Kami ang nakikita
Kami ang nasisisi
Kami ang laging may kasalanan
Paggising sa umaga,
Di pa nag-almusal,
Papasok na sa eskwela.
Kapag bata'y sinaktan
Ime-media agad 'yan.
'Di na alam ang gagawin.
Kapag oras ng uwian,
Kami'y magpapaiwan.
Andami pa kasing gagawin.
Kami'y sunud-sunuran.
Ayaw man lang pakinggan
Nasasaktan ang damdamin.
Kami'y walang kalayaan.
Sunod sa utos lamang.
Paggaling sa eskwela
Trabaho naman sa bahay.
Wala na kaming pahinga.
Doon kami ay Nanay.
Doon kami ay Tatay.
Sa paaralan kami ay tsimay.
Tawag sa amin ay maestra
O di kaya ay maestro.
Pero walang nagpapahalaga.
At 'pag bata ay naghiyawan
Aming pagagalitan.
Kami pa ang may kasalanan.
Kami ang nakikita.
Kami ang nasisisi.
Kami ang laging may kasalanan.
Followers
Wednesday, June 10, 2015
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
My Journal - April 2009
April 1, 2009 At 4:30, I was already wide awake. And at 5:00, Mama and I left the house. It was 6:30 when we arrived at East Avenue Medical...
-
Sorsogon, Isang Destinasyon Ang Sorsogon ay hindi magpapahuli sa kagandahan ng tanawin, at kalinisan na mga dalampasigan, bundok at kapaligi...
-
Bakit kapag nagkakamali ng bigkas ang ating kapwa, pinagtatawanan natin? Bakit kapag mali-mali ang Ingles nila, kinukutya natin? Big deal ba...
No comments:
Post a Comment