Ayaw ko nang sumulat ng tula,
Hindi dahil ubos na ang ideya,
At hindi dahil ako'y napapagod na,
Kundi dahil ako'y wala nang luha.
Oo, ang mga tula ko'y pagluha.
Ang pagpatak ng luha ko'y tula.
Ang luha at tula ay ako noon pa,
Noon pang ako ay nagdurusa.
Wala na nga akong maitutula,
Wala na rin akong mailuluha,
Dahil naisulat na ng aking pluma
Ang kahapong mga pagdurusa.
Followers
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
My Journal - May 2009
May 1, 2009 At 6 o’ clock, I was already wide awake. I just stayed on the bed until 7:30. Then I washed Hanna’s clothes. When the co...
-
Sorsogon, Isang Destinasyon Ang Sorsogon ay hindi magpapahuli sa kagandahan ng tanawin, at kalinisan na mga dalampasigan, bundok at kapaligi...
-
Bakit kapag nagkakamali ng bigkas ang ating kapwa, pinagtatawanan natin? Bakit kapag mali-mali ang Ingles nila, kinukutya natin? Big deal ba...
No comments:
Post a Comment