Mga Tunog ng Paglalakbay

 

Mga Tunog ng Paglalakbay

 

 

Tsug! Tsug! Hayan na ang ikaanim yatang tren

Ngunit abala pa rin si Tatay sa kaniyang gawain

Kaya kong maghintay, kahit ako’y mainipin.

 

Brum! Brum! Hayan na pinaandar na ang sasakyan!

Matutuloy na kami kina Lolo at Lola sa Bulacan

Tahimik doon at maganda ang kapaligiran.

 

Bip! Bip! Hayan na, maayos na ang busina!

Makararating na kami sa aming probinsiya.

Maririnig kong muli ang kokak ng mga palaka.

 

Ano `yon? May narinig akong sirit ng hangin

Naku! Butas ang gulong ng sasakyan namin

Paano makapagsisimula sa aming lakbayin?

 

Haay! Matagal pang tumitik-tak ang orasan

Hanggang nakatulog na ako sa aking higaan

Klak! Klak! Ang gate na bakal ay binuksan!

 

“Wiiit!“ tatlong sunod-sunod na sipol ang narinig

“Aalis na tayo!” sigaw pa ni Tatay, pero ‘di lumapit

Agad akong bumangon, saka kinuha ang gamit.

 

Pintig ng puso ko’y tila nagdoble ng tunog

Kanina lang ako ay lungkot na lungkot

Akala ko’y ang aming biyahe ay mauudlot.

 

“Amen!” sabi naming pagkatapos manalangin

Kaligtasan ng pamilya ang dapat na unahin

Sa gabay ng Diyos na tunay na mahabagin.

 

Kaa-booom! Nagbabadya ang malakas na ulan

Dagundong ng kulog ay aking kinatatakutan

Ngunit ako’y payapa pagkat pamilya’y nariyan.

 

Sinalubong kami ng aw-aw ng mga aso

“Mabuti, ligtas kayong nakarating,” sabi ni Lolo.

Sinalubong din kami ni Lola, at kami’y nagmano.

 

Nang gabing iyon, napuno ang bahay ng ha-ha-ha!

Kahit ang lagapak sa yero ay hindi pa tumitila

Patuloy ang aming kuwentuhang masaya.

 

Bukas, tiyak akong magpapatuloy ang ligaya

Maiksing bakasyong gagawin naming mahaba

Bawat minuto’y susulitin nang magkakasama.