabuti na lang ay may masaganang almusal pagdating namin. Birthday ni Mareng Janelyn. Naghanda siya at bumili ng pagkain. Solb! Ibinigay na sa akin ni Mam Gigi ang ATM card niya. Tapos, naipa-scan ko sa kanya ang contract ng WWG Publishing para i-send ko naman kay Mam Che. Natutuwa akong makita ang contract. Stockholder na ako! Before 4, nakauwi na ako. Excited akong mag-garden. Kaya lang, na-bad trip ako sa mga nagba-basketball sa harapan ng bahay. Panay ang talbog ng bola nila sa bakuran ko. Ang nakakainis ay natatamaan ang mga halaman ko. May na natumba pa ngang paso. Isa na lang, magagalit na ako sa kanila. Tumalbog ba naman ang bola sa harapan ko. Ni hindi man lang nag-excuse at nag-sorry ang isa. Bastos! Sino ang hindi magagalit? Naiinis pa rin ako kay Emily. Ayaw niya pa ring sumuko. Hindi pa siya umaamin ng pagkakamali niya. Hindi sapat ang sorry niya. Gusto kong mangako siya na hinding-hindi na niya uulitin ang ginawa niya. Pangatlong beses na iyon. Ayaw ko na ng pang-apat. Apektado na si Zillion. Ayon sa text at chat niya, may lagnat ang anak namin. Sana makayanan ko pang matikis sila. Enero 28, 2017 Maaga akong nagising. Ginusto ko pang matulog dahil wala pang alas-7, kaya lang ay nabigo ako. Siguro ay dahil may meet-up kaming SP Actual admins. Kaya, bumangon na ako. Naglaba at nag-gardening. Past 10, nagkita kami ni Au sa may Puregold Tanza. Hindi niya alam ang papuntang MOA, kaya nakisabay siya sa akin. Dumating si Sir Imma after 15 minutes. Then, si Luna ang sumunod. Nag-lunch kami sa Zark's. Hindi na namin nahintay si Lorna. Ang saya ng meet-up namin. Ang cool nila. Kaya kahit nagplaplano kami, nagtatawanan kami. Naging productive iyon. Worth it! Sa wakas, nagkita na kami ni Lorna at Au. Naiabot ko sa kanya ang book na hiningi niya, ang Lola Kalakal. Nag-request pa ng message at signature. Si Luna naman, ibinigay niya sa akin ang watercolor painting niya na pinost niya sa Facebook at kung saan ay nagpasaring ako na gusto ko iyon. Maganda naman talaga. Maliit nga lang. Four by five inches lang. Binati ko na si Emily. Pinatawad ko na siya. Pero, hindi ko pa siya sinisingil sa mga ginawa niya. Saka na lang siguro. Hindi nga rin siya nanghingi ng padala. Nahiya marahil. Nag-apology lang siya. Sabi niya: " Pa we love u....so much.thank you for being a good hubby and father....sNA wag ka magbago...I'm really very sorry pa..." Nakauwi ako bandang alas-8 ng gabi. Pagod at antok na, pero masaya ako. Enero 29, 2017 Hindi na ako pumunta sa Antipolo para bisitahin si Mama. Naawa ako sa kanya, pero kailangan kong tiisin para sa sarili. Kulang na ang panahon ko para sa sarili at bahay. May SULAT Pilipinas pa ako. Kainis lang dahil ang hina pa rin ng signal. Past 9, nagpadala na ako kay Emily. Gayunpaman, hindi ko pa rin nakakalimutan ang ginawa niya. May oras din kami para mag-usap tungkol doon. Then, tumingin ako ng tiles sa isang depot. Nag-canvass na rin ako ng pinto, bago nag-grocery. Gabi, nag-chat kami ni Jano nainis ako dahil inaasa na niya lahat sa akin ang gastusin sa paglalakad ng operasyon ni Mama. Ang akin ay ang operation fee at mga gamot. Pati ba naman pamasahe ay sa akin pa. Understood na 'yun. Alangan namang umuwi pa ako para magbigay ng panggastos nila para sa Wednesday. Dalawang libo o mahigit na naman iyon 'pag nagkataon. Nasabi ko tuloy na ihatid na lang dito si Mama. Ako na ang bahala sa lahat. Nakakaasar! Parang ako lang ang anak. Sana magbigay din sila. Nagigipit din ako. Akala siguro sa akin, banko ako. Sana pumayag si Mama na dito na lang siya. Enero 30, 2017 Twenty-five ang estudyante kong pumasok. Dahil ito sa coronation ng Ms. Universe at naganap na Sto. Nino parade kahapon. Gayunpaman, sinikap kong matuto sila. Nagpa-activity ako at nagpasagot ng NAT reviewer. Hinintay rin namin ang pagdating ni Sir Imma. Past 1 na siya dumating. Inubos namin ang nalalabing minuto para kuwentuhan, i-inspire at hikayatin sila para magsulat. Naging makabuluhan ang sandaling iyon. Past 3:30 na kami nakalabas sa school. Nag-usap pa kami tungkol sa.lakad nila.ni Au bukas sa UP Diliman. Kakausapin nila ang isang tauhan ng UP Press, na maaaring makatulong sa amin at sa advocacy. Hiniram din niya ang mga classroom publications namin. Ipapakita niya ang mga iyon bukas, kasama na ang aklat na "Walang Pamagat", na ibinigay ko sa kanya as token. Pumayag na raw pala si Mama na sa akin na tumira. After nilang pumunta sa EAMC ni Taiwan, ihahatid siya sa akin para sabay na kaming bumiyahe pauwi. Maaalagaan at makakasalo ko na siya sa pagkain, kahit madalas sa hapunan lang. Kahit paano ay magiging kampante ako. Enero 31, 2017 Sa klase ko, nag-review kami para sa NAT at 3rd periodic test. Nagbigay rin ako ng mga sertipiko para sa mga naka-perfect ng attendance. After ng klase, nagpadala ako sa Le Sorelle ng P600 para sa shipping fee at bayad sa limang books na "Mga Kuwentong Pambata." Ipapadala raw nila kapag na-print na. Akala ko naman published na. Grabe talaga ang style nitong LSP! Nakakainis na. Kahit nga ang books namin ni Gina, hindi pa rin dumarating. Naipadala na raw niya. Asus! Kung ano-ano na lang ang paliwanag ng may-ari. Hindi na ako naniniwala. Pagdating ko, mga alas-4, umidlip ako. Dalawang gabi akong puyat, kaya halos ituloy ko na ang pagtulog. Kung hindi ko lang inisip ang pagdidilig ng mga halaman. Isa pa, nagutom ako. Kinailangan kong magmeryenda. Naglaba rin ako ng mga uniporme ko.