Hindi ko pangarap maging guro,
'pagkat nais kong mag-arkitekto.
Gumuhit, magdisenyo ng plano
ng mga gusali't ng bahay ko.
Ang magturo ay hindi ko plano,
dahil ang nais ko'y magnegosyo,
sariling kompanya'y maitayo,
kumita, makaipon sa banko.
Mga pangarap ko'y binigo ako,
Tahanan nga'y 'di ko naitayo,
at puhunan hindi ko natamo,
kaya ako talagang nanlumo.
Ngunit, ako ay determinado,
kaya bumangon ako't tumayo.
Panibagong plano ay binuo.
Puhunan ko'y talino at puso.
Ngayon nga'y ako ay arkitekto,
ang paaralan ang tahanan ko,
kabataan ang dinidisenyo
upang bukas nila maitayo.
Di man ako maging milyonaryo
sa propesyon na tinatahak ko,
kayamanan naman ang turing ko
sa mga kabataang nahulma ko.
Followers
Tuesday, September 27, 2016
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
My Journal - April 2009
April 1, 2009 At 4:30, I was already wide awake. And at 5:00, Mama and I left the house. It was 6:30 when we arrived at East Avenue Medical...
-
Sorsogon, Isang Destinasyon Ang Sorsogon ay hindi magpapahuli sa kagandahan ng tanawin, at kalinisan na mga dalampasigan, bundok at kapaligi...
-
Bakit kapag nagkakamali ng bigkas ang ating kapwa, pinagtatawanan natin? Bakit kapag mali-mali ang Ingles nila, kinukutya natin? Big deal ba...
No comments:
Post a Comment