Krus na Daan

Kung saan ako patungo ay 'di ko alam.
Ako ngayo'y nasa gitna ng krus na daan--
Nagtatanong, naliligaw, at nababalam
sa pagsulong tungo sa kaligayahan.

Sa kanan ko'y kay ganda ng mga daraanan,
Sa kaliwa ko'y, bahaghari ay nakaabang,
Sa harap ko naman, animo'y may pistahan,
Sa likod ko ay mga nangungulilang kaibigan.

Kay hirap mamili ng kalsadang tatahakin,
Pagkat sa puso ko'y lahat ay matimbang,
Subalit panganib ay aking sasapitin,
Kung sa pagpili ko'y maging mangmang.

Baong salapi, sa daan, ay maaaring maubos,
Lakas ay baka masimot; hininga'y malagot,
At sa panahon, puwedeng ako ay makapos,
Kapag ang gabay Niya ay aking nilimot.

Sa krus na daan ako ngayon ay nakatayo.
Susulong ba ako o dapat pang lumiko?
Ang isip ko'y nalilito at puso'y nagdurugo
Dahil bawat patunguhan, tila walang dulo.

Mayo 25, 2016
1:52 NU
Antipolo City