Sabi nga, "Ang kabataan ay siyang pag-asa ng bayan." Ngayon ba ay pag-asa pa sila ng bansa?
Sobra na ang pagpapasaway ngayon ng mga kabataan o estudyante. Nawawala na ang kanilang respeto sa paaralan, guro, kapwa o magulang. Hindi na marahil angkop na tawagin silang 'pag-asa ng bayan'.
Mangilan-ngilan na lamang ang may pagpapahalaga sa edukasyon. Iilan na lang ang may mataas na pangarap. Bihira na rin ang may pagmamahal sa bansa.
Nakakalungkot..
May mga kabataan mang disiplinado, may respeto at may direksiyon ang buhay, mas marami pa rin ang pasaway. Kaya kung magpapatuloy ang pagdami nila, malamang hindi na sila ang pag-asa nitong ating bayan.
Followers
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
My Journal - May 2009
May 1, 2009 At 6 o’ clock, I was already wide awake. I just stayed on the bed until 7:30. Then I washed Hanna’s clothes. When the co...
-
Sorsogon, Isang Destinasyon Ang Sorsogon ay hindi magpapahuli sa kagandahan ng tanawin, at kalinisan na mga dalampasigan, bundok at kapaligi...
-
Bakit kapag nagkakamali ng bigkas ang ating kapwa, pinagtatawanan natin? Bakit kapag mali-mali ang Ingles nila, kinukutya natin? Big deal ba...
No comments:
Post a Comment