"Parang wala akong magulang. Hindi ko kayo maramdaman..." Humihikbi pa ang kinse-anyos na anak.
"Huwag mong sabihin 'yan, anak. Ako ang nagluwal sa'yo..." Hinawakan pa niya ang kamay ng bunsong anak na babae. Puspos na ito ng luha.
"Hindi niyo ako minahal!" Iniiwas ng anak ang kanyang kamay. "Hindi niyo ako anak!"
"Anak ka namin, Rosanna." Kayong tatlong magkakapatid. Anak namin kayo..." Gumaralgal ang boses ng ina.
Tumayo ang anak. "Hindi totoo 'yan! Sina ate at kuya lang ang anak niyo. Sila lang ang mahal niyo!"
"Hindi totoo 'yan, anak. Maniwala ka sa amin..." Tuluyan nang umagos ang masaganang luha ng butihing ina.
"Kung hindi totoo, magpa-DNA test tayo! Gusto kong malaman ang totoo..."
Napatda ang ina. Bigla yatang natuyo ang luha niya. "Anak naman... wala nga tayong sasaingin ngayong gabi, e, DNA test pa! Batukan kita riyan, makita mo! Lumayo ka nga sa harap ko! Ang drama mong litse ka!"
Followers
Thursday, January 7, 2016
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
My Journal - May 2009
May 1, 2009 At 6 o’ clock, I was already wide awake. I just stayed on the bed until 7:30. Then I washed Hanna’s clothes. When the co...
-
Sorsogon, Isang Destinasyon Ang Sorsogon ay hindi magpapahuli sa kagandahan ng tanawin, at kalinisan na mga dalampasigan, bundok at kapaligi...
-
Bakit kapag nagkakamali ng bigkas ang ating kapwa, pinagtatawanan natin? Bakit kapag mali-mali ang Ingles nila, kinukutya natin? Big deal ba...
No comments:
Post a Comment